AI Summary & Key Takeaways
AI InsightCotton fiber properties have not been affected by these treatments.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The effects of barley and common vetch on Verticillium wilt intensity were examined at Nazilli Cotton Reserach experiment fields during 2006-2007. Applications used in experiment were planted as barley, barley+common vetch, common vetch (traditional production), common vetch (growing at last irrigation) and control (conventional cotton production). After a four weeks residue decomposition period, seeds of Nazilli 84-S cotton variety were planted in a randomized complete block design with four replications. The data for disease intensity were determined during the stage of 5-10%, 50-60% cotton boll opening and after harvest. Seed cotton yield and fiber quality properties were also determined. Disease intensity identified according to symptoms on leaf and cross section of stems was determined lower level in organic growing plots and it was followed by control growing plot. During experiments, green manure applications of barley and barley+common vetch provided with a larger decrease on disease intensity than control growing plot. This also shows that cotton growing increase disease intensity every year. In common vetch and control plots, average yield values were determined higher according to barley+common vetch and barley growing plots. Cotton fiber properties have not been affected by these treatments.
Özet
Arpa ve fiğ'in Verticillium solgunluğu şiddeti üzerine etkisi 2006-2007 yıllarında Nazilli Pamuk Araştırma Enstitüsü deneme alanlarında incelenmiştir. Denemede kullanılan uygulamalar; Arpa, Arpa+Fiğ, Fiğ (geleneksel üretim), Fiğ (son sulamada ekim) ve kontrol (konvansiyonel pamuk üretimi) olarak düzenlenmiştir. Dört haftalık dekompozisyon süresi sonunda Nazilli 84-S pamuk çeşidinin tohumları tesadüf blokları deneme desenine göre 4 tekerrürlü olarak ekilmiştir. %5-10, %50-60 koza açım döneminde ve hasat sonrasında hastalık şiddeti değerleri saptanmıştır. Pamukta verim ve lif kalite özellikleri de tespit edilmiştir. Yaprak ve gövde kesitine göre belirlenen hastalık şiddeti organik pamuk üretim parsellerinde daha düşük görülmüş, bunu kontrol üretim parseli izlemiştir. Uygulamalar sırasında arpa ve arpa+fiğ yeşil gübre uygulamaları hastalık şiddeti üzerinde kontrol üretim parselinden daha yüksek bir azalmaya sebep olmuştur. Bu da her yıl pamuk ekiminin hastalık şiddetini arttırdığını göstermektedir. Ortalama verim değerlerinin fiğ ve kontrol parsellerinde arpa+fiğ ve arpa üretim parsellerine göre daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Pamuk elyaf özellikleri bu uygulamalardan etkilenmemiştir.