Journals / FLSF Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi / 2026 / Sayı: 33

TOCQUEVILLE AND ARENDT: MODERN SOCIETY AND POLITICAL POWER FROM SOFT DESPOTISM TO TOTALITARIANISM

TOCQUEVILLE VE ARENDT: YUMUŞAK DESPOTİZMDEN TOTALİTARİZME MODERN TOPLUM VE SİYASAL İKTİDAR

Belgin Tarhan(ADNAN MENDERES ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-0950-3363
Pages
75–94
Publication Date
2022-05-21
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Through the analyses of Tocqueville and Arendt, shedding light on the aspects of majoritarian democracies, this study tries to discuss socio-political elements clinging to soft despotism and totalitarianism.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Although despotism has a very long history in the classical sense, the history of democratic despotism typical of the modern period is rather new.
📊
Key Findings & Data:Hannah Arendt, one of those who lost their basic rights and became rootless/homeless during the absolute and unlimited reign of the National Socialist Party in Germany in the 20th century, explains the majority domination combined with mass society as totalitarianism, which she sees as a new stage of despotism.
💡
Conclusion & Impact:Through the analyses of Tocqueville and Arendt, shedding light on the aspects of majoritarian democracies, this study tries to discuss socio-political elements clinging to soft despotism and totalitarianism.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Yumuşak Despotizm · Çoğunluğun Hakimiyeti · Alexis de Tocqueville

Abstract

Although despotism has a very long history in the classical sense, the history of democratic despotism typical of the modern period is rather new. In the new age, where societies inevitably turn towards the principle of equality, Alexis de Tocqueville described the government, which reached the unlimited and arbitrary power of the majority, as soft/democratic despotism. Although the field of politics in modern society is expanding towards the public, a democracy regime that allows central and majoritarian governments emerges. Hannah Arendt, one of those who lost their basic rights and became rootless/homeless during the absolute and unlimited reign of the National Socialist Party in Germany in the 20th century, explains the majority domination combined with mass society as totalitarianism, which she sees as a new stage of despotism. Through the analyses of Tocqueville and Arendt, shedding light on the aspects of majoritarian democracies, this study tries to discuss socio-political elements clinging to soft despotism and totalitarianism.

Özet

Klasik manada despotizmin çok uzun bir geçmişi olsa da modern çağa özgü demokratik despotizmin tarihi yenidir. Toplumların kaçınılmaz olarak eşitlik ilkesine doğru yöneldiği yeni çağda Alexis de Tocqueville, çoğunluğun sınırsız ve keyfi iktidarına varan yönetimi yumuşak/demokratik despotizm olarak adlandırmaktaydı. Siyaset halka doğru genişlemekle birlikte Tocqueville’e göre merkezi ve çoğunlukçu iktidara yol açan demokrasilere doğru gitmektedir. 20. yüzyılda Almanya’da çoğunlukçu rejimin mutlak ve sınırsız iktidarı altında temel haklarını kaybederek köksüz/yurtsuz kalanlardan biri olan Hannah Arendt ise kitle toplumuyla birleşen çoğunluk tahakkümünü despotizmin yeni bir aşaması olarak gördüğü totalitarizmle açıklamaktadır. Bu çalışmada çoğunlukçu demokrasilerin görünümlerine ışık tutan Tocqueville ile Arendt’in çözümlemeleri aracılığıyla demokratik despotizmden totalitarizme uzanan yolun sosyolojik ve siyasal öğeleri tartışmaya açılmaktadır.

🔖

Cite This Article

Tarhan, B. (2022). TOCQUEVILLE AND ARENDT: MODERN SOCIETY AND POLITICAL POWER FROM SOFT DESPOTISM TO TOTALITARIANISM. FLSF Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı: 33, 75–94. https://doi.org/10.53844/flsf.1058118

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (23)

  1. Kaynakça: Arendt, Hannah. Geçmişle Gelecek Arasında, çeviren. Bahadır Sina Şener, İstanbul: İletişim Yayınları, 2012.
  2. Arendt, Hannah. Devrim Üzerine, çeviren. Bahadır Sina Şener, İstanbul: İletişim Yayınları, 2017.
  3. Arendt, Hannah. İnsanlık Durumu, çeviren. Bahadır Sina Şener, İstanbul: İletişim Yayınları, 2018.
  4. Arendt, Hannah. Şiddet Üzerine, çeviren Bülent Peker, İstanbul: İletişim Yayınları, 2018.
  5. Arendt, Hannah. Totaliterizmin Kaynakları III, çeviren. İsmail Serin, İstanbul: İletişim Yayınları, 2018.
  6. Benhabib, Seyla. The Reluctant Modernism of Hannah Arendt, Rowman& Littlefield Publishers, 2003.
  7. Berktay, Fatmagül. Politikanın Çağrısı. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, 2016.
  8. Canovan, Margaret. Hannah Arendt: A Reinterpretation of Her Political Thought, Cambridge University Press, 1995.
  9. Gambetti, Zeynep. “Marx ve Arendt: Emek, İş ve Eylem Üzerine Üç Siyaset Okuması”. Birikim Dergisi, No:217, (2007): 46-54.
  10. Hayek, Friedrich Von. Özgürlüğün Anayasası, çeviren. Yusuf Ziya Çelikkaya, Ankara: Big Bang Yayınları, 2011.
  11. Jacobitti, Suzanne D. “Individualism and Political Community: Arendt and Tocqueville on the Current Debate in Liberalism”, Polity, 23(4), (1991): 585-604.
  12. Kabakçı, Enes. Sosyolojiyi Kurmak. İstanbul: Vadi Kültür Sanat Yayıncılık, 2019.
  13. Kılıç, Yavuz. 1900’den Günümüze Büyük Düşünürler “Hannah Arendt”, editör. Çetin Veysal, Cilt 1. İstanbul: Etik Yayınları, (2009): 535-583.
  14. Lloyd, Maggie. “Tocqueville’s Shadow: Hannah Arendt’s Liberal Republicanism”. The Review of Politics, 57(1), (1995): 31-58.
  15. Markell Patchen. “The Rule of People: Arendt, Arche and Democracy” American Political Science Review, 100(1), (2006): 1-14.
  16. Pabst, Adrian. “Is Liberal Democracy Sliding into ‘Democratic Despotism’” Political Quarterly, 87(1), (2015): 91-95.
  17. Sezer, Devrim. “Çoğulluk ve Politika: Rousseau, Arendt, Cumhuriyetçilik”. Toplum ve Bilim, 124, (2012): 7-36.
  18. Tocqueville, Alexis de. Amerika’da Demokrasi I., çeviren. Özcan Doğan, Ankara: Doğu Batı Yayınları, 2015.
  19. Tocqueville, Alexis de. Amerika’da Demokrasi II., çeviren. Özcan Doğan, Ankara: Doğu Batı Yayınları, 2016.
  20. Tocqueville, Alexis de. Eski Rejim ve Devrim, çeviren. Turhan Ilgaz, Ankara: İmge Kitabevi, 2004.
  21. Villa, Dana. Public Freedom, Princeton University Press, 2008.
  22. Wolin, Sheldon “Hannah Arendt: Demokrasi ve Politik Olan”, çeviren. Hasan Şen, Sosyoloji Dergisi, 29, (2013): 135-49.
  23. Yılmaz, Selbin. “Kaybolan Anlamı Ararken: Arendt’in Düşüncesinde Öznellik”, Mülkiye Dergisi, 41(4), (2017): 29-53.