SavedAdd your journal

Journals / Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 17 - Sayı: 1

Erken Çocukluk Döneminde Uygulanan Çevre Eğitim Programının Çocukların Çevreye Karşı Tutumları Üzerindeki Etkisi

Simge YILMAZ
Emine YILMAZ BOLAT
İlknur GÖLCÜK
Pages
557–578
Publication Date
2020-12-25
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışmanın bulguları tartışılarak, ileride yapılacak olan çalışmalara önerilerde bulunulmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmanın amacı okul öncesi dönemdeki çocukların çevreye yönelik tutumlarını, çevreyi koruma, geri dönüşüm, tüketim alışkanlıkları ve yaşam alışkanlıkları alt boyutları ile araştırmaktır.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın çalışma grubu, Mersin ili Yenişehir ilçesinde Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı bağımsız devlet anaokullarına ve anasınıflarına devam eden 54-60 aylık çocuklardan tesadüfi örnekleme yolu ile seçilen 71 çocuktan oluşmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Çalışmanın bulguları tartışılarak, ileride yapılacak olan çalışmalara önerilerde bulunulmuştur.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Okul öncesi eğitimi · Çevre eğitimi

Özet

Bu çalışmanın amacı okul öncesi dönemdeki çocukların çevreye yönelik tutumlarını, çevreyi koruma, geri dönüşüm, tüketim alışkanlıkları ve yaşam alışkanlıkları alt boyutları ile araştırmaktır. Araştırmanın çalışma grubu, Mersin ili Yenişehir ilçesinde Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı bağımsız devlet anaokullarına ve anasınıflarına devam eden 54-60 aylık çocuklardan tesadüfi örnekleme yolu ile seçilen 71 çocuktan oluşmaktadır. Araştırmanın deseni, deneysel yöntemlerden tek grup ön-test son-test modeli olarak belirlenmiştir. Bu desene göre, katılımıcıların her biri ile ön-testin uygulanması, çevre eğitim programının uygulanması ve son-testin uygulaması, sırasıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın veri toplama materyali ‘Çocukların Çevre Tutumları Ölçeği-Okul Öncesi Versiyonu’dur. Veriler her bir katılımcı ile birebir görüşmeler yapılarak toplanmıştır. Veri toplama materyalindeki 15 maddenin her biri ile ilgili soru, çocuklara maddelerin içeriğinin tasvir edildiği resimler gösterilerek sorulmuş ve çocukların yanıtları kaydedilmiştir. Araştırma kapsamında uygulanacak çevre eğitimi programının süresi dört hafta olarak belirlenmiştir. Çevre eğitimi, haftada bir gün farklı alanlara yapılan alan gezileri ve burada yapılan etkinliklerle uygulanmıştır. Katılımcıların çevreye yönelik tutumları, çevre eğitim programı uygulaması öncesinde ve sonrasında ölçülmüştür. Araştırma bulgularına göre, dört haftalık çevre eğitim programının, okul öncesi dönem çocuklarının çevreye yönelik tutumları üzerinde etkili olmadığı bulunmuştur. Çalışmanın bulguları tartışılarak, ileride yapılacak olan çalışmalara önerilerde bulunulmuştur.

🔖

Cite This Article

YILMAZ, S., BOLAT, E. Y., GÖLCÜK, İ. (2020). Erken Çocukluk Döneminde Uygulanan Çevre Eğitim Programının Çocukların Çevreye Karşı Tutumları Üzerindeki Etkisi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 17 - Sayı: 1, 557–578. https://ajindex.com/articles/406615

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Aktaş-Arnas, Y. (2019). (Ed.). Çocuk merkezli öğrenme ortamları: Okul öncesi çocuklar için bir okul tasarla. Ankara:
  2. Pegem Akademi. Allen, R., Allaby, M., Davoll, J. & Lawrence, S. (1972). A blueprint for survival. The Ecologist, 2(1), 1-43.
  3. Basile, C. G. (2000). Environmental education as a catalyst for transfer of learning in young children. The Journal of Environmental Education, 32, 21–27.
  4. Başal, H. A. (2015). Okul öncesi ve ilköğretim çocukları için uygulamalı çevre eğitimi. Ankara:
  5. Nobel Akademi Yayıncılık. Bonnet, M. & Williams, J. (1998). Environmental education and primary children’s attitudes towards nature and the environment. Cambridge Journal of Education, 28(2), 159-174.
  6. Boyes, E. & Stanisstreet, M. (1993). The ‘greenhouse effect’: Children’s perceptions of causes, consequences and cures. International Journal of Science Education, 15, 531-552.
  7. Carson, R. (1956). The sense of wonder. New York: Harper & Row. Carson, R. (1962). Silent spring. Boston: Houghton Mifflin. Cohen, S. (1994). Children’s environmental knowledge. (Ed. R. Wilson). Environmental education at the early childhood level (pp.19-22).
  8. Troy, OH: North American Association for Environmental Education. Diamond, J. (2011). Collapse: How societies choose to fail or succeed, London, UK: Penguin Group. Dilek-Eren, C. (2014). Çevre bilinci. (Ed. O. Bozkurt). Çevre Eğitimi (s. 179-213). Ankara:
  9. Pegem Akademi. Dresner, M. & Gill, M. (1994). Environmental education at summer nature camp. Journal of Environmental Education, 25(3), 35-41
  10. Ellul, J. (1964). The technological society. New York: Vintage Book. Erdoğan, M. (2011). Ekoloji temelli yaz doğa eğitimi programının çocukların çevreye yönelik bilgi, duyuşsal eğilimler ve sorumlu davranışlarına etkisi. Kuramdan Uygulamaya Eğitim Bilimleri, 11(4), 2223-2237.
  11. Erdoğan, M., ve Erentay, M. (2007). Children’s perceptions on endangered species and threatened environments: Results from Unique and Universal Project. (Eds. M.F. Costa, B.V. Dorrío ve R. Reis). Development, Diversity and Inclusion in Science Education. (s. 141- 148). Portugal: The Hands on Science Network. Erdogan, M., Erentay, N., Barss, M., ve Nechita, A. (2008). Students’ awareness of endangered species and threatened environments: A comparative case-study. International Journal of Hands-on Science, 1(2), 46-53.
  12. Erdoğan, M., ve Mısırlı, A. (2007). Graduate students’ perspectives on the human-environment relationship. Journal of Turkish Science Education, 4(2), 21-30.
  13. Erdoğan, M.,