AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIt should be employed only when the clinical picture does not ameliorate in spite offaconservative treatment.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Background/aims: To evaluate the results of the patients who underwent surgery for biliary pancreatitis, with respect to timing of operation. Methods: 192 Patients underwent surgery for biliary pancreatitis between January 1990 and December 1999. The patients were retrospectively separated into three groups: early surgery (within 72 hours after admission), delayed surgery (between 3 and 15 days after admission) and elective surgery (after 15 days). Results: There were 98 patients in the early surgery group, 46 in the delayed surgery group and 48 in the elective surgery group. The number of Ranson's criteria present was between 3 and 5 in 58.2% of the cases in the early surgery group and in 54.3% of the cases in the delayed surgery group, whereas 62.5% of the cases in the elective surgery group had 0-2. APACHE II score was in the 6-10 range in 43.9% of the cases in the early surgery group and in 39.1% of the cases in the delayed surgery group, whereas 66.7% of the cases in the elective surgery group had between 0 and 5. The most frequent operations in the early and delayed surgery groups was cholecystectomy, common bile duct exploration, and T-tube placement (60.2% and 69.6%, respectively), whereas it were laparoscopic cholecystectomy in the elective surgery group (66.7%). Pancreatitis releated complication rates in the early, delayed and elective surgery groups were 20.4%, 17.4% and 8.3%, respectively. Mortality rates were 5.1% and 4.3% in the early and delayed surgery groups, respectively. There was no deaths in the elective surgery group. Conclusion: In biliary pancreatitis, surgery should not be considered as a primary option until the resolution of the pancreatic inflammation and its systemic effects. It should be employed only when the clinical picture does not ameliorate in spite offaconservative treatment.
Özet
Biliyer pankreatit nedeniyle cerrahi geçiren hastaların sonuçlarını cerrahi tedavinin zamanlamasına göre değerlendirmek. Yöntem: Ocak 1990-Aralık 1999 tarihleri arasında Erciyes Üniversitesi, Genel Cerrahi Kliniği'nde biliyer pankreatit nedeniyle 192 hasta operasyona alındı. Hastalar retrospektif olarak; erken (hastaneye başvurudan sonraki ilk 72 saatte), geç (3 ile 15 gün arasında) ve elektif (15 günden sonra) cerrahi uygulanan hastalar olmak üzere üç gruba ayrıldı. Bulgular: Erken cerrahi grubunda 98, geç cerrahi grubunda 46 ve elektif cerrahi grubunda 48 hasta bulunmakta idi. Erken ve geç cerrahi gruplardaki hastaların sırasıyla %58.2 ve %54.3'ünde Ranson değerleri 3 ile 5 arasında iken, elektif cerrahi grubundaki hastaların %62.5'inde O ile 2 arasında tespit edildi. APACHE II skorları erken cerrahi grubundaki hastaların %43.9'unda ve geç cerrahi gruplardaki hastaların %39.1'inde 6 ile 10 arasında iken, elektif cerrahi grubundaki hastaların %66.7'sinde O ile 5 arasında bulundu. En sık uygulanan cerrahi işlem erken ve geç cerrahi gruplarında kolesistektomi, koledok eksplorasyonu ve T - tüp yerleştirilmesi (sırasıyla %60.2 ve %69.6), elektif cerrahi grubunda ise laparokopik kolesistektomi idi (%66.7). Pankreatite bağlı komplikasyon oranlan erken, geç ve elektif cerrahi grupları için sırasıyla %20.4, %17.4 ve %8.3 olarak tespit edildi. Mortalite oranları erken ve geç cerrahi grupları için sırasıyla % 5.1 ve % 4.3 iken elektif cerrahi grubunda hiçbir hasta kaybedilmedi. Sonuç: Biliyer pankreatitte pankreasdaki inflamasyon geçene ve pankreatitin sistemik etkileri düzelene kadar cerrahi düşünülmemesi, eğer klinik düzelme olmuyorsa acil cerrahiye başvurulması uygun yaklaşımdır.