AI Summary & Key Takeaways
AI InsightHowever, the close Bcl-2 immunoreactivity in all groups that was indicated by a weak positivity suggests that the inhibition of apoptosis may not be involved in reflux esophagitis.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Background/aims: The endoscopic and histologic findings of gastroesophageal reflux disease are usually indistinct. The current study was designed to define accurately the histology in gastroesophageal reflux disease and to develop a hypothesis that reflux produces immunohistochemical changes. Methods: The study was based on the examination of endoscopic esophageal biopsy specimens obtained from 20 patients with evidence of reflux with 24-hour pH-meter monitoring and from 20 control subjects without clinical or endoscopic reflux. The pathogenesis of reflux esophagitis was discussed by comparing the histopathologic changes with determined Ki-67, p53 and Bcl-2 immunoreactivity. Results: In this study, the presence of esophagitis was determined endoscopically in only 55% of the patients with gastroesophageal reflux disease, while microscopic esophagitis was detected in 60% of them. No correlation was found between presence of endoscopic esophagitis and microscopic esophagitis in the patients with gastroesophageal reflux disease. There was a significant difference between control cases and the patients according to histological parameters, which included basal activity (p=0.006), height of papillae (p=0.006), intraepithelial neutrophils (p=0.000), intraepithelial eosinophils (p=0.006), congestion (p=0.001), and dilated intercellular spaces (p=0.006). Immunohistochemically, there was a significant difference in the expression of p53 and Ki-67 between the three study groups (patients with/without microscopic esophagitis, controls) (p<0.05). However, there was no difference in Bcl-2 between the patients with reflux and control cases. Conclusions: In this study, we considered that microscopic esophagitis does not always accompany reflux, and the lack of reliable diagnostic histologic criteria is still a serious problem for pathologists. Immunohistochemically, an increase in cell proliferative activity and p53 protein accumulation to repair oxidative DNA damage related to reflux were observed. However, the close Bcl-2 immunoreactivity in all groups that was indicated by a weak positivity suggests that the inhibition of apoptosis may not be involved in reflux esophagitis.
Özet
Amaç: Gastroözofageal reflü hastalığında endoskopik ve histolojik bulgular genellikle belirsizdir. Yaptığımız bu çalışma, gastroözafageal reflü hastalığı özofagus biyopsilerinde saptanan histolojik bulguları ayrıntılı olarak tanımlamak ve reflü sonucu ortaya çıkan immunohistokimyasal değişiklikleri değerlendirmek üzere planlanmıştır. Yöntem: Çalışmada klinik ve endoskopik değerlendirmede reflü saptanmayan 20 kontrol olgusu ile klinik-endoskopik ve 24 saatlik pH-metre ölçümleri sonucunda reflüsü olduğu saptanan 20 gastroözafageal reflü hastalığı olgusunun endoskopik özofageal biyopsi örnekleri incelemeye alınmıştır. Reflü özofajit patogenezi histopatolojik bulgular eşliğinde Ki-67, p53 ve Bcl-2 immunoreaktivitesi ile birlikte tartışılmıştır. Bulgular: Endoskopik özofajit gastroözafageal reflü hastalığı bulunan olguların yalnızca %55�inde gözlenirken, mikroskopik özofajit olguların %60�ında saptanmıştır. Reflüsü bulunan olgularda, endoskopik özofajit ve mikroskopik özofajit varlığı açısından anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. Histolojik parametrelere göre kontrol olguları ve gastroözafageal reflü hastalığı olguları anlamlı derecede farklılık göstermektedir: bazal aktivite artışı (p=0.006), papilla yüksekliği (p=0.006), intraepiteliyal nötrofil infiltrasyonu (p=0.000), intraepiteliyal eozinofil infiltrasyonu (p=0.006), konjesyon (p=0.001) ve genişlemiş intersellüler mesafeler (p=0.006). İmmunohistokimyasal olarak, p53 ve Ki-67 ekspresyonu açısından kontrol grubu, reflü+histolojik özofajit grubu ve reflü+normal histoloji grubu arasında anlamlı bir fark saptanmıştır (p<0.05). Bcl-2 immunoreaktivitesi ise reflü grubu ve kontrol grubu arasında bir farklılık göstermemiştir. Tartışma: Çalışmamız, mikroskopik özofajitin daima reflüye eşlik etmediğini ve patologlar için güvenilir tanısal histolojik kriterlerdeki yetersizliğin halen ciddi bir problem olduğunu düşündürdü. İmmunohistokimyasal olarak, reflüye bağlı olarak gelişen oksidatif DNA hasarını onarmak üzere, özofagus epitelinde hücre proliferasyon aktivitesinde artış olduğu ve p53 proteininin hücre içinde birikime uğradığı görüldü. Tüm gruplarda Bcl-2 immunoreaktivitesinin benzer şekilde zayıf bir pozitiflik göstermesi, apoptozis inhibisyonunun reflü özofajitte yer almayabileceğini düşündürdü.