SavedAdd your journal

Journals / Hikmet - Akademik Edebiyat Dergisi / 2021 / Sayı: YÛNUS EMRE'DEN MEHMED ÂKİF'E ŞİİR ÖZEL SAYISI

Shah Wali Ayıntabi’s Qasida with ‘Gelsün’ Rhyme and its Analysis: Commentary of Seven Hadiths

ŞÂH VELÎ AYINTÂBÎ’NİN “GELSÜN” REDİFLİ KASİDESİ VE TAHLİLİ: YEDİ HADİSİN MANZUM ŞERHİ

Raşit ÇAVUŞOĞLU
Pages
154–178
Publication Date
2021-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In the first chapter, the prominent mystic concepts in the qasida were analyzed, in the second chapter the verse and hadith quotations and references in the qasida were mentioned, and the third chapter, the transcription text of the qasida was demonstrated.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This article analyzes the qasida with “Gelsün” rhyme written by the Sufi poet Shah Wali Ayıntabi, one of the Khalwati sheikhs of the 16th century.
📊
Key Findings & Data:The mentioned qasida consists of 36 couplets, explains the mystical commentary of seven hadiths narrated from the Prophet.
💡
Conclusion & Impact:In the first chapter, the prominent mystic concepts in the qasida were analyzed, in the second chapter the verse and hadith quotations and references in the qasida were mentioned, and the third chapter, the transcription text of the qasida was demonstrated.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Şâh Velî Ayıntâbî · kaside · tasavvuf

Abstract

This article analyzes the qasida with “Gelsün” rhyme written by the Sufi poet Shah Wali Ayıntabi, one of the Khalwati sheikhs of the 16th century. The mentioned qasida consists of 36 couplets, explains the mystical commentary of seven hadiths narrated from the Prophet. Basic mystical concepts such as faqr, levels of soul, fenâ fillah, haqiqat-i Muhammediyye, levels of seyr u suluk, walayah, ebrâr and mukarreb, which are directly related to the seven hadiths mentioned in the qasida, are striking. The mystical concepts and symbols produced from the seven hadiths in question were versed within the framework of the poet’s mystical understanding. Also, personalities such as Abu Bakr, Abdurrahman b. Avf and Uveys el-Karani were also associated with the concepts of ebrâr, mukarreb, walayah and faqr in the qasida. The mystical concepts and symbols produced from the seven hadiths in question were versed within the framework of the poet’s mystical understanding. There are three parts in the article. The introduction part of the article explains the subject and the content. In the first chapter, the prominent mystic concepts in the qasida were analyzed, in the second chapter the verse and hadith quotations and references in the qasida were mentioned, and the third chapter, the transcription text of the qasida was demonstrated.

Özet

Bu çalışmada XVI. asır Halvetî şeyhlerinden mutasavvıf şair Şâh Velî Ayıntâbî’nin “Gelsün” redifli kasidesi işlenmiştir. 36 beyitten oluşan kaside, Hz. Peygamber’den rivayet edilen yedi hadisin tasavvufî şerhini içermektedir. Kasidede zikredilen yedi hadisle doğrudan bağlantılı olan fakr, nefsin mertebeleri, fenâ fillâh, nûr-ı Ahmed (Hakîkat-i Muhammediyye), seyr ü sülûkün mertebeleri, velayet, ebrâr ve mukarreb gibi temel tasavvufî kavramları öne çıkmaktadır. Söz konusu yedi hadisten üretilen tasavvufî kavram ve remizler şairin tasavvufî anlayışı çerçevesinde nazmedilmiştir. Ayrıca Hz. Ebû Bekir, Abdurrahman b. Avf ve Üveys el-Karanî gibi şahsiyetler de kasidede ebrâr, mukarreb, velâyet ve fakr kavramlarıyla ilişkilendirilmişlerdir. Üç bölümden oluşan çalışmamızın giriş kısmında eserin konusu ve muhtevası üzerinde durulmuştur. Birinci bölümde, kasidede öne çıkan tasavvufî kavramların tahlili yapılmış, ikinci bölümde kaside geçen ayet ve hadis iktibasları ile telmihlere değinilmiş, üçüncü bölümde ise kasidenin transkripsiyonlu metni verilmiştir.

