Ayrıca dünya refah sıralamasında yer alan ülkelerden bazıları incelenerek farklılıklar irdelenmeye çalışılacaktır
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Sosyal refah, günümüzde küreselleşme ile beraber etkisi azalsa da, hiçbir zaman gündemden düşmeyen bir olgudur. 1942 yılında Beveridge Raporu ile başlayan anlayış, ekonomik krizler ve 2.
📊
Key Findings & Data:Dünya Savaşı sonrası kendine devlet politikalarında daha fazla yer bulmuş ve gelişmiş medeniyet olma yolunda atılması gereken en önemli adımlardan biri olarak kabul görmüştür.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca dünya refah sıralamasında yer alan ülkelerden bazıları incelenerek farklılıklar irdelenmeye çalışılacaktır
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters
Özet
Sosyal refah, günümüzde küreselleşme ile beraber etkisi azalsa da, hiçbir zaman gündemden düşmeyen bir olgudur. 1942 yılında Beveridge Raporu ile başlayan anlayış, ekonomik krizler ve 2. Dünya Savaşı sonrası kendine devlet politikalarında daha fazla yer bulmuş ve gelişmiş medeniyet olma yolunda atılması gereken en önemli adımlardan biri olarak kabul görmüştür. Sosyal refah devletinin en önemli özellikleri; müdahaleci, düzenleyici ve geliri yeniden dağıtıcı olmasıdır. Bu çalışmada; sosyal refah devletlerinin günümüzdeki durumu incelenerek, Türkiye’nin sosyal açıdan gidişatı ele alınacaktır. Ayrıca dünya refah sıralamasında yer alan ülkelerden bazıları incelenerek farklılıklar irdelenmeye çalışılacaktır
🔖
Cite This Article
Rakıcı, C., Kurşun, A. (2016). Sosyal Refah Devletinin Tarihi Süreci Ve Günümüz Bazı Refah Devletlerinin Değerlendirilmesi. Uluslararası Ekonomi ve Yenilik Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 2, 135–156. https://ajindex.com/articles/414560
Aktan, C. C. ve Özkıvrak, Ö. (2008), Sosyal Refah Devleti. İstanbul:
Okutan Yayıncılık. Aktan, C. C. ve Vural, İ. Y. (2002), Gelir Dağılımında Adalet(siz)lik ve Gelir Eşit(siz)liği: Terminoloji, Temel Kavramlar ve Ölçüm Yöntemleri, Yoksullukla Mücadele Stratejileri. Ankara: Hak–İş Konfederasyonu Yayınları.
Akyüz, F. (2008), ‘‘Sosyal Yardımdan Sosyal Sigortaya: Bismarckyan ve İngiltere Sosyal Güvenlik Sistemlerinin Tarihsel Dönüşümü’’,Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 1(5), 58-70.
Balseven, H. (2009), ‘‘İngiltere’de Refah Reformlarının Ekonomi Politiği’’,Akdeniz Üniversitesi İİBF Dergisi, 9 (18), 337-349.
Block F. and Somers M. (2003), ‘‘In the Shadow of Speenhamland: Social Policy and the Old Poor Law’’, Politics Society, 283-323.
Bulut, N. (2003), ‘‘Küreselleşme: “Sosyal Devletin Sonu mu?’’, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 52 (2), 173-197.
Çetin, H. (2002), ‘‘Liberalizmin Tarihsel Kökenleri’’, C.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 3 (1), 79-96.
Erdem, I. (2005), Avrupa’da Asgari Gelir Uygulamaları, Boğaziçi Üniversitesi Sosyal Politika Forumu, Araştırma Raporu, İstanbul.
Gökbayrak, Ş. (2010), ‘‘Türkiye’de Sosyal Güvenliğin Dönüşümü’’, Çalışma ve Toplum Dergisi, (2), 141-162.
Gökbunar, R. ve Kovancılar, B. (1998), ‘‘Sosyal Refah Devleti ve Değişim’’, SDÜ İİBF Dergisi, (3), 251-266.
Güngör F. ve Özuğurlu M. (1997), İngiliz Yoksul Yasaları: Paternalizm, Piyasa ya da Sosyal Devlet, Working Paper Series. Kantarcı, H. B. (2003), ‘‘Sosyal Devlet, Sosyal Güvenlik Ve Türkiye’de Zorunlu Askerlik Hizmeti’’, Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6 (10), 75-85.
İlkin, A. (1988), ‘‘Kalkınma ve Sanayi Ekonomisi’’, 5. Baskı,
İstanbul.
Koca, E. ve Gülsoy, E. (2012), ABD Ülke Raporu.T.C. Ekonomi Bakanlığı İhracat Genel Müdürlüğü Ülke Masaları 1 Dairesi, Amerika Şubesi, 12.01.2016 tarihi itibariyle. Konya Ticaret Odası (2011),
Danimarka Krallığı Ülke Raporu, Etüd-Araştırma Servisi (3). www.kto.org.tr/d/file/danimarka-ulke-raporu-2011.doc., (Erişim: 05.04.2016)