AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe effects of pulmonary rehabilitation programs aiming at increasing the inspiratory muscle strength on dyspnea and functional capacity should be investigated in PAH.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Purpose: Dyspnea and fatigue are frequent symptoms in patients with pulmonary arterial hypertension (PAH). This study was aimed to investigate the effects of inspiratory muscle strength on dyspnea and functional capacity in patients with PAH. Methods: Thirty one patients with PAH, (6 males, 25 females, mean age=49.74±12.40 years), from New York Heart Association (NYHA) Class II and III were included in the study. Respi- ratory muscle strength was assessed using a portable mouth pressure device. The Modified Medical Research Council (MMRC) scale was used to evaluate dyspnea perception. Functional capacity was measured using the six-minute walk test (6MWT). Oxygen saturation, heart rate, fatigue and dyspnea perception were recorded before and after the 6MWT. Results: Of 16 patients (51.6%) were found to have inspiratory muscle weakness. Inspiratory muscle strength showed a significant relationship with MMRC score (r=-0.61, p<0.0001), NYHA class (r=-0.38, p=0.03), 6MWT distance (r=0.58, p=0.001), dyspnea perception during exercise (r=-0.40, p=0.03), and exercise oxygen saturation (r=0.37, p=0.04). The MMRC and 6MWT distance are the factors independently predicting inspiratory muscle strength (R=0.68, R2=0.46, F(1-27)=4.625, p=0.041). MMRC dyspnea score independently explained 36.7% of the variance in inspiratory muscle strength. It was determined that 6MWT distance independently explain 9.3% of the variance in inspiratory muscle strength (p <0.05). Discussion: Inspiratory muscle weakness is common in patients with PAH. Increased dys- pnea perception in activities of daily living and exercise, and reduced functional capacity are the factors determining inspiratory muscle weakness in PAH. The effects of pulmonary rehabilitation programs aiming at increasing the inspiratory muscle strength on dyspnea and functional capacity should be investigated in PAH.
Özet
Amaç: Dispne ve yorgunluk, pulmoner arteryel hipertansiyon (PAH) hastalarında sık görülen semptomlardır. Bu çalışmanın amacı, PAH hastalarında inspiratuar kas kuvvetinin dispne ve fonksiyonel kapasite üzerine etkisinin araştırılmasıydı. Yöntemler: Çalışmaya New York Heart Association (NYHA) sınıf II ve III te olan 31 PAH has- tası (6 erkek, 25 kadın; yaş ortalaması= 49.74±12.40 yıl) dahil edildi. Solunum kas kuvveti taşınabilir ağız basıncı ölçüm cihazı ile değerlendirildi. Dispne algılamasının değerlendirilme- sinde, Modifiye Medical Research Council (MMRC) skalası kullanıldı. Fonksiyonel kapasite, altı dakika yürüme testi (6DYT) kullanılarak ölçüldü. 6DYTden önce ve sonra oksijen satürasyonu, kalp hızı, yorgunluk ve dispne algılaması kaydedildi. Sonuçlar: Hastaların 16sının (% 51.6) inspiratuar kas zayıflığı olduğu bulundu. İnspiratuar kas kuvveti, MMRC skoru (r=-0.61, p<0.0001), NYHA sınıfı (r=-0.38, p=0.03), 6DYT mesafesi (r=0.58, p=0.001), egzersiz sırasındaki dispne algılaması (r =-0.40, p=0.03) ve egzersiz oksi- jen satürasyonu (r =0.37, p=0.04) ile anlamlı ilişki gösterdi. MMRC skoru ve 6DYT mesafesi, inspiratuar kas kuvvetini bağımsız olarak tahmin eden faktörlerdi (R=0.68, R2=0.46, F(1- 27)=4.625, p=0.041). MMRC dispne skoru, inspiratuar kas kuvvetindeki değişimin % 36.7sini bağımsız olarak açıklamaktaydı. 6DYT mesafesinin ise, inspiratuar kas kuvvetinin % 9.3sini bağımsız olarak açıkladığı belirlendi (p<0.05). Tartışma: PAH hastalarında inspiratuar kas zayıflığı görülme sıklığı yüksektir. PAHta günlük yaşam aktiviteleri ve egzersiz sırasında dispne algılamasında artış ve fonksiyonel kapasitede azalma inspiratuar kas zayıflığını belirleyen faktörlerdir. PAHta inspiratuar kas kuvvetini artırmayı hedefleyen pulmoner rehabilitasyon programlarının dispne ve fonksiyonel kapasiteye etkisi araştırılmalıdır.