SavedAdd your journal

Journals / Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi / 2021 / Cilt: 11 - Sayı: 4

ARAP BAHARI SONRASI DÖNEMDE BÖLGESEL GÜVENLİK KOMPLEKSİ BAĞLAMINDA İRAN’IN LÜBNAN SİYASETİ

Çağla MAVRUK CAVLAK
Ali GÖK
Pages
2131–2145
Publication Date
2021-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu önermeden yola çıkılarak, yapılan çalışmada İran’ın Arap Baharı sonrası dönemde, Hizbullah üzerinden Lübnan’a yönelik uyguladığı siyasetin incelenmesi amaçlanmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Soğuk Savaş sonrası evrilen uluslararası sistemde güvenlik anlayışını bölgesel dinamikler bağlamında ele alan “bölgesel güvenlik kompleksi teorisi”, Kopenhag Okulu’nun yeni güvenlik yaklaşımı çerçevesinde yaptığı çalışmalar kapsamında ortaya koyduğu bir kuramsal çerçevedir.
📊
Key Findings & Data:Karşılıklı güvenlik bağımlılığını başta mesafe olmak üzere coğrafik özelliklerle bağdaştıran bölgesel güvenlik kompleksi teorisine göre, coğrafi olarak birbirine yakın komşu ülkeler, bölgesel iç güvenlik dinamikleriyle ve tehdit algılarıyla birbirlerine bağlıdırlar.
💡
Conclusion & Impact:Bu önermeden yola çıkılarak, yapılan çalışmada İran’ın Arap Baharı sonrası dönemde, Hizbullah üzerinden Lübnan’a yönelik uyguladığı siyasetin incelenmesi amaçlanmıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Güvenlik · Bölgesel Güvenlik Kompleksi Teorisi · Arap Baharı

Özet

Soğuk Savaş sonrası evrilen uluslararası sistemde güvenlik anlayışını bölgesel dinamikler bağlamında ele alan “bölgesel güvenlik kompleksi teorisi”, Kopenhag Okulu’nun yeni güvenlik yaklaşımı çerçevesinde yaptığı çalışmalar kapsamında ortaya koyduğu bir kuramsal çerçevedir. Karşılıklı güvenlik bağımlılığını başta mesafe olmak üzere coğrafik özelliklerle bağdaştıran bölgesel güvenlik kompleksi teorisine göre, coğrafi olarak birbirine yakın komşu ülkeler, bölgesel iç güvenlik dinamikleriyle ve tehdit algılarıyla birbirlerine bağlıdırlar. Bu kapsamda sınıflandırılan “Ortadoğu güvenlik kompleksi” de iş birliği ve çatışmanın sürekli yaşandığı ve İran, Suudi Arabistan, İsrail gibi bölgesel güçleri de içine alan bir komplekstir. Ortadoğu güvenlik kompleksi içerisinde İran, bölgesel bir güç olarak Arap Baharı ayaklanmalarının Suriye’ye sıçramasıyla birlikte tehdit algısını arttırarak savunma hattını sağlamlaştırmaya odaklanmış ve bu güvenlik kompleksinde güçlü bir devlet-dışı aktör olan Hizbullah ile ortak tehdit algısına, karşılıklı güvenlik bağımlılığına ve kimliksel bağa dayanan iş birliğine önem vermiştir. Bu önermeden yola çıkılarak, yapılan çalışmada İran’ın Arap Baharı sonrası dönemde, Hizbullah üzerinden Lübnan’a yönelik uyguladığı siyasetin incelenmesi amaçlanmıştır.

🔖

Cite This Article

CAVLAK, Ç. M., GÖK, A. (2021). ARAP BAHARI SONRASI DÖNEMDE BÖLGESEL GÜVENLİK KOMPLEKSİ BAĞLAMINDA İRAN’IN LÜBNAN SİYASETİ. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, Cilt: 11 - Sayı: 4, 2131–2145. https://ajindex.com/articles/401708

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (18)

  1. Akgül Açıkmeşe, S. (2011).
  2. Algı mı, Söylem mi? Kopenhag Okulu ve Yeni Klasik Gerçekçilikte Güvenlik Tehditleri. Uluslararası İlişkiler, 8(30), 43-73.
  3. Akram, F. (2012). Hamas Leader Abandons Longtime Base in Damascus. New York Times, Retrieved 20 December 2020 from https://www.nytimes.com/2012/01/28/world/middleeast/khaled-meshal-the-leader-ofhamas-vacates-damascus.html.
  4. Alagöz, B. ve Kandemir, E. (2015). 11 Eylül Sonrası Dönemde Bölgesel Güvenlik ve İran’ın Afganistan Siyaseti. Turkish Journal of Middle Eastern Studies, 2(2), 109-140.
  5. Altunışık, M.B. (2007). Lübnan Krizi: Nedenleri ve Sonuçları. İstanbul:
  6. Tesev Yayınları.
  7. Buzan, B. and Waever, O. (2003). Regions and Powers: The Structure of International Security. Cambridge: Cambridge University Press.
  8. Buzan, B., Waever, O. and Wilde, J. (1998). Security: A New Framework for Analysis. Londra: Lynne Rienner Publishers.
  9. Buzan, B., Jones, C. and Little, R. (1993). The Logic of Anarchy: Neorealism to Structural Realism. New York: Columbia University Press.
  10. Buzan, B. (1983).
  11. People, States and Fear: The National Security Problem in International Relations. Brighton: Harvester Wheatsheaf. Bhalla, R. (2010).
  12. Syria, Hezbollah and Iran: An Alliance in Flux. Stratfor, Retrieved 23 December 2020 from https://worldview.stratfor.com/article/syria-hezbollah-and-iran-alliance-flux.
  13. Blank, S., Grinter, L.E., Kilingaman, J.W., Ofcansky, T.P., Ware, L.B. and Weathers, B.E. (1988). Low-Intensity Conflict in the Third World. Alabama: Air University Press.
  14. Bregman, A. (2016). Israel’s Wars A history since 1947, New York: Routledge. Caner, M. (2018). Suriye’de İran-İsrail Mücadelesi. Kriter Dergisi, 3 (28). https://kriterdergi.com/dis-politika/suriyede-iran-israil-mucadelesi adresinden 04 Aralık 2020 tarihinde edinilmiştir. CIA The World Factbook. (2019).
  15. Lebanon. CIA, Retrieved 10 December 2020 from https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/geos/le.html.
  16. Deeb, M. (1988). Shia movements in Lebanon: Their formation, ideology, social basis, and links with Iran and Syria. Third World Quarterly, 10(2), 683-698.
  17. Doster, B. (2012). Bir Bölgesel Güç Olarak İran’ın Ortadoğu Politikası. Ortadoğu Analiz, 4(44), 44-51.
  18. Eddine, M.N. (2016). Sectarian and Ethnic Politics: The Syrian Conflict In A. Saikal (Ed.), The Arab World And Iran: A Turbulent Region in Transition (p. 103-124), New York: Palgrave Macmillan. Erdem, G. (2018). Lübnan’da Şii Siyasi Hareketin Evrimi: Emel’den Hizbullah’a. The Turkish Yearbook of Internatio