Journals / SineFilozofi / 2021 / Cilt: 6 - Sayı: 12

Oryantalist Bakış Yeniden Djam (Aman Doktor) Filminde İstanbul

Pages
1044–1058
Publication Date
2021-12-25
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç olarak, filmin Doğu’ya yönelik üretilen oryantalist ötekileştirme özelliklerini barındırdığı söylenmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışma, Batının kendi dışındaki yer ve kültürler hakkında ürettiği söylemlerdeki iktidar konumu irdeleyen oryantalizm incelemelerini odağına alarak Djam (Aman Doktor, Tony Gatlif, 2017) filmini araştırmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Filmde, kahramanın, kayıp/eksik nesne olan biyel kolunu aramak üzere yolculuğa çıkması, gezginin farklılıkları nasıl kullandığı sorununu gündeme getirmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç olarak, filmin Doğu’ya yönelik üretilen oryantalist ötekileştirme özelliklerini barındırdığı söylenmektedir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2017 Verileri
⚙️Variables:oryanyalizm · İstanbul · kayıp imge

Özet

Bu çalışma, Batının kendi dışındaki yer ve kültürler hakkında ürettiği söylemlerdeki iktidar konumu irdeleyen oryantalizm incelemelerini odağına alarak Djam (Aman Doktor, Tony Gatlif, 2017) filmini araştırmaktadır. İstanbul’un, Doğu hakkında Batı’nın ürettiği sanatsal, bilimsel ve akademik metinlerin oluşturduğu temsillerin incelenmesinde, Avrupa ile Doğu arasındaki yolculuklarda egzotik toprakların giriş noktası olarak görülmesi bakımından önemli bir yeri vardır. Çalışmada, Aman Doktor filmindeki İstanbul görüntülerine odaklanılırken, oryantalist kuramda yerini bulan Doğu fantezilerinden yararlanılmaktadır. Filmde, kahramanın, kayıp/eksik nesne olan biyel kolunu aramak üzere yolculuğa çıkması, gezginin farklılıkları nasıl kullandığı sorununu gündeme getirmektedir. Avrupa kıtasının Doğusunda yer alan Yunanistan’da bulunamayan bu eksik nesne, Lacancı anlamda da çözümlenmektedir. Bu doğrultuda filmde, arzu nesnesi olarak İstanbul’un, erişilmez olanın fantazisinden kaynaklandığı vurgulanmaktadır. Sonuç olarak, filmin Doğu’ya yönelik üretilen oryantalist ötekileştirme özelliklerini barındırdığı söylenmektedir.

🔖

Cite This Article

AKDOĞAN, Ö. G. (2021). Oryantalist Bakış Yeniden Djam (Aman Doktor) Filminde İstanbul. SineFilozofi, Cilt: 6 - Sayı: 12, 1044–1058. https://ajindex.com/articles/385654

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (23)

  1. Auge, Mark (1997). Yer-olmayanlar. (T. Ilgaz, Çev.). İstanbul:
  2. Kesit. Bakic-Hayden, Milika (2007). Sürekli Çoğalan Oryantalizmler. Çev. Birgül Koçak. Oryantalizm Tartışma Metinleri içinde. s. 355-374. Ankara:
  3. Doğu-Batı Yayınları.
  4. Banard, Malcolm (2002). Sanat Tasarım ve Görsel Kültür. Çev. Güliz Korkmaz. Ütopya Yay. Berger, John (2005). Görme Biçimleri. Çev. Yurdanur Salman. İstanbul:
  5. Metis. Binark, Mutlu (1998).Oryantalist Söylem ve Japonya. Meiji Dönemi (1868-1912) Japon Kadın Hareketleri Tarihini Okumak. Kültür ve İletişim, 1(1). 65-89.
  6. Bordwell, David (2016). Film Pratiğinin Kipi Olarak Sanat Sineması. Çev. Yeşim Özben. Auteur Kuram ve Sanat Sineması Üzerine. Ed. Ali Karadoğan. Ankara:
  7. De Ki Basım Yayım. Clifford, James (2007). Oryantalizm Üzerine. Çev. Ferit Burak Aydar. Oryantalizm Tartışma Metinleri içinde. Ankara: Doğu-Batı Yayınları. (s. 134-158).
  8. De Edmondoi, Amicis (2009). İstanbul. Çev.: Sevinç Tezcan Yanar. İstanbul:
  9. Pegasus. Diken, Bülent; Laustsen B. Carsten (2016). Filmlerle Sosyoloji. İstanbul:
  10. Metis. Dolar, Mladen (2004) “Giriş. Zevk Aldığı Farz Edilen Özne”. Sultan’ın Sarayı. Avrupalıların Doğu Fantezileri içinde. Çev. Ali Çakıroğlu. İstanbul:
  11. Aykırı Yayıncılık. Fanon, Frantz (2001). Kara Deri Beyaz Maske.(çev. Lütfi Fevzi Topaçoğlu). İstanbul:
  12. Avesta Yay. Foucault, Michel (2019). Bilginin Arkeoloji. (çev. Veli Urhan), İstanbul:
  13. Ayrıntı Yay. Foucault, Michel (2019). Hapishanenin Doğuşu (çev. Mehmet Ali Kılıçbay). İstanbul:
  14. İmge. Gatlif, Tony 2006,
  15. Kasım, Roll dergisi röportaj. Gatlif, Tony “Les Princes” (Prensler- 1982)
  16. Gatlif, Tony Latcho Drom” (İyi Yolculuklar- 1993)
  17. Gatlif, Tony Gadjo Dilo (Çılgın Yabancı- 1997)
  18. Germaner, Semra; Zeynep İnankur (1989). Oryantalizm ve Türkiye. İstanbul: Türk Kültürüne Hizmet Vakfı. Grosrichard, Alain (2004). Sultan’ın Sarayı. Avrupalıların Doğu Fantazileri. Çev. Ali Çakıroğlu. İstanbul:
  19. Aykırı Yayıncılık. Hentsch, Thierry (2008) Hayali Doğu. (Çev. Aysel Bora). İstanbul:
  20. Metis Yay. İlter, Tuğrul (1999). “Keşfin Beyaz Mitolojisi: ‘Yeni Dünya’nın Keşfinden ‘Olgular’ın Bulgusu Yoluyla George Bush’un Yeni Dünya Düzen(ler)ine.” Oryantalizm, Hegemonya ve Kültürel Fark. (derl. F. Keyman, M. Mutman, M. Yeğenoğlu). İstanbul:
  21. İletişim. Karadoğan, Ali (2018). Modernist Estetik. Türkiye’de Sanat Sineması Tarihine Giriş (1896-2000). Ankara:
  22. De ki. Kovacs, Andras Balint (2016). Modernizmi Seyretmek. Avrupa Sanat Sineması 1950-1980. (Çev.: Ertan Yılmaz). Ankara:
  23. De Ki. Leppert, Richard (2002). Sanatta Anlamın Görüntüsü