Journals / Meandros Medical And Dental Journal / 2021 / Cilt: 22 - Sayı: 1

Türkiye’deki En Büyük Engelli Bakım Evindeki Bakım Personelinin Ağız Sağlığına Dair Bilgi, Uygulama ve Fikirleri

Oral Health Related Knowledge, Practices and Opinions of Caregivers at the Biggest Care Home for People with Disability in Turkey

Pages
94–101
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç: Türkiye’deki en büyük bakım evinde bakım personelinin, engelli bireylere yeterli ağız sağlığı bakımı sağlayabilmeleri için, ağız sağlığı konusunda kapsamlı eğitim ihtiyaçlarının olduğu görülmektedir

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Amaç: Engelli bireyler, genellikle günlük ağız bakımlarını iyi yapamamaları, bakımlarından sorumlu kişilerin bilgi eksikliği ve yetersiz sağlık politikaları nedeniyle sağlıklı bireylere göre daha kötü ağız sağlığına sahiptir.
📊
Key Findings & Data:Bu çalışma, Türkiye’deki en büyük bakım evinde bir grup bakım personelinin ağız sağlığı ile ilgili bilgi, uygulama ve görüşlerini değerlendirmeyi amaçlamaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç: Türkiye’deki en büyük bakım evinde bakım personelinin, engelli bireylere yeterli ağız sağlığı bakımı sağlayabilmeleri için, ağız sağlığı konusunda kapsamlı eğitim ihtiyaçlarının olduğu görülmektedir
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Amaç: Engelli bireyler, genellikle günlük ağız bakımlarını iyi yapamamaları, bakımlarından sorumlu kişilerin bilgi eksikliği ve yetersiz sağlık politikaları nedeniyle sağlıklı bireylere göre daha kötü ağız sağlığına sahiptir. Bu çalışma, Türkiye’deki en büyük bakım evinde bir grup bakım personelinin ağız sağlığı ile ilgili bilgi, uygulama ve görüşlerini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntemler: Yüz yetmiş bakım personelinden, ağız sağlığı konusunda eğitim verilmeden önce bir anket doldurmaları istenmiştir. İstatistiksel anlamlılığı değerlendirmek için ki-kare testi kullanılmıştır. Bulgular: Üç yüz yirmi iki engelli birey arasında, 255’i (%79,2) zihinsel engelli ve 64’ü (%19,9) fiziksel engellidir. Yüz kırk yedi bakım personeli çalışmaya katılmak için gönüllü olmuştur (yanıt oranı %86,5) ve ortalama yaşları 41,4 yıldır. Bakım personelinin yarısından fazlası, (n=98, %66,6) 5-14 yıldır engelli bireyler için çalışmaktadır. Çoğunluğu (%81,6) 228 engelli bireyin ağız bakım uygulamalarını yaptığını ve 97’si (%44,1) engelli bireylerin dişlerini günde üç kez fırçaladıklarını bildirmiştir. Bununla birlikte, 102 bakım personeli dental plağın önemini bilmediklerini belirtmiştir. Bakım verenlerin yaklaşık üçte ikisi (n=95, %64,6) daha önce ağız bakımı konusunda herhangi bir eğitim almadığını ve 98’i eğitime ihtiyaç duyduklarını, eğitim isteyenlerin 74’ü ise eğitimin uygulamalı olması gerektiğini bildirmiştir. Kadın bakım personeli erkeklere göre daha fazla ağız bakımı eğitimine ihtiyaç duymuşlardır. İstatistiksel olarak anlamlı olmasa da 5 yıldan daha az süredir çalışan bakıcılar ve en az lise mezunu olan bakıcılar ağız bakım eğitimine ihtiyaç duyduklarını daha fazla belirtmişlerdir. Beş yıldan az çalışan bakıcılar ağız bakımı üzerine en az eğitim almış olanlardır. Sonuç: Türkiye’deki en büyük bakım evinde bakım personelinin, engelli bireylere yeterli ağız sağlığı bakımı sağlayabilmeleri için, ağız sağlığı konusunda kapsamlı eğitim ihtiyaçlarının olduğu görülmektedir

Özet

Objective: People with disability have worse oral health than the healthy ones usually because of their inability to perform good daily oral hygiene, lack of knowledge of their caregivers and inadequate health policies. This study aimed to evaluate the oral health-related knowledge, practices and opinions of a group of caregivers in the biggest care home in Turkey. Materials and Methods: A total of 170 caregivers were requested to complete a questionnaire prior to receiving training regarding oral health. The chi-square test was used to evaluate the statistical significance. Results: Among the 322 residents with disability, 255 (79.2%) had mental disability and 64 (19.9%) had physical disability. Of the caregivers, 147 volunteered to participate (response rate 86.5%). Their mean age was 41.4 years. More than half of the caregivers (n=98, 66.6%) had been working for 5 to 14 years. Most of them (81.6%) reported that they performed oral hygiene procedures for 228 residents, and 97 (44.1%) reported that they brushed the teeth of residents three times per day. However, 102 caregivers reported that they did not know about the significance of dental plaque. Nearly two-thirds of the caregivers (n=95, 64.6%) had not previously received any education regarding oral care and 98 declared that they need training, of whom 74 requested that it should be practical. Female caregivers needed oral care training more than male caregivers. Although not statistically significant, caregivers who have been working for ≤5 years and those with at least a high school education reported more need for oral care training. The caregivers working ≤5 years had the least level of previous education on oral care. Conclusion: The caregivers need comprehensive training on oral health in the biggest care home in Turkey to be able to provide adequate oral health care for the disabled residents

🔖

Cite This Article

BALLIKAYA, E., TEKÇİÇEK, M., TURGUT, M. D., ERGİN, E., DOĞAN, B. (2021). Türkiye’deki En Büyük Engelli Bakım Evindeki Bakım Personelinin Ağız Sağlığına Dair Bilgi, Uygulama ve Fikirleri. Meandros Medical And Dental Journal, Cilt: 22 - Sayı: 1, 94–101. https://ajindex.com/articles/415327

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Glassman P, Anderson M, Jacobsen P, Schonfeld S, Weintraub J, White A, et al. Practical protocols for the prevention of dental disease in community settings for people with special needs: the protocols. Spec Care Dentist 2003; 23:160-4
  2. Eaton KA, Lloyd HA, Wheeler M, Sullivan J, Klass C, Allen Y, et al. Looking after the mouth - Evaluation of a pilot for a new approach to training care home carers in Kent, Surrey and Sussex. Br Dent J 2016; 221: 31-6
  3. Desai M, Messer LB, Calache H. A study of the dental treatment needs of children with disabilities in Melbourne, Australia. Aust Dent J 2001; 46: 41-50
  4. Vanobbergen JN, De Visschere LM. Factors contributing to the variation in oral hygiene practices and facilities in long-term care institutions for the elderly. Community Dent Health 2005; 22: 260-5
  5. Turkey Statistical Institute. Turkey Disability Survey. Turkey Statistical Institute. https://turkstatweb.tuik.gov.tr/PreTablo. do?alt_id=1017 Published 2002. Accessed 5 March 2019
  6. Alaçam A, Yildirim S, Çinar Ç, Bal C, Gürbüz F. The evaluation of the approach of Turkish dentists to oral health of disabled patients: a pilot study. The British Journal of Development Disabilities 2004; 50: 47-57
  7. Frenkel H, Harvey I, Needs K. Oral health care education and its effect on caregivers’ knowledge and attitudes: a randomised controlled trial. Community Dent Oral Epidemiol 2002; 30: 91-100
  8. Adams R. Qualified nurses lack adequate knowledge related to oral health, resulting in inadequate oral care of patients on medical wards. J Adv Nurs 1996; 24: 552-60
  9. İlhan B, Çal E, Dündar N, Güneri P, Dağhan Ş. Oral health‐related quality of life among institutionalized patients after dental rehabilitation. Geriatr Gerontol Int 2015; 15: 1151-7
  10. Avcu N, Ozbek M, Kurtoglu D, Kurtoglu E, Kansu O, Kansu H. Oral findings and health status among hospitalized patients with physical disabilities, aged 60 or above. Arch Gerontol Geriatr 2005; 41: 69-79
  11. Sarayengelsizyasam. https://www.sarayengelsizyasam.gov.tr/ kurum-tarihcesi. Accessed 21 December, 2020
  12. American Academy of Pediatric Dentistry. Caries-risk Assessment and Management for Infants, Children, and Adolescents. The Reference Manual of Pediatric Dentistry. Chicago, Ill. American Academy of Pediatric Dentistry 2020; 243-7
  13. Petersen PE. Priorities for research for oral health in the 21st Century-the approach of the WHO Global Oral Health Programme. Community Dent Health 2005; 22: 71-4