SavedAdd your journal

Journals / Dicle Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi / 2021 / Cilt: 14 - Sayı: 1

Farklı Kanatlı Türlerine Ait Pekten Okuliler Üzerine Karşılaştırmalı Histolojik Çalışma

Deniz KORKMAZ
İsmail Şah HAREM
Pages
7–10
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu yapısal farklılıkların hayvanların büyüklükleri, avlanma ve beslenme çeşitlilikleri ile ilgili olduğu, bu konu ile ilgili daha kapsamlı çalışmalar yapılması gerektiği düşünülmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Yapılan çalışmada farklı kanatlı türlerine (baykuş, bıldırcın, devekuşu ve Pekin ördeği) ait pekten okuli örneklerinin ışık mikroskobik olarak incelenmesi amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Yapılan incelemeler sonucu tüm kanatlı türlerinde pekten okuliyi oluşturan temel yapı aynı olsa da pektende pili sayılarının, kan damarları çapı ve yerleşiminin, melanosit miktar ve yerleşiminin farklılıklar gösterdiği tespit edilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Bu yapısal farklılıkların hayvanların büyüklükleri, avlanma ve beslenme çeşitlilikleri ile ilgili olduğu, bu konu ile ilgili daha kapsamlı çalışmalar yapılması gerektiği düşünülmektedir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:pekten Okuli · ışık mikroskop · baykuş

Özet

Yapılan çalışmada farklı kanatlı türlerine (baykuş, bıldırcın, devekuşu ve Pekin ördeği) ait pekten okuli örneklerinin ışık mikroskobik olarak incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla alınan doku örnekleri formolde tespit edilerek parafinde bloklanmış, rutin histolojik işlemlerden sonra Masson’s trikrom tekniği ile boyanmış ve incelenmiştir. Yapılan incelemeler sonucu tüm kanatlı türlerinde pekten okuliyi oluşturan temel yapı aynı olsa da pektende pili sayılarının, kan damarları çapı ve yerleşiminin, melanosit miktar ve yerleşiminin farklılıklar gösterdiği tespit edilmiştir. Bu verilere göre en fazla pili sayısına sahip devekuşlarının aynı zamanda en geniş damar çapına sahip olduğu belirlenmiştir. Bununla birlikte pili sayısı en az olan baykuşların daha küçük çaplı damarlara sahip olduğu gözlemlenmiştir. Tüm bu veriler pekten okulinin hayvan türüne göre yapısal farklılıklarının olduğunu göstermektedir. Bu yapısal farklılıkların hayvanların büyüklükleri, avlanma ve beslenme çeşitlilikleri ile ilgili olduğu, bu konu ile ilgili daha kapsamlı çalışmalar yapılması gerektiği düşünülmektedir.

🔖

Cite This Article

KORKMAZ, D., HAREM, İ. Ş. (2021). Farklı Kanatlı Türlerine Ait Pekten Okuliler Üzerine Karşılaştırmalı Histolojik Çalışma. Dicle Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, Cilt: 14 - Sayı: 1, 7–10. https://ajindex.com/articles/418515

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Montoyo YG, Garcia M, Yolanda S. (2018). Light and Electron Microscopic Studies on the Retina of The Booted Eagle (Aquila pennata). Zoomorphol. 137: 177–190.
  2. Brach V. (1977). The functional significance of the avian pecten: a review. Condor. 79: 321-327.
  3. Meyer DB. (1977). The avian eye and its adaptations. In: Handbook of Sensory Physiology. Vol V1115. The Visual System in Vertebrates. Crescitelli F. (ed). Springer-Verlag. Berlin. Pp 549-612.
  4. Gezer İnce N, Onuk B, Kabak YB, Alan A, Kabak M. (2017).
  5. Macroanatomic, Light and Electron Microscopic Examination of Pekten Oculi in the Seagull (Larus canus). Microsc Res Tech. 80: 787-792.
  6. Yılmaz B, Korkmaz D, Alan A, Demircioğlu İ, Akbulut Y, Oto C. (2017). Light and Scanning Electron Microscopic Structure of the Pecten Oculi in the Common Barn Owl (Tyto alba). Kafkas Univ Vet Fak Derg. 23 (6): 973-979
  7. Mishra P, Meshram B. (2019). Scientific Perspective on Morphological Feature of Pecten Oculi and Their Functional Principles on Apparatus of Vision in Guinea fowl (Numida meleagris). Birds. Int. J. Adv. Res. 7(4): 1061-1079.
  8. Korkmaz D. (2017). Güvercinde (Columbidae columbiformes) Pekten Okulinin Histomorfolojik Yapısı. Harran Üniv Vet. Fak Derg. 6(1): 90-94.
  9. Braekevelt CR. (1993). Fine Structure of the Pecten oculi in the Great Horned. Owl. Histol Histopathol. 8: 9-15.
  10. Rahman ML, Lee E, Aoyama M, Suqita S. (2010). Light and Electron Microscopy Study of the Pecten Oculi of the Jungle Crow (Corvus macrorhynchos). Okajimas Folia Anat Jpn. 87: 75-83.
  11. Kleyn E. (2017). A Comparative Morphological and Morphometric Study of the Musculi Bulbi Oculi and Apparatus Lacrimalis in the Ostrich (Struthio camelus) and Emu (Dromaius novaehallandiae). Department of Anatomy and Physiology, Faculty of Veterinary Science, University of Pretoria, Private Bag X 04, Onderstepoort, 0110, Republic of South Africa. Master Thesesis. Korkmaz D, Kum S. (2016). Investigation of the Antigen Recognition and Presentation Capacity of Pectineal Hyalocytes in the Chicken (Gallus gallus domesticus). Biotech & Histochem. 91 (3): 212-219.
  12. Henis MEG, Ahmed AK, Ibrahim IA, Saleh AM. (2015). Light and Electron Microscopical Studies on the Hyalocytes of Turkey (Meleagris Gallopavo). J. Adv. Vet. Res. 5 (1): 8-13. http://www.bird.com. Erişim tarihi: 22.12.2020
  13. Crossman G. (1937). A modification of Mallory’s connective tissue stain with a discussion of the principles involved. Anat Rec. 69: 33-38.
  14. Denk H. Kunzele H, Plenk H, Ruschoff J, Sellner W. (1989). Romei