SavedAdd your journal

Journals / Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi / 2021 / Sayı: 52

Evli Bireylerde İletişim Becerilerinin Yordayıcısı Olarak Sevilemezlik ve Evlilik Süresi

Semra UÇAR
Yelda YILDIZ
Şule BAŞTEMUR
Pages
1–16
Publication Date
2021-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bulgular ilgili literatür ile tartışılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmanın amacı evlilik süresi ile ilişki inançları ve alt boyutlarının (sevilemezlik-çaresizlik) evli bireylerin iletişim becerilerini ne düzeyde yordadığının araştırılmasıdır.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın bir diğer amacı da evli bireylerin iletişim becerilerinin, ilişki inançlarının (sevilemezlik-çaresizlik) cinsiyetlerine ve evlilik sürelerine göre farklılaşıp farklılaşmadığının incelenmesidir.
💡
Conclusion & Impact:Bulgular ilgili literatür ile tartışılmıştır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:iletişim becerileri · ilişki inançları · evlilik

Özet

Bu araştırmanın amacı evlilik süresi ile ilişki inançları ve alt boyutlarının (sevilemezlik-çaresizlik) evli bireylerin iletişim becerilerini ne düzeyde yordadığının araştırılmasıdır. Araştırmanın bir diğer amacı da evli bireylerin iletişim becerilerinin, ilişki inançlarının (sevilemezlik-çaresizlik) cinsiyetlerine ve evlilik sürelerine göre farklılaşıp farklılaşmadığının incelenmesidir. Bu amaç doğrultusunda, ulaşılabilir örnekleme yöntemiyle ulaşılan 400 evli katılımcı (238 kadın, 162 erkek) araştırmada yer almıştır. Veri toplama araçları olarak İlişkilerde İnanç Envanteri (İİE), İletişim Becerileri Envanteri (İBE) ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Aşamalı Çoklu Regresyon Analizinin iki aşamada tamamlandığı ve iletişim becerilerine katkıları bakımından iki değişkenin önemli yordayıcılar olduğu görülmektedir. İlk aşamada sevilemezlik, ikinci aşamada ise evlilik süresi iletişim becerilerine ilişkin varyansa katkı sağlamaktadır. Evli bireylerin cinsiyete göre iletişim becerilerinin, ilişki inançlarının farklılaşıp farklılaşmadığı bağımsız gruplar t-testi ile; evlilik süresine göre iletişim becerilerinin, ilişki inançlarının farklılaşıp farklılaşmadığı ise tek yönlü varyans analiziyle test edilmiştir. Tek yönlü varyans analizinin anlamlı olduğu durumda, gruplar arasında bulunan anlamlı farklılığın, hangi gruplar arası farklardan kaynaklandığını belirlemek için post-hoc testlerden Tukey testi yapılmıştır. Cinsiyete göre ilişki inançlarının ve iletişim becerilerinin; evlilik süresine göre ise ilişki inançlarının anlamlı düzeyde farklılaştığı görülmüştür. Bulgular ilgili literatür ile tartışılmıştır.

🔖

Cite This Article

UÇAR, S., YILDIZ, Y., BAŞTEMUR, Ş. (2021). Evli Bireylerde İletişim Becerilerinin Yordayıcısı Olarak Sevilemezlik ve Evlilik Süresi. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, Sayı: 52, 1–16. https://ajindex.com/articles/381606

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. Amani, A.,& Behzad, D. (2011). The motivation for marriage among engaged women and men.Journal of Family Counseling & Psychotherapy, 2(3), 372-358.
  2. Aydın, K. (1998). Eşlerin evlilik doyum düzeylerini etkileyen bazı etmenler. (Yayınlanmamış Yüksek LisansTezi). Sosyal Bilimler Enstitüsü, Gazi Üniversitesi,
  3. Ankara.
  4. Beam, C. R., Marcus, K., Turkheimer, E., & Emery, R. E. (2018). Gender differences in the structure of marital quality. Behavior Genetics, 48(3), 209–223. https://doi.org/10.1007/s10519-018-9892-4.
  5. Beck, A. (2001). Bilişsel danışma temel ilkeler ve ötesi. Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayınları.
  6. Benedict, R. (2000). Kültür örