AI Summary & Key Takeaways
AI InsightOur findings support the possible role of inflammation in coronary slow flow physiopathology in patients with diabetes mellitus.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: The coronary slow flow phenomenon has been defined as angiographically normal coronary arteries and also delayed filling of the distal coronary artery bed with contrast agent. Diabetes mellitus and chronic inflammation have been shown to cause the de‐ velopment of coronary slow flow. We aimed to evaluate the relationship between neutrophil‐lymphocyte ratio and platelet‐lymphocyte ratio, which are markers of inflammation, with the presence of coronary slow flow in diabetic patients. Material and Method: 112 diabetic patients with coronary slow flow and 112 diabetic patients with normol coronary arteries were in‐ cluded in the study as a control group. Neutrophil‐lymphocyte ratio and platelet‐lymphocyte ratio values were compared between groups, and regression analysis was performed to investigate the relationship between coronary slow flow and platelet‐lymphocyte ratio and neutrophil‐lymphocyte ratio. Results: Platelet‐lymphocyte ratio and neutrophil‐lymphocyte ratio values were significantly higher in diabetic patients with coronary slow flow (p < 0.001). Multivariate logistic regression analysis revealed that neutrophil‐lymphocyte ratio and platelet‐lymphocyte ratio are the independent predictors for coronary slow flow in diabetic patients. Conclusions: This study demonstrated an association between coronary slow flow and platelet‐lymphocyte ratio‐neutrophil‐lymphocyte ratio in diabetic patients. Our findings support the possible role of inflammation in coronary slow flow physiopathology in patients with diabetes mellitus.
Özet
Amaç: Koroner yavaş akım fenomeni, anjiyografik olarak koroner arterlerin normal olması ve aynı zamanda distal koroner arter yata‐ ğının kontrast madde ile doluşunun gecikmesi olarak tanımlanmıştır. Diabetes mellitus ve kronik inflamasyonun koroner yavaş akım ge‐ lişimine neden olduğu gösterilmiştir. inflamasyon belirteçleri olan nötrofil‐lenfosit oranının ve trombosit‐lenfosit oranının diyabetik has‐ talarda koroner yavaş akım ile ilişkisini değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Koroner yavaş akım tespit edilen 112 diyabetik hasta ile 112 normal koroner arterlere sahip diyabet hastası kontrol gurubu olarak çalışmaya dahil edildi. Nötrofil‐lenfosit oranı ve trombosit‐lenfosit oranı değerleri gruplar arasında karşılaştırıldı ve koro‐ ner yavaş akım ile trombosit‐lenfosit oranı ve nötrofil‐lenfosit oranı arasındaki ilişkiyi araştırmak için regresyon analizi yapıldı. Bulgular: Diyabetik koroner yavaş akım olan hastalarda trombosit‐lenfosit oranı ve nötrofil‐lenfosit oranı değerleri anlamlı olarak daha yüksekti (p <0,001). Çok değişkenli lojistik regresyon analizinde, nötrofil‐lenfosit oranı ve trombosit‐lenfosit oranı diyabetik hastalarda koroner yavaş akım için bağımsız birer prediktör olduğunu bulduk. Sonuç: Bu çalışma, diyabetik hastalarda koroner yavaş akım ile trombosit‐lenfosit oranı ve nötrofil‐lenfosit oranı arasında bir ilişki ol‐ duğunu göstermiştir. Kesin mekanizma açıklanamasa da, bulgularımız diabetes mellituslu hastalarda koroner yavaş akım fizyopatoloji‐ sinde inflamasyonun olası rolünü desteklemektedir.