SavedAdd your journal

Journals / Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2021 / Cilt: 23 - Sayı: 2

Decentralization Policies in Sweden

İsveç’te Yerelleşme Politikaları

Pınar AKARÇAY
Pages
457–484
Publication Date
2021-08-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu doğrultuda, İsveç’te yerel yönetimlerin merkezi yönetimle ilişkileri, yerel yönetimlerin tarihsel arka planı ve 1995’te AB üyeliği sonrası yerelleşme ve bölgeselleşme tartışmaları ve düzenlemeleri ele alınmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:İsveç’te yerel yönetimler, modern anlamda ilk kez 1862’de düzenlenmiştir.
📊
Key Findings & Data:Yerel yönetimler üniter devlet sistemi içinde merkeziyetçi bir vesayet altında varlık gösterirken, 1950’lerde sosyal devlet politikaları doğrultusunda yapılan yerel reformlarla merkezden bağımsız ve özerk kurumlar haline getirilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Bu doğrultuda, İsveç’te yerel yönetimlerin merkezi yönetimle ilişkileri, yerel yönetimlerin tarihsel arka planı ve 1995’te AB üyeliği sonrası yerelleşme ve bölgeselleşme tartışmaları ve düzenlemeleri ele alınmıştır.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:İsveç · Yerel Yönetimler · Bölgeselleşme

Özet

İsveç’te yerel yönetimler, modern anlamda ilk kez 1862’de düzenlenmiştir. Yerel yönetimler üniter devlet sistemi içinde merkeziyetçi bir vesayet altında varlık gösterirken, 1950’lerde sosyal devlet politikaları doğrultusunda yapılan yerel reformlarla merkezden bağımsız ve özerk kurumlar haline getirilmiştir. Bu dönemde yerel yönetimler, sosyal devletin yereldeki en güçlü ortağı ve büyüme motoru olarak görülmüş ve sosyal devlet anlayışına paralel biçimde yetki ve görevleri artırılmıştır. Nitekim 1960-1970’lerde devreye sokulan yeni düzenlemelerle yerel yönetimlere yerel düzeyde vergi koyma yetkisi verilerek, hem siyasal hem de ekonomik anlamda güçlendirilmiştir. Böylece, yerel yönetimlerin gelişmesi sosyal devlet mantığına entegre edilmiştir. Bu durum, İsveç’in 1995’te Avrupa Birliği’ne (AB) üyeliğinden sonra değişmeye başlamıştır. Bu dönemde AB’nin bölgesel kalkınma odaklı bölgeselleşme ve yerelleşme politikalarına adapte edilmeye başlayan yerel yönetimler, uzun yıllar süren siyasal tartışmaların merkezine taşınmıştır. Temel olarak AB’nin bölgesel kalkınma, bölgesel ve yerel rekabet mantığı ile İsveç’in sosyal devlet politikalarına dayandırılmış yerel yönetim mantığının nasıl bağdaştırılacağı üzerine yürütülen bu tartışmalar, bir tür orta yol bulma çabasını içermiştir. Bu çalışmanın ana amacı, İsveç’te merkez-yerel yönetim ilişkilerini yerel yönetimler ve sosyal devlet olguları üzerinden irdelemektir. Bu doğrultuda, İsveç’te yerel yönetimlerin merkezi yönetimle ilişkileri, yerel yönetimlerin tarihsel arka planı ve 1995’te AB üyeliği sonrası yerelleşme ve bölgeselleşme tartışmaları ve düzenlemeleri ele alınmıştır.

🔖

Cite This Article

AKARÇAY, P. (2021). Decentralization Policies in Sweden. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 23 - Sayı: 2, 457–484. https://ajindex.com/articles/393335

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Bjorna, H. ve Jenssen, S. (2006). Prefectoral systems and central-local government relations in Scandinavia. Scandinavian Political Studies, 29(4), 308-332.
  2. Castell, P. (2016). Institutional framing of citizen initiatives: A challenge for advancing public participation in Sweden. International Planning Studies, 21(4), 305-316.
  3. Ehn, P. (1998). I Skärningspunkten – Landshövdingarna och den centrala och regionala samord-ningen. Rapport til Den Parlamentariska regionkommitten (PARK). Stockholm: PARK. Elander, I. ve Montin, S. (1990). Decentralisation and control: Central-local government relations in Sweden. Policy and Politics, 18(3), 165-180.
  4. Feltenius, D. (2007). Relations between central and local government in Sweden during the 1990s: Mixed patterns of centralization and decentralization. Regional and Federal Studies, 17(4), 457-474.
  5. Feltenius, D. (2016). Subnational government in a multi-level perspective. J. Pierre (Ed.), The Oxford Handbook of Swedish Politics (ss. 383-398). New York: Oxford University Press Inc. Government Commission Reports (SOU) 1996:169. Hall, P. (2016). The Swedish administrative model. J. Pierre (Ed.), The Oxford Handbook of Swedish Politics (ss. 299-314). New York: Oxford University Press Inc. Hedlund, G. ve Montin, S. (2009). Governance på svenska. Stockholm: Santérus Academic Press.
  6. Hendriks, F. (2010). Vital democracy: A theory of democracy in action. New York: Oxford University Press Inc. Hertting, N. ve Kugelberg, C. (2018). Representative democracy and the problem of institutionalizing local participatory governance. N. Hertting ve C. Kugelberg (Eds.), Local Participatory Governance and Representative Democracy. New York and London: Routledge. Hilson, M. (2008).
  7. The Nordic model, Scandinavia since 1945. London: Reaktion Books. Hooghe, L. ve Marks, G. (2001). Multi-level governance and European integration. Lanham, MD: Rowman & Littlefield Publishers.
  8. Hörnström, L. (2013). Strong regions within the unitary state: The Nordic experience of regionalization. Regional & Federal Studies, 23(4), 427-443.
  9. John, P. (1996). Centralization, decentralization and the EU: The dynamics of triadic relationships. Public Administration, 74(2), 293-313.
  10. John, P. (2001). Local governance in Western Europe. London: Sage. Karlbom, R. (1985). Revolution Eller Reformer- Studier i SAP: Historia 1889-1902 (Revolution or Reforms- Studies in the History of the Social Democratic Party of Sweden, 1889-1902). Göteborg: Historia, Högskolan i Karlstad. Kj