SavedAdd your journal

Journals / Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2020 / Sayı: 35

AKADEMİSYENLERİN YÖRESEL YEMEKLERİN SÜRDÜRÜLEBİLİRLİĞİNDE İTHAL GIDA ÜRÜNÜ KULLANIMI KONUSUNDAKİ GÖRÜŞLERİ

Yeliz PEKERŞEN
Esma Ümran AYAZ
Pages
742–777
Publication Date
2020-08-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Katılımcılar, bu riski önleyebilmek adına yöresel yemeklerde yerel ürünlerin kullanılmasının, yerel ürünlerin üretiminin teşvik edilmesinin ve yöresel ürünlerde coğrafi işaret uygulamasının artmasının gerektiğinin önemini belirtmişlerdir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmada, yöresel yemeklerin özgün halinin korunarak gelecek nesillere aktarılmasında bir tehdit olarak görülen ithal gıda ürünleri ve bu ürünlerin kullanımı konusundaki akademisyen görüşlerini belirlemek amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Çalışmaya Necmettin Erbakan ve Selçuk Üniversitelerinde görev yapan 1 doçent, 3 doktor öğretim üyesi ve 3 öğretim elemanı katılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Katılımcılar, bu riski önleyebilmek adına yöresel yemeklerde yerel ürünlerin kullanılmasının, yerel ürünlerin üretiminin teşvik edilmesinin ve yöresel ürünlerde coğrafi işaret uygulamasının artmasının gerektiğinin önemini belirtmişlerdir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Yöresel yemekler · sürdürülebilirlik · ithal gıda

Özet

Bu araştırmada, yöresel yemeklerin özgün halinin korunarak gelecek nesillere aktarılmasında bir tehdit olarak görülen ithal gıda ürünleri ve bu ürünlerin kullanımı konusundaki akademisyen görüşlerini belirlemek amaçlanmıştır. Çalışma Konya’da bulunan iki devlet üniversitesinde mevcut olan Gastronomi ve Mutfak Sanatları alanında eğitim öğretim görevi yapan öğretim elemanları ve öğretim üyeleri ile gerçekleştirilmiştir. Çalışmaya Necmettin Erbakan ve Selçuk Üniversitelerinde görev yapan 1 doçent, 3 doktor öğretim üyesi ve 3 öğretim elemanı katılmıştır. Sayı az olduğu için örneklem yoluna gidilmemiş ve mevcut evrenin tümü araştırmaya dahil edilmiştir. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden yarı yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılmıştır. Veriler içerik analizi kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda yöresel yemeklerin hazırlanmasında ithal gıda malzemelerinin kullanımının geleneksel lezzetleri tahrip etmesi açısından bir tehdit olarak görüldüğü ortaya çıkarılmıştır. Katılımcılar, bu riski önleyebilmek adına yöresel yemeklerde yerel ürünlerin kullanılmasının, yerel ürünlerin üretiminin teşvik edilmesinin ve yöresel ürünlerde coğrafi işaret uygulamasının artmasının gerektiğinin önemini belirtmişlerdir.

🔖

Cite This Article

PEKERŞEN, Y., AYAZ, E. Ü. (2020). AKADEMİSYENLERİN YÖRESEL YEMEKLERİN SÜRDÜRÜLEBİLİRLİĞİNDE İTHAL GIDA ÜRÜNÜ KULLANIMI KONUSUNDAKİ GÖRÜŞLERİ. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı: 35, 742–777. https://ajindex.com/articles/388180

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Acar, Y. (2016). Slow food uygulamaları kapsamında Aksaray ili yerel mutfağının değerlendirilmesi. Ö. Bardakoğlu ve V. Tecim (Ed.). Bölgesel Turizm içinde (s. 132-138).
  2. Dokuz Eylül Üniversitesi, Seferihisar Fevzi Hepkon Uygulamalı Bilimler Yüksekokulu, İzmir.
  3. Altunsaban, S., Yay, Ö. ve Erdem, Ö. (2016), “Yöresel Mutfak Kavramına İlişkin Şeflerin Bakış Açılarının Değerlendirilmesi (Antalya Örneği)”, (ss.237-261). II. Rize Turizm Sempozyumu, 4-6
  4. Kasım, Rize. Alyakut, Ö. ve Üzümcü, T. P. (2017), “Gastronomi Turizmi Bağlamında Kandıra Beslenme Kültürü ve Unutulmaya Yüz Tutmuş Lezzetleri: Goncaaydın Köyü Örneği”, IV. Uluslararası Çoban Mustafa Paşa ve Kocaeli Tarihi-Kültürü Sempozyumu, 24-26
  5. Mart, Kocaeli. Arnould, M., Lobb, A. ve Tiffin, R. (2010). Willingness to pay for imported and seasonal foods: a UK survey. Journal of International Food and Agribusiness Marketing, 22 (3-4), 234-251. https://doi.org/10.1080/08974431003641331.
  6. Aslan, Z., Güneren, E. ve Çoban, G. (2014). Destinasyon Markalaşma Sürecinde Yöresel Mutfağın Rolü: Nevşehir Örneği. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 2(4), 3-13.
  7. Aydoğdu, A. ve Mızrak, M. (2017). Yöresel Yemeklerin Sürdürülebilirliğinde Standart Reçetelendirmenin Önemi: Kastamonu Mutfağı Örneği. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(10), 366-394.
  8. Başaran, B. (2016). Trabzon’da yaşayan tüketicilerin geleneksel gıdalara yönelik tutum ve algıları. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 33(1), 99-110. Bessière, J. (1998). Local Development and Heritage: Traditional Food and Cuisine as Tourists Attractions in Rural Areas. Sociologia Ruralis, 38(1), 21-34.Beşirli, H. (2010). Yemek, kültür ve kimlik. Millî Folklor, 22 (87), 159-169.
  9. Bilgi, M. G. (2013). Türkiye’nin sakin şehirlerinde permakültürel koruma, planlama, yönetim ve eğitim pratikleri. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 29, 45-59.
  10. Bozoğlan, R. (2005). Sürdürülebilir gelişme düşüncesinin tarihsel arka planı. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, (50), 1011-1028.
  11. Bozok, D. ve Kahraman, K. (2015). Kırsal turizmde yöresel yemek kültürünün rolü: Balıkesir. International Journal of Social and Economic Sciences, 5(1), 85-90.
  12. Chambers, S., Lobba, A., Butlerb, L., Harveyb, K. ve Traill, W. B. (2007). Local, national and imported foods: a qualitative study. Appetite, 49, 208–213. https://doi.org/10.1016/j.appet.2007.02.003.
  13. Cohen, E. ve Avieli, N. (2004).
  14. Food in Tourism, Attraction and Impediment. Annals of Tourism Res