🔖

Cite This Article

ÇAVUŞOĞLU, R. (2021). Shah Wali Ayıntabi’s Qasida with ‘Gelsün’ Rhyme and its Analysis: Commentary of Seven Hadiths. Hikmet - Akademik Edebiyat Dergisi, Sayı: YÛNUS EMRE'DEN MEHMED ÂKİF'E ŞİİR ÖZEL SAYISI, 154–178. https://ajindex.com/articles/396806

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Abdürrezzak Kâşânî. (2004), Letâifü’l-a’lâm fî işârâtı ehli’l-ilhâm-Tasavvuf Sözlüğü (Çev. Ekrem Demirli), İz Yayıncılık, İstanbul. el-Aclûnî, İsmail b. Muhammed. (1352/1933), Keşfü’l-Hafâ ve Muzîlü’l-İlbâs ‘Amme’ş-Tehere Mine’l-Ehâdîs ‘Alâ Elsineti’n-Nâs, Dâru İhyâi’t-Türâsi’l-Arabî, Beyrut. el-Aclûnî, İsmail b. Muhammed. (2019), Keşfü’l-Hafâ ve Muzîlü’l-İlbâs ‘Amme’ş-Tehere Mine’l-Ehâdîs ‘Alâ Elsineti’n-Nâs (Çev. Mustafa Genç), Beka Yayıncılık, Ankara.
  2. Arefeoğlu, Gökhan. (2005), Hulvî’nin Gülşen-i Râz Lâhicî Şerhi Tercümesi ve Değerlendirilmesi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul. Bekir Sıdkî Visâlî. (Ty.) Tavzîhu’l-Ehâdîs (Haz. Ali Rıza Akyol-Mevlüt Sarı), Yy. Cebecioğlu, Ethem. (2005), Tasavvuf Terimleri ve Deyimleri Sözlüğü, Anka Yayınları,
  3. İstanbul.
  4. Ceyhan, Semih. (2011), “Osmanlı Tâcnâme Literatürüne Göre Derviş Tacı ve Abdullah Salâhaddîn-i Uşşâkî’nin Cevâhir-i Tâc-ı Hilâfet Risâlesi”, İslâm Araştırmaları Dergisi, S. 25, s. 113-172.
  5. Ceylan, Ömür. (2007),
  6. Tasavvufi Şiir Şerhleri, Kapı Yayınları,
  7. İstanbul.
  8. Çavuşoğlu, Raşit. (2016), Gaziantepli Bir Halveti Şeyhi Şâh Velî Ayıntâbî ve Risâletü’l-Bedriyyesi, Okur Akademi, İstanbul.
  9. Çavuşoğlu, Raşit. (2014), “Şâh Velî Ayıntabî ve “Işk Elinden” Redifli Kasîdesi”, Journal of Intercultural and Religious Studies, C 2, S 6, s. 61-84.
  10. Çavuşoğlu, Raşit. (2017), “Şâh Velî Ayıntâbî’nin el-Kâvâkibü’l-Muzî’e fi’t-Tarîkati’l-Muhammediyye Adlı Risâlesi ve Tahlîli: Üç Hadis Üç Hakîkat”, Cumhuriyet İlahiyat Dergisi, C 1, S. 21, s. 355-392.
  11. Çavuşoğlu, Raşit-Ulupınar, Hamide. (2020), Halvetî Uşşâkî Yolunda Âlim Bir Sûfî Bekir Sıdkı Visâlî’nin Sohbetleri, İlahiyat Yayınları,
  12. Ankara.
  13. Çelik, İsa. (2001), “Tasavvufî Bir Terim Olarak Fakr”, EKEV Akademi Dergisi, C 3, S 2, s. 192-206.
  14. Demirci, Mehmet. (1997) “Hakikat-i Muhammediyye”, DİA, C 15, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları,
  15. İstanbul.
  16. Demirci, Mehmet. (2001), “İsmail Ankaravî’ye Göre Bazı Tasavvuf Terimleri”, Dokuz Eylül Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, S. 13-14, ss. 1-8.
  17. Demirci, Mehmet. (2013), Nûr-i Muhammedî, Nefes Yayıncılık, İstanbul. Ebu’s-suûd Efendi. (Ty.), İrşâdu Akli’s-selim ila Mezâya’l-Kitâbi’l-Kerîm, Dâru İhyâi’t-Turâsi’l-Arabî, Beyrut. Aliyyü’l-Kârî, Ebü’l-Hasen Ali b. Sultan Muhammed. (Ty.), el-Mevzûatü’l-kübrâ, (thk. Ebû Hâcer Muhammed es-Saîd b. Beysûnî Zağlûl), Karaçi. Erginli, Zafer ve diğerleri. (2006), Metinlerle Tasavvuf Terimleri Sözlüğü, Kalem Yayınevi, İstanbul. Hucvirî. (1996), Keşfu’l-m