AI Summary & Key Takeaways
AI InsightChewing gum containing CaF highly increased Ca++ concentrations of saliva while there were no effect on F- concentrations.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The aim of this study was to examine the effect of chewing gum containing calcium-fluoride, on the salivary fluoride (F-) concentration, pH, buffering capacity, flow rate, calcium (Ca++) concentration and total stimulation and plaque pH and fluoride (F-) concentration. Ten subjects (aged 8-12 years, 5 male-5 female) refrained from toothbrushing for 2 days. On the third day, they rinsed their mouth for 1 min with 10 ml of a 10 % sucrose solution. They started to chew either parafilm or one and two sticks of chewing gums for 10 min. Measurements of plaque pH and F- concentrations and salivary samples were evaluated. In all three experiment groups (parafilm group, one stick chewing gum and two sticks chewing gum groups), plaque pH, salivary flow rate and buffering capacity increased obviously. The most pronounced recovery of plaque pH was registered for two sticks of chewing gum and difference between the parafilm and chewing gum at 15 min was significant (p<0.05). Salivary pH values differences were statistically significant between the initial and 0-1 min at all groups (p<0.05). Salivary flow rate obviously increased at 10 min in all groups while buffering capacity showed significant differences between one and two sticks at initial and 55-60 min intervals (p<0.05). Chewing gum containing CaF highly increased Ca++ concentrations of saliva while there were no effect on F- concentrations.
Özet
Bu çalışmadaki amaç kalsiyum-florür içeren cikletin, tükürük florür konsantrasyonu, pH’sı, tamponlama kapasitesi, akış hızı, kalsiyum konsantrasyonu, toplam stimülasyonu ve plak pH’sı ve florür konsantrasyonu üzerine etkisini incelemektir. Çalışmada, yaşları 8-12 arasında olan 5’i kız 5’i erkek olmak üzere toplam 10 denek kullanılmıştır ve denekler 2 gün süreyle dişlerini fırçalamamışlardır. Üçüncü günde ağızlarını 1 dakika boyunca 10 ml % 10’luk sükroz çözeltisiyle çalkalamışlardır. Sonra 10 dakika süreyle, parafilm veya 1 ya da 2 ciklet çiğnemişlerdir. Plak pH ölçümleri, florür konsantrasyonları ve tükürük örnekleri değerlendirilmiştir. Üç deney grubunda (parafilm grubu, bir tane ciklet çiğneyen ve iki tane ciklet çiğneyen grup) da plak pH’sı, tükürük akış hızı ve tamponlama kapasitesi belirgin biçimde artmıştır. Plak pH’sının en belirgin iyileşmesi 2 tane ciklet çiğneyenlerde görülmüşt ve 15 dakikalık çiğneme süresinde ciklet ile parafilm arasındaki fark anlamlı bulunmuştur (p<0.05). Bütün gruplardaki başlangıç ve 0-1 dakikalık grupları arasındaki tükürüğün, pH değerleri arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlıdır (p<0.05). Tükürük akış hızı bütün gruplarda 10 dakikada açıkça artmış, tamponlama kapasitesi bir ve iki ciklet çiğneyenlerin başlangıç ve 55-60 dakika aralıklarında önemli farklılıklar göstermiştir (p<0.05). Kalsiyum ve florür içeren ciklet çiğnenmesi, tükürüğün kalsiyum konsantrasyonunu oldukça arttırmıştır, oysa florür konsantrasyonu üzerine etki etmemiştir.