SavedAdd your journal

Journals / Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2017 / Cilt: 13 - Sayı: 3

Okul Öncesi Dönem Çocuklarının Doğaya Yakınlık (Biyofili) Seviyelerinin Araştırılması

Simge YILMAZ
Refika OLGAN
Pages
1106–1129
Publication Date
2017-12-29
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ayrıca, farklı kültürlerde büyüyen çocukların biyofili seviyelerinin araştırılması da önerilebilir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmanın amacı okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden 60-66 aylık çocuklarının doğaya yakınlık seviyelerini (biyofili) belirlemek ve bu çocukların doğa ile ilgili uyaranlara olumlu (biyofilik) ya da olumsuz (biyofobik) tepkilerinin nedenlerini araştırmaktır.
📊
Key Findings & Data:Çalışmanın örneklemi Ankara İl’inin Çankaya ilçesinde yer alan dört farklı devlet okulundan seçilen 105 çocuktan oluşmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca, farklı kültürlerde büyüyen çocukların biyofili seviyelerinin araştırılması da önerilebilir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:biyofili · biyofobi · doğaya yakınlık

Özet

Bu çalışmanın amacı okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden 60-66 aylık çocuklarının doğaya yakınlık seviyelerini (biyofili) belirlemek ve bu çocukların doğa ile ilgili uyaranlara olumlu (biyofilik) ya da olumsuz (biyofobik) tepkilerinin nedenlerini araştırmaktır. Bu çalışmanın bir diğer amacı ise çocukların biyofili seviyelerinin devam ettikleri okul öncesi eğitim kurumlarının bahçelerinin doğal elementleri içerme düzeylerine ve cinsiyetlerine göre değişiklik gösterip göstermediğini araştırmaktır. Çalışmanın örneklemi Ankara İl’inin Çankaya ilçesinde yer alan dört farklı devlet okulundan seçilen 105 çocuktan oluşmuştur. Çalışmanın alt örneklemini ise temel örneklem grubundan rastgele örnekleme yöntemi kullanılarak seçilen 20 çocuk oluşturmaktadır. Katılımcıların doğaya yakınlık seviyelerini ölçmek amacıyla 22 maddeden oluşan ‘Çocuklar için Biyofili Ölçeği’ kullanılmıştır. Çalışmanın bulguları, çocukların biyofili seviyelerinin devam ettikleri okul öncesi eğitim kurumuna (okul öncesi eğitim kurumlarının bahçelerinin doğal elementleri içerme düzeyleri) ve cinsiyetlerine göre farklılık göstermediğini ve araştırmaya katılan tüm çocukların biyofili seviyelerinin yüksek olduğunu göstermiştir. Çocukların biyofilik ya da biyofobik yanıtlarının ortak nedenleri incelendiğinde, öne çıkan en önemli faktörün kültürün etkisi olduğu belirlenmiştir. Annelerin çocukların doğal uyaranlara verdiği olumlu ya da olumsuz tepkiler üzerinde etkili bir yere sahip olduğu belirlenmiştir. Bu nedenle, ilerde yapılacak çalışmaların çocukların biyofilik ya da biyofobik yanıtlarında etkili olabileceği düşünülerek, annelerin demografik özellikleri (yaş, eğitim seviyesi, dışarda geçirdiği zaman, çocukluğunu geçirtiği yaşam alanı vb.) dikkate alınarak planlanması önerilebilir. Ayrıca, farklı kültürlerde büyüyen çocukların biyofili seviyelerinin araştırılması da önerilebilir.

🔖

Cite This Article

YILMAZ, S., OLGAN, R. (2017). Okul Öncesi Dönem Çocuklarının Doğaya Yakınlık (Biyofili) Seviyelerinin Araştırılması. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 13 - Sayı: 3, 1106–1129. https://ajindex.com/articles/248818

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Ahmetoğlu, E. (2017). The contributions of familial and environmental factors to children’s connection with nature and outdoor activities. Early Child Development and Care, 1-11.
  2. Akoumianaki-Ioannidou, A., Paraskevopoulou, A. T., & Tachou, V. (2016). School grounds as a resource of green space to increase child-plant contact. Urban Forestry & Urban Greening, 20, 375-386.
  3. Appleton, J. (1975). The experience of landscape. New York: John Wiley.Bekoff, M., & Goodall, J. (2007). The emotional lives of animals: A leading scientist explores animal joy, sorrow, and empathy--and why they matter. Novato, CA: New World Library. Bentsen, P., Mygind, E., & Randrup, T. B. (2009). Towards an understanding of udeskole: Education outside the classroom in a Danish context. Education 3–13, 37(1), 29-44.
  4. Brussoni, M., Olsen, L. L., Pike, I., & Sleet, D. A. (2012). Risky play and children’s safety: Balancing priorities for optimal child development. International Journal of Environmental Research and Public Health, 9(9), 3134-3148.
  5. Castonguay, G., & Jutras, S. (2009). Children's appreciation of outdoor places in a poor neighborhood. Journal of Environmental Psychology, 29(1), 101-109.
  6. Chawla, L. (1999). Life paths into effective environmental action. The Journal of Environmental Education, 31(1), 15-26.
  7. Chawla, L. (2006). Learning to love the natural world enough to protect it. Barn, 2, 57-78.
  8. Chawla, L. (2007). Childhood experiences associated with care for the natural world: A theoretical framework for empirical results. Children Youth and Environments, 17(4), 144-170.
  9. Cheng, J. C. H., & Monroe, M. C. (2012). Connection to nature: Children’s affective attitude toward nature. Environment and Behavior, 44(1), 31-49.
  10. Clements, R. (2004). An investigation of the status of outdoor play. Contemporary Issues in Early Childhood, 5(1), 68-80.
  11. Cook, D. M., & Mineka, S. (1989). Observational conditioning of fear to fear-relevant verus fear-irrelevant stimuli in rhesus monkeys. Journal of Abnormal Psychology, 98, 448-459.
  12. Cook, D. M., & Mineka, S. (1990). Selective associations in the observational conditioning of fear in rhesus monkeys. Journal of Experimental Psychology: Animal Behavior Processes, 16, 372-389.
  13. Coss, R. G., & Charles, E. P. (2004). The role of evolutionary hypotheses in psychological research: Instincts, affordances, and relic sex differences, Ecological Psychology, 16, 199-236.
  14. Creswell, J. W. (2007). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five traditio