Journals / Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi / 2020 / Cilt: 12 - Sayı: 2

Üniversite Öğrencilerinin Öz-Şefkat, Hasbilik ve Affetme Düzeylerinin İncelenmesi

Pages
220–244
Publication Date
2020-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ayrıca araştırma sonucunda affetme ve hasbilik düzeyleri arasında pozitif yönde anlamlı farklılıklar görülmüştür.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmada, üniversite öğrencilerinin affetme, öz-şefkat ve hasbilik düzeylerinin bazı sosyo-demografik değişkenler (cinsiyet, devam ettiği program, sınıf düzeyi, kiminle yaşadığı ve yaşadığı yer) açısından incelenmesi ve üç değişken arasındaki ilişkinin belirlenmesi amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Araştırma grubunu, 2019-2020 öğretim yılında Trabzon ilindeki Avrasya Üniversitesi ve Trabzon Üniversitesi’nde öğrenim gören 235’i (%59) kadın 163’ü (%41) erkek olmak üzere toplam 398 öğrenci oluşturmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca araştırma sonucunda affetme ve hasbilik düzeyleri arasında pozitif yönde anlamlı farklılıklar görülmüştür.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2019-2020 Verileri
⚙️Variables:Öz-Şefkat · Hasbilik · Affetme

Özet

Bu araştırmada, üniversite öğrencilerinin affetme, öz-şefkat ve hasbilik düzeylerinin bazı sosyo-demografik değişkenler (cinsiyet, devam ettiği program, sınıf düzeyi, kiminle yaşadığı ve yaşadığı yer) açısından incelenmesi ve üç değişken arasındaki ilişkinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma grubunu, 2019-2020 öğretim yılında Trabzon ilindeki Avrasya Üniversitesi ve Trabzon Üniversitesi’nde öğrenim gören 235’i (%59) kadın 163’ü (%41) erkek olmak üzere toplam 398 öğrenci oluşturmuştur. Çalışmada veri toplamak amacıyla Affetme Ölçeği, Öz-Şefkat Ölçeği Kısa Formu ve Hasbilik Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizi IBM SPSS v23.0 istatistik programı aracılığıyla gerçekleştirilmiştir. Analiz sonuçlarına göre üniversite öğrencilerinin affetme düzeyleri cinsiyet, yaşadığı yer ve devam ettiği programa göre farklılaşırken, kiminle yaşadığına ve sınıf düzeyine göre farklılaşmamaktadır. Hasbilik düzeyleri cinsiyet, kiminle yaşadığı ve devam ettiği programa göre farklılaşırken, yaşadığı yer ve sınıf düzeyine göre farklılaşmamaktadır. Öz-şefkat düzeyleri ise ele alınan değişkenlere göre farklılık göstermemektedir. Ayrıca araştırma sonucunda affetme ve hasbilik düzeyleri arasında pozitif yönde anlamlı farklılıklar görülmüştür.

🔖

Cite This Article

MAMEGHANİ, S. S., TAŞAN, D., SAYLAN, E. (2020). Üniversite Öğrencilerinin Öz-Şefkat, Hasbilik ve Affetme Düzeylerinin İncelenmesi. Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, Cilt: 12 - Sayı: 2, 220–244. https://ajindex.com/articles/392041

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Akın, A. (2010a). Self-Compassion and ınterpersonal cognitive distortions. Hacettepe University Journal of Education, 39, 1-9.
  2. Akın, A. (2010b). Self-compassion and loneliness. International Online Journal of Educational Sciences, 2(3), 702-718.
  3. Akkaya, Ç. (2011). Ortaöğretim öğrencilerinde algılanan sosyal destek ve öz-duyarlık düzeyleri (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Sakarya Üniversitesi,
  4. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Sakarya. Allen, A.B., & Leary, M. R. (2010). Self-compassion, stress, and coping. Social and Personality Psychology Compass, 4(2), 107-118.
  5. Andıç, S. (2013). Ergenlik döneminde zihni meşgul eden konularla ilişkili değişkenler: Bağlanma tarzları, öz-şefkat ve psikolojik belirtiler (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  6. Arseven, A. (1986). Çocukta benlik gelişimine ailenin etkisi ve çocuğun okuldaki başarısı. Eğitim ve Bilim, 10(60), 11-17.
  7. Aydın-Sünbül, Z. (2016). The relationship between mindfulness and resilience among adolescents: mediating role of self-compassion and difficulties in emotion regulation (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Ortadoğu Teknik Üniversitesi,
  8. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  9. Ayten, A. (2009). Affedicilik ve din: Affetme eğilimi ve dindarlıkla ilişkisi üzerine ampirik bir araştırma. Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 37(2), 111–128.
  10. Baer, R. A., Lykins, E. L. B., & Peters, J. R. (2012). Mindfulness and self-compassion as predictors of psychological wellbeing in long-term meditators and match nonmeditators. Journal of Positive Psychology, 7(3), 230-238.
  11. Balliet, D. (2010). Consientiousness and forgivingness: A meta-analysis. Personality and Individual Differences, 48, 259-263.
  12. Baltaş, A. (1997). Öğrenme ve sınavlarda üstün başarı. İstanbul:
  13. Remzi Kitabevi.
  14. Bilgin, N. (1988). Sosyal psikolojiye giriş. İzmir: Ege Üniversitesi Eğitim Fakültesi Yayınları.
  15. Bluth, K., & Blanton, P. W. (2014). The influence of self-compassion on emotional well-being among early and older adolescent males and females. The Journal of Positive Psychology: Dedicated to furthering research and promoting good practice, 1-12.
  16. Breines, J. G., & Chen, S. (2013). Activating the inner caregiver: The role of support-giving schemas in increasing state self-compassion. Journal of Experimental Social Psychology, 49(1), 58-64.
  17. Cohen, L., Manion, L. &Morrison, K. (2007). Research methods in education (Sixth edition.). London: Routledge. Cuğ, F. D. (2015). Self-forgiveness, self-compassion, su