AI Summary & Key Takeaways
AI InsightWe conclude that FISH studies should be performed in conjunction with conventional cytogenetic analysis for prognosis in multiple myeloma patients. (Turk J Hematol doi:10.5152/tjh.2011.42)
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Multiple myeloma (MM) is characterized by the accumulation and proliferation of malignant plasma cells, secreting monoclonal immunoglobulins and genetic abnormalities in MM have implications for disease progression and survival. In the present study, we investigated the frequency of chromosomal abnormalities (CA) in Turkish patients with MM, using interphase FISH and CC and evaluated the relationship between the rearrangements detected, prognosis and stage of disease. Material and Methods: We performed conventional cytogenetic and FISH studies in 50 patients to detect chromosome anomalies associated with MM. FISH probes were used to detect 13q14, 13q34, 17p13 deletions, IGH rearrangements, and monosomy and/or trisomy of chromosomes 5, 9, and 15. Results: CC studies could be performed in 32 of 50 cases and five patients (15.6%) showed chromosomal aberrations while 27 (84.3%) had normal karyotypes. By FISH, eighteen percent (9/50) of cases were found to be normal for all parameters evaluated. Eighty-two percent (41/50) of the patients were positive for at least one abnormality. Chromosome 13 anomalies were detected in 54% (27/50) of cases. The second most common aberration observed is chromosome 15 aberrations (50%). Conclusion: Median survival rate was shorter in patients with one of the abnormalities including chromosome 13 aberrations, IGH rearrangements or P53 deletions. Chromosome 15 aberrations were significantly higher in patients with stage III disease (p=0.02). We conclude that FISH studies should be performed in conjunction with conventional cytogenetic analysis for prognosis in multiple myeloma patients. (Turk J Hematol doi:10.5152/tjh.2011.42)
Özet
Amaç: Multipl Myelom (MM) plazma hücrelerinin kemik iliğinde birikmesi, proliferasyonu ve monoklonal immunglobulin sekresyonu ile karakterize klonal bir hastalıktır. Çalışmamızda Türk MM hastalarında kromozomal anomali sıklığının interfaz FISH ve klasik kromozom analizi ile belirlenmesi, saptanan yeniden düzenlenmelerle hastalığın evresi ve prognozu arasındaki ilişkinin araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Multipl myelom tanısı alan toplam 50 olgu klasik sitogenetik ve moleküler sitogenetik (FISH) analizleri ile değerlendirilmiştir. FISH analizi ile; 13q14, 13q32, 17p13 bölgelerindeki delesyonlar, IGH bölgesini içeren yeniden düzenlenmeler ve 5, 9, 15. kromozomların monozomi ve/veya trizomileri incelenmiştir. Bulgular: Konvansiyonel sitogenetik analiz olguların 32 tanesinde gerçekleştirilebilmiş olup 27 olguda (%84.3) normal karyotip izlenirken 5 olguda (%15.6) kromozom aberasyonları gözlenmiştir. FISH analizinde; olguların %18 inde (9/50) değerlendirilen tüm parametreler için normal sonuç bulunmuştur. Olguların %82 sinde ise (41/50) FISH analizi ile en az bir anomali gözlenmiştir. Olguların %54ünde (27/50) kromozom 13 aberasyonları gözlenmiştir. İkinci en sık gözlenen aberasyon % 50 oranıyla kromozom 15 aberasyonlarıdır.. Sonuç: Çalışmamızda 13. kromozom aberasyonları, IGH translokasyonları ve P53 delesyonlarından en az birini bulunduran olguların ortalama median sağ kalım sürelerinin diğerlerinden daha kısa olduğu görülmüştür. Kromozom 15 aberasyonları evre 3 ile ilişkili olduğu görülmüştür (P=0.02). Çalışmamızda elde ettiğimiz verilere göre MM lı olgularda konvansiyonel sitogenetik ve özellikle FISH yönteminin hastalığın takip ve prognozunda birlikte kullanılmasının önemli olduğunu düşünmekteyiz.