Journals / Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi / 2021 / Cilt: 11 - Sayı: 4

NEVŞEHİR’DE GÜNÜMÜZE ULAŞAMAYAN BİR OSMANLI YAPISI: TAHTALI KAHVEHANE

Pages
2196–2211
Publication Date
2021-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Yapının aslına sadık kalınarak yeniden inşa edilmesinin kale çevresindeki tarihsel silüetin sürekliliğinin korunmasına da yardımcı olacağı kanaatindeyiz.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Kapadokya Bölgesi, Doğal ve Arkeolojik Sit Alanlarının yanı sıra Osmanlı’nın geç dönemine ait sivil mimari örneklerin değeri ile de ön plana çıkmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Bu çalışmada bahsedilecek Tahtalı Kahvehane erken örneklerini 16. yüzyılda İstanbul’da gördüğümüz kahve mekânlarının taşradaki yerel bir uygulamasıdır.
💡
Conclusion & Impact:Yapının aslına sadık kalınarak yeniden inşa edilmesinin kale çevresindeki tarihsel silüetin sürekliliğinin korunmasına da yardımcı olacağı kanaatindeyiz.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Nevşehir · Kahve Kültürü · Tahtalı Kahvehane

Özet

Kapadokya Bölgesi, Doğal ve Arkeolojik Sit Alanlarının yanı sıra Osmanlı’nın geç dönemine ait sivil mimari örneklerin değeri ile de ön plana çıkmaktadır. Özellikle Ürgüp, Göreme, Avanos, İbrahimpaşa, Ortahisar, Mustafapaşa ve Nevşehir Kalesinin etrafında bu tarz yapıların günümüze ulaşan varlığı gözlemlenmektedir. Ancak çoğu, doğal ya da insan faktöründen dolayı bakımsız kalmış, terkedilmiş ya da yıkılarak günümüze ulaşamamıştır. Bu yapılardan biri de Tahtalı Kahvehanedir. Tümüyle yıkılmış ve günümüze ulaşamamış, şehrin silüetinde önemli yer tutan ya da tarihi bir kompozisyon özelliği taşıyan yapıların yeniden yapılması restitüsyon, restorasyon ve rekonstrüksiyon alanlarında uygulamaya yönelik adımlar olarak görülebilir. Diğer taraftan geleneksel yapım tekniği, malzeme, plan, mimari ve bezeme özelliklerinin sürdürülebilirliği yönüyle de sanat tarihi araştırmalarına kaynak teşkil eder. Tarihe tanıklık etmiş bu türden yapıların korunması muhakkak gerekli olsa da korunamadığı durumlarda fotoğraflardan, mimari izlerinden, sözlü ve yazılı kaynak araştırmalardan yola çıkarak tekrar ayağa kaldırılması önemlidir. Bu çalışmada bahsedilecek Tahtalı Kahvehane erken örneklerini 16. yüzyılda İstanbul’da gördüğümüz kahve mekânlarının taşradaki yerel bir uygulamasıdır. Yapının aslına sadık kalınarak yeniden inşa edilmesinin kale çevresindeki tarihsel silüetin sürekliliğinin korunmasına da yardımcı olacağı kanaatindeyiz.

🔖

Cite This Article

MARAŞLI, S., BECERİR, E. (2021). NEVŞEHİR’DE GÜNÜMÜZE ULAŞAMAYAN BİR OSMANLI YAPISI: TAHTALI KAHVEHANE. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, Cilt: 11 - Sayı: 4, 2196–2211. https://ajindex.com/articles/407235

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. KAYNAKÇA Becerir, E. (2020). Nevşehir Kale Çevresi Kaya Mekânların Belgelenmesi ve Koruma Sorunları, Yüksek Lisans Tezi, Kocaeli Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Kocaeli. Binan, D. U. (1994). Güzelyurt Örneğinde Kapadokya Bölgesi Yığma Taş Konut Mimarisinin Korunması İçin Bir Yöntem Araştırması, Doktora Tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
  2. Birincioğlu, G. (2011). Sosyalleşme Sürecine Yön Veren Kahvehaneler ve Mimarileri. A. Ö. Demirli ve N. Öztürk (Haz.) Tüm Zamanların Hatırına Sarayda Bir Fincan Kahve. (s. 61). İstanbul, Türkiye Büyük Millet Meclisi Milli Saraylar Yayınları.
  3. Birsel, S. (2003). Kahveler Tarihi Salâh Bey Tarihi I, İstanbul:
  4. Sel Yayıncılık. Bostan, İ. (2001). Kahve. TDV İslam Ansiklopedisi. (c. 24, s. 202-205). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
  5. Büktel, Y. (2012). Nevşehir Meryem Ana Ortodoks Kilisesinin Restorasyonu Üzerine Notlar, A. Öger (Ed.). 1. Uluslararası Nevşehir Tarih ve Kültür Sempozyumu 16-19 Kasım 2011 Nevşehir, 8, (s. 172-173).
  6. Ankara.
  7. Çatak, M. E. ve diğerleri. (2020). “Nevşehir Cumhuriyet Mahallesi Tarihi”, Bilkent Üniversitesi Seminer Ödevi, Ankara 2020.
  8. Çöl, Ş. (1998). Kentlerimizde Kimlik Sorunu ve Günümüz Kentlerinin Kimlik Derecesinin Ölçmek İçin Bir Yöntem Denemesi, Doktora Tezi, Mimarsinan Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
  9. Dinleyen, M. (2013). Kahve ve Nevşehir Kahvehaneleri. Nevşehir Kültür ve Tarih Araştırmaları Dergisi, (17), 60-66.
  10. De Tapia, A. A. (2016). Orthodox Christians And Muslims Of Cappadocia: Intercommunal Relations İn An Ottoman Rural Context (1839-1923),
  11. İstanbul.
  12. Eröz, M. (1966). Türk Köy Sosyolojisi Meseleleri ve Yörük-Türkmen Köyleri, İstanbul:
  13. Fakülte Matbaası. Hild, F., Restle, M. (1981). Kappadokien (Kappadokia, Charsianon, Sebastia und Lykandos), Tabula Imperii Byzantini 2, Wien: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften. İbrahim Peçevî. (1981). Peçevî Tarihi 1, (B. S. Baykal, Haz.). Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları.
  14. Kaya, M. (2006). XX. Yüzyıl Başlarında Niğde Sancağı’nın Nüfusuna Dair, Türkiyat Araştırmaları Dergisi. (19), 199-200. Kâtip Çelebi. (1993). Mizanü’l-Hak Fi İhtiyari’l-Ahak, (O. Ş. Gökyay, Haz.).İstanbul:
  15. Milli Eğitim Bakanlığı Kırlı, C. (2000). Kahvehaneler ve Hafiyeler: 19. Yüzyıl Ortalarında Osmanlı’da Sosyal Kontrol. Toplum ve Bilim Dergisi. (83), 58-77.
  16. Köşklü, Zerrin. (2001) Nevşehir/Gülşehir Karavezir Mehmet Paşa Külliyesi. Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Dergisi, (7), 75-92. Maraş