SavedAdd your journal

Journals / Yeni Medya / 2019 / Sayı: 6

Otizmli Çocukların Televizyon İzleme Davranışlarının Yeni Medya Kullanımlarına Etkisi

Alperen ÇELİK
Journal
Yeni Medya
Pages
64–75
Publication Date
2019-12-27
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Varılan sonuca göre öneriler dile getirilmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Otizm hakkında birçok bilimsel araştırma bulunmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Kitleler üzerinde etkisi çok fazladır.
💡
Conclusion & Impact:Varılan sonuca göre öneriler dile getirilmiştir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:yeni medya · tablet · televizyon

Özet

Otizm hakkında birçok bilimsel araştırma bulunmaktadır. Otizm Spektrum Bozukluğu’nun tanısının genellikle çocukluk yaşlarında konması nedeniyle çocukluk dönemi daha fazla önem kazanmaktadır. Yapılan araştırmalarda otizmli çocukların televizyona ve tablet, akıllı telefon gibi modern öğeler başta olmak üzere yeni medyaya ilgi duydukları veya sonradan ilgilenmeye başladıkları tespit edilmiştir. Televizyon kurulumu, kullanımı ve bulunması en kolay kitle iletişim aracıdır. Kitleler üzerinde etkisi çok fazladır. Bu çalışmada televizyonda yayınlanan içeriklerin otizmli çocukların yeni medya kullanımlarına etkisi araştırılmıştır. Genel tarama itibariyle böyle bir etkinin olumlu bir biçimde var olduğu tespit edilmiştir. Varılan sonuca göre öneriler dile getirilmiştir.

🔖

Cite This Article

ÇELİK, A. (2019). Otizmli Çocukların Televizyon İzleme Davranışlarının Yeni Medya Kullanımlarına Etkisi. Yeni Medya, Sayı: 6, 64–75. https://ajindex.com/articles/388767

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (8)

  1. Amerikan Psikiyatri Birliği. (2014). Ruhsal Bozuklukların Tanısal ve Sayımsal Elkitabı, Beşinci Baskı (DSM-V), (Çev. E. Köroğlu). Tanı Ölçütleri El Kitabı. Washington DC: Amerikan Psikiyatri Birliği, 25-27
  2. Austin, V., Sciarra, D. (2015). Çocuk ve Ergenlerde Davranış Bozuklukları (Çev. M. Özekes). Ankara: Nobel Kitabevi. (Eserin orijinali 2010 yılında yayımlandı), 268-270.
  3. Aziz, A. (2006). Televizyon ve Radyo Yayıncılığı (Giriş). (5. Baskı). Ankara: Turhan Kitabevi, 26-29, 69-74.
  4. Çelik, A. (2019). Otizmli Çocukların Televizyon İzleme Alışkanlıkları ve Bir Model Önerisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  5. Çolak, A. (2019). “Özel Eğitim Alanı, Kaynaştırma, Bütünleştirme/Kapsayıcı Eğitim, Bireyselleştirilmiş Eğitim Programı (BEP)”., Y. Ergenekon (Editör). Kaynaştırmada Başarı İçin Birlikte Yürüyelim: Yardımcı Destek Personel Eğitimi El Kitabı. (1. Baskı). Ankara. Ayrıntı Basımevi, 30. Darıca, N., Abidoğlu, Ü., Gümüşcü, Ş. (2011). Otizm ve Otistik Çocuklar. (5. Baskı). Ankara: Özgür Yayınları, 17. Gerbner, G. (2014). Medyaya Karşı. (1. Baskı). (Çev. G. Ayas, V. Batmaz, İ. Kovacı). İstanbul: Ayrıntı Yayınları, 281. Gökmen, U. (2010). Otizm Tanısı Almış Bir Çocuğun Müziğe ve Müzik Çalışmalarına Verdiği Tepkilerin Betimlenmesi, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
  6. Güneş, A. (2005). Otizm ve Otistik Çocukların Eğitimi. (1. Baskı). İzmir: İlya Yayınevi, 20. İçel, K. ve Ünver, Y. (2012). Kitle İletişim Hukuku (9. Baskı). İstanbul: Beta Yayınevi, 429. McCandless, J. (2007). Otizmi Şimdi Yen: Açlık Çeken Beyinler. (Çev. Y. Şallı). İstanbul: Prestij Yayınları. (Eserin orijinali 2007 yılında yayımlandı). 22, 23. McDonald, D. (1990). Media orientation and television news viewing. Journalism & Mass Communiation Quarterly, 67(1), 17. Mutlu, E. (2008). Televizyonu Anlamak. (1. Baskı). Ankara: Ayraç Kitabevi, 21. Önal, O. (2010).
  7. Otistik Çocuklarda Müzik Eğitimi, Yüksek Lisans Tezi, Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kırıkkale. Quinn, C. (2016). 100 Soruda Otizm: Aileler ve Uzmanlar İçin El Kitabı. (Çev. Editörü Ümit Şahbaz). Ankara: Anı Yayıncılık, 6. Sur Rehberlik ve Araştırma Merkezi. (2017). Tüm Yönleriyle Engelli Hakları. Diyarbakır: Dicle Üniversitesi Basımevi, 16, 37. Tekinalp, Ş. (2003). Camera Obscura’dan Synopticon’a: Radyo ve Televizyon. (1. Baskı). İstanbul: Önsöz Yayıncılık, 131-141.
  8. Tutar, H., Yılmaz, K. (2003). Genel İletişim (3. Baskı). An