SavedAdd your journal

Journals / Türkiye İlahiyat Araştırmaları Dergisi / 2021 / Cilt: 5 - Sayı: 2

The Punishment for Insulting the Companions

Sahâbeye Hakaretin Cezası

Hasan Basri YILDIZ
Pages
580–607
Publication Date
2021-12-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Based on the fact that different punishments are foreseen for insulting the Companions in Islamic law, it has been concluded that the discretion of the punishment is left to the state.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The Companions are the first generation of Muslims who met the Prophet, believed in him and made friends with him.
📊
Key Findings & Data:For this reason, Muslims generally commemorate the first generation of Islam, the Companions.
💡
Conclusion & Impact:Based on the fact that different punishments are foreseen for insulting the Companions in Islamic law, it has been concluded that the discretion of the punishment is left to the state.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Sahâbe · Hakaret · Ceza

Abstract

The Companions are the first generation of Muslims who met the Prophet, believed in him and made friends with him. Companions have greatly contributed to the transportation of Islam to the next generations. For this reason, Muslims generally commemorate the first generation of Islam, the Companions. However, from time to time, we witness that the Companions were insulted. The punishment for insulting the Companions is the subject of this article. The continuation of insulting the Companions, as in the past, makes it important to address this issue. In this study, it was seen that different punishments such as beating, imprisonment and death were appreciated by the Islamic jurists for those who insulted the Companions. Based on the fact that different punishments are foreseen for insulting the Companions in Islamic law, it has been concluded that the discretion of the punishment is left to the state.

Özet

Sahâbe, Hz. Peygamber’e mülaki olmuş, ona iman etmiş ve ona arkadaşlık etmiş ilk Müslüman neslidir. İslâm’ın sonraki nesillere ulaştırılmasında sahâbenin büyük katkısı vardır. Bu nedenle Müslümanların geneli İslam’ın ilk nesli olan sahâbeyi hayırla anarlar. Bununla birlikte zaman zaman sahâbeye dil uzatıldığına şahit olmaktayız. Sahâbeye hakaretin cezası bu makalenin konusunu teşkil etmektedir. Sahâbeye hakaretin geçmişte olduğu gibi günümüzde de devam etmesi bu konuyu ele almayı önemli kılmaktadır. Makalede ilk olarak sahâbenin tanımına, sebb ve şetm kavramlarına, sahâbeye hakaretin haram oluşuna yer verildi. Daha sonra sahâbeye hakaretin kişinin küfrünü gerektirip gerektirmediği meselesi ele alındı. Son olarak da sahâbeye hakaretin cezası ile Hz. Âişe’ye ve Hz. Peygamber’in diğer eşlerine hakaretin cezası incelendi. Bu çalışma ile İslâm hukukçuları tarafından sahâbeye hakaret edene dayak, hapis, ölüm gibi farklı cezaların takdir edildiği görülmüştür. İslâm hukukunda sahâbeye hakaret eden için farklı cezaların öngörülmüş olmasından hareketle cezanın takdir yetkisinin devlete bırakıldığı sonucuna ulaşılmıştır.

🔖

Cite This Article

YILDIZ, H. B. (2021). The Punishment for Insulting the Companions. Türkiye İlahiyat Araştırmaları Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 2, 580–607. https://ajindex.com/articles/381759

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (3)

  1. Ahmed b. Hanbel, Ebû Abdillâh Ahmed b. Muhammed b. Hanbel eş-Şeybânî el-Mervezî. Fezâilü’s-Sahâbe. 2 Cilt. Beyrut: Müessesetü’r-Risâle, 1983. Ali el-Kârî, Ebü’l-Hasen Nûrüddîn Alî b. Sultân Muhammed el-Herevî. Şemmü’l-avâriz fî zemmi’r-Revâfiz. b.y.: Merkezü’l-Furkân, 2004. Âlûsî, Ebü’l-Meâlî Cemâlüddîn Mahmûd Şükrî b. Abdillâh b. Mahmûd. Sabbü’l-ʿazâb ʿalâ men sebbe’l-ashâb. Riyad: Edvaus Selef, 1997. Aynî, Bedrüddîn Mahmûd b. Ahmed b. Mûsâ b. Ahmed el-Aynî. Umdetü’l-kârî fî şerhi Sahîhi’l-Buhârî. 25 Cilt. Beyrut: Dâru İhyâi’t-Türâsi’l-Arabî, ts. Buhârî, Ebû Abdillâh Muhammed b. İsmâîl b. İbrâhîm el-Cu’fî. Câmiu’s-Sahîh. 6 Cilt. Beyrut: Dâru İbn Kesîr, 1987. Cevherî, Ebü’l-Kâsım Abdurrahman b. Abdillah b. Muhammed. Müsnedü’l-Muvatta’. Beyrut: Dâru’l-Garbi’l-İslâmî, 1997. Cürcânî, Ebü’l-Hasen Alî b. Muhammed b. Alî es-Seyyid eş-Şerîf el-Hanefî. Kitâbü’t-ta’rîfât. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1983. Dimyâtî, Ebû Bekr b. Muhammed. İânetü’t-tâlibîn. Beyrut: Dâru’l-Fikr, 1997. Ebû Ya‘lâ, Ahmed b. Alî b. el-Müsennâ et-Temîmî el-Mevsılî. el-Müsned. 13 Cilt. Dımeşk: Dâru’l-Me’mûn li’t-Türâs, 1984. Ebû Ya‘lâ el-Ferrâ, Muhammed b. el-Hüseyn b. Muhammed b. Halef. el-Mu’temed fî usûli’d-dîn. Beyrut: Dâru’l-Meşrik, 1986.
  2. Efendioğlu, Mehmet. “Sahâbe Hukûku ve Ashâba Saygısızlığın Dînî Hükmü”. Hadis Tetkikleri Dergisi 8/1 (Haziran 2010), 7-32. Ezherî, Ebû Mansûr Muhammed b. Ahmed b. Ezher el-Herevî. Tehzîbü’l-lüğa. 8 Cilt. Beyrut: Dâru İhyâi’t-Türâsi’l-Arabî, 2001. Haddâd, Radıyyüddîn Ebû Bekr b. Alî b. Muhammed. el-Cevheretü’n-neyyire, 2 Cilt. b.y.: Matbaatü’l-Hayriyye, 1905. Hâkim, Ebû Abdillâh Muhammed b. Abdillâh b. Muhammed en-Nîsâbûrî. el-Müstedrek ale’s-Sahîhayn. 4 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1990. Halîfe, Yâsîn. İclâü’l-hakîkati fî sîreti Âişe. Zahrân: Müessesetü’d-Düreri’s-Seniyye, 2011. Hallâl, Ebû Bekr Ahmed b. Muhammed b. Hârûn. Kitâbü’s-Sünne. 7 Cilt. Riyad: Dâru’r-Râye, 1989. Hamevî, Ebü’l-Abbâs Şihâbüddîn Ahmed b. Muhammed el-Hasenî (el-Hüseynî). Gamzü uyûni’l-besâir alâ mehâsini’l-Eşbâh ve’n-nezâir. 4 Cilt. b.y: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1985. Haraşî, Ebû Abdillâh Muhammed b. Abdillâh b. Alî el-Mâlikî. Şerhu Muhtasarı Halîl, 8 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Fikr, ts. Heyet, el-Fetâva’l-Hindiyye. 6 Cilt. b.y.: Dâru’l-Fikr, 1892. Heyet, el-Mu’cemü’l-vasît. 2 Cilt. b.y.: Daru’d-Da’ve, ts. Heytemî, Ebü’l-Abbâs Şihâbüddîn Ahmed b. Muhammed b. Muhammed es-Sa‘dî. es-Savâʿiku’l-muhrika. 2 Cilt. Beyrut: Müessesetü’r-Risâle, 1997.
  3. İbn Abdilber, Ebû Ömer Cemâlüd