SavedAdd your journal

Journals / Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi / 2017 / Cilt: 16 - Sayı: 60

WELFARE STATE CRISIS in TURKEY: AN ASSESSMENT ON THE BASIS of GREEN CARD HEALTH INSURANCE PROGRAM

Hasan YÜKSEL
Pages
19–33
Publication Date
2017-01-25
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışmada refah devleti ideolojisinin temel parametrelerinden hareketle Türkiye’de yeşil kart macerası ve 2012 yılında yapılan yasal düzenleme ile Genel Sağlık Sigortasına (GSS) geçiş ele alınmıştır.Anahtar Kelimeler: Refah Devleti, Yeşil Kart, Genel Sağlık Sigortası

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Çalışmanın amacı Türkiye’de DYP ve SHP tarafından şekillendirilen, 7.
📊
Key Findings & Data:Demirel Hükümeti Koalisyonunca 1992 yılında uygulamaya başlanan ve 30 yıl boyunca uygulamada kalan yeşil kart özelinde refah devleti olmak ile sömürülmek arasındaki ikilemi açıklamaktır. 1990’lı yılların başları gelir seviyesi düşük, özellikle gelirleri kişi başına asgari ücretin üçte birinden az olanlar için yeni bir yasanın çıkışına zemin hazırlamıştır.
💡
Conclusion & Impact:Çalışmada refah devleti ideolojisinin temel parametrelerinden hareketle Türkiye’de yeşil kart macerası ve 2012 yılında yapılan yasal düzenleme ile Genel Sağlık Sigortasına (GSS) geçiş ele alınmıştır.Anahtar Kelimeler: Refah Devleti, Yeşil Kart, Genel Sağlık Sigortası
🔬Design:Research Article
📍Scope:2010 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Çalışmanın amacı Türkiye’de DYP ve SHP tarafından şekillendirilen, 7. Demirel Hükümeti Koalisyonunca 1992 yılında uygulamaya başlanan ve 30 yıl boyunca uygulamada kalan yeşil kart özelinde refah devleti olmak ile sömürülmek arasındaki ikilemi açıklamaktır. 1990’lı yılların başları gelir seviyesi düşük, özellikle gelirleri kişi başına asgari ücretin üçte birinden az olanlar için yeni bir yasanın çıkışına zemin hazırlamıştır. Bu program hükümet tarafından desteklenmiş; yoksulların, muhtaç durumda olanların korunması; gelir adaletinin sağlanması ve gelirin sosyal statüsü yüksek olanlardan düşük olanlara transfer edilmesi anlamında büyük bir öneme sahiptir. Bir devlet için sosyal devlet ya da refah devleti olmak ile sömürülmek arasındaki dengeyi korumak oldukça zordur. O nedenle, yeşil kart uygulaması da ülke genelinde aynı kaderi yaşamış, devletin sömürüldüğü, ihtiyacı olmayanların dahi bu sosyal yardım programından faydalandırıldığı bir programa dönüşmüştür. 2010 yılının sonu itibariyle Türkiye’de yeşil kartlı olanların sayısı 10 milyonu aşmıştır. Çalışmada refah devleti ideolojisinin temel parametrelerinden hareketle Türkiye’de yeşil kart macerası ve 2012 yılında yapılan yasal düzenleme ile Genel Sağlık Sigortasına (GSS) geçiş ele alınmıştır.Anahtar Kelimeler: Refah Devleti, Yeşil Kart, Genel Sağlık Sigortası

🔖

Cite This Article

YÜKSEL, H. (2017). WELFARE STATE CRISIS in TURKEY: AN ASSESSMENT ON THE BASIS of GREEN CARD HEALTH INSURANCE PROGRAM. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 16 - Sayı: 60, 19–33. https://ajindex.com/articles/415283

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (18)

  1. Akyıldız, H. (2012). Sosyal Güvenlik Reformuyla Ulaştığı Son Şekliyle Sosyal Güvenlik Hukuku, Gözden Geçirilmiş Dördüncü Baskı, Ankara:
  2. Alter Yayıncılık. Alber, J. (1988). “Is There A Crisis of the Welfare State? Cross National Evidence from Europe, North America and Japan”, European Sociological Review, 4, 3, 181-207.
  3. Allan, J. P. & Scruggs, L. (2004). “Political Partisanship and Welfare State Reform in Advanced Industrial Societies”, American Journal of Political Science, 48, 3, 496-512.
  4. Alper, Y. (2014).
  5. Türk Sosyal Güvenlik Sistemi, Sosyal Sigortalar Hukuku, Güncellemiş 6. Baskı, Bursa: Dora Yayıncılık. Andrew, C. (1984). “Women and the Welfare State”, Canadian Journal of Political Science, 667-683.
  6. Brady, D. (2005). “The Welfare State and Relative Poverty in Rich Western Democracies”, 1967-1997, Social Forces, 83, 4, 1329-1364.
  7. Brady, D., Seeleib-Kaiser, M. & Beckfield, J. (2005). “Economic Globalization and the Welfare State in Affluent Democracies, 1975-2001”, American Sociological Review, 70, 6, 921-948.
  8. Brooks, C. & Manza, J. (2006). “Why Do Welfare State Persist?”, The Journal of Politics, 68, 4, 816-827.
  9. Corpi, W. (2003). “Welfare State Regress in Western Europea: Politics, Institutions, Globalization, and Europeanization”, Annual Review of Sociology, 29, 589-609.
  10. Çolak, M., & Özer Y. E. (2015). “Sosyal Politika Anlamında Aktif Yaşlanma Politikalarının Ulusal ve Yerel Düzeydeki Analizi”, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 14, 55, 115-124.
  11. Dahm, J., Gombert, T., Krell, C., Petring, A. & Rixen, T. (2012).
  12. Welfare State and Social Democracy, Berlin: Friedrich Ebert Stiftung. “Defending the Welfare State” (1986). The American Political Science Review, 80, 3, 949-954.
  13. Diamond, P. A., Lindeman, D. C. & Young, H. (1996). Social Security What Role for the Future?, Washington, USA: National Academy of Social Insurance. Freeman, R. B., Topel, R. & Swedenborg, B. (1997). The Welfare State in Transition: Reforming the Swedish Model, USA: University of Chicago Press.
  14. Garton, S. & McCallum, M. E. (1996). “Workers’ Welfare: Labour and the Welfare State in 20th Century Australia and Canada”, Labour History, 71, Australia and Canada, Labour Compared, 116-141.
  15. Gilbert, N. (2004).
  16. Transformation of the Welfare State, New York, USA: Oxford University Press.
  17. Goodin, R. E. (1985). “Vulnerabilities and Responsibilities: An Ethical Defense of the Welfare State”, American Political Science Review, 79, 75-787.
  18. Gürsel, S., Darbaz, B. & Karakoç, U. (2009). “Yeşil Kart: Tü