AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAlthough some variations occurred (P<0.05) between sexes for total saturated fatty acids (ΣSFA), there were no significant differences in the overall values among trout samples.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Meat yield, biochemical composition, and fatty acid profile of farmed brook trout (Salvelinus fontinalis), Black Sea trout (Salmo trutta labrax) and their hybrids were compared. Hybrids contained significantly higher carcass and meat yield values than brook and Black Sea trout. Although the weight percent head and bone (brook trout as 13.14, 1.66 %, Black Sea trout as 13.52, 1.22 % and their hybrids as 13.92, 1.44 %) of the species were similar, fin, carcass, gonad, liver, internal organs and meat yield of the species were significantly different from each other (P<0.05). Significant variation also occurred in their protein, fat (P<0.001) and ash contents (P<0.05) with the highest protein and fat contents in Black Sea trout. Although some variations occurred (P<0.05) between sexes for total saturated fatty acids (ΣSFA), there were no significant differences in the overall values among trout samples. Highest SFA was found for Black Sea trout as 22.04%. Hybrid samples contained lowest total monounsaturated fatty acids (MUFA) as 27.14% and significantly differed from brook trout. The highest polyunsaturated values were found in the hybrid samples as 39.41%. The values of eicosapentaenoic acid (EPA, 20:5 n-3), docosahexanoic acid (DHA 22:6 n-3), Σn3 for hybrids were significantly higher compared to others (P<0.05) and accounted for 4.27, 18.48 and 24.98%, respectively. The n3/n6 ratio significantly varied among the samples (1.41-1.89) with the highest value found in hybrids. Hybrid samples showed better meat yield and fatty acid profile compared to brook trout and Black Sea trout. Therefore, aquaculturing hybrid of Salvelinus fontinalis x Salmo trutta labrax is beneficial for fish farming and may present higher economical value.
Özet
Çalışmada, kültür şartlarında yetiştirilen kaynak alabalığı (Salvelinus fontinalis), Karadeniz alabalığı (Salmo trutta labrax) ve hibritlerinin et verimi, biyokimyasal ve yağ asidi kompozisyonları karşılaştırılmıştır. Hibrit balıkların karkas ve et verimi değerleri, kaynak ve Karadeniz alabalıklarından önemli oranda yüksektir. Balıklarda, baş ve kemik ağırlıklarının yüzdeleri (kaynak alabalığı: 13,14, %1,66, Karadeniz Alabalığı: 13,52, %1,22 ve hibrit: 13,92, %1,44) benzer olmasına rağmen yüzgeç, karkas, gonad, karaciğer, iç organlar ve et verimi birbirlerinden önemli oranda farklıdır (P<0,05). En yüksek protein ve yağ içeriği Karadeniz alabalığında bulunmasıyla birlikte; protein, yağ (P<0,001) ve kül miktarları (P<0,05) arasında önemli varyasyon gözlenmiştir. Cinsiyetler arasında toplam doymuş yağ asitleri (ΣDYA) açısından bazı varyasyonlar meydana gelmesine (P<0,05) rağmen, alabalık örnekleri arasında tüm değerler içerisinde önemli bir farklılık yoktur. En yüksek DYA %22,04 olarak Karadeniz alabalığında bulunmuştur. Hibrit örnekler %27,14 ile en düşük toplam tekli doymamış yağ asidi (ΣTDYA) içermektedir ve kaynak alabalığından önemli derecede farklıdır. En yüksek çoklu doymamış yağ asidi değerleri hibrit bireylerde %39,41 olarak bulunmuştur. Hibritlerin, eikosapentaenoik asit, (EPA, 20:5 n-3), dokosahekzaenoik Asit (DHA 22:6 n-3) ve Σn3 değerleri diğerleriyle karşılaştırıldığında istatistiksel olarak önemli oranda yüksek bulunmuştur ve miktarları sırasıyla %4,27, 18,48 ve 24,98 şeklindedir. n3/n6 oranı en yüksek hibritlerde bulunmasıyla birlikte örnekler arasında önemli değişimler (1.41-1.89) sergilemiştir. Hibrit örnekler, kaynak alabalığı ve Karadeniz alabalığı ile karşılaştırıldığında daha iyi et verimi ve yağ asidi profili sergilemektedir. Bu nedenle Salvelinus fontinalis x Salmo trutta labrax hibritlerinin kültüre alınması yetiştiricilik açısından faydalı olacak ve daha yüksek ekonomik değer sunacaktır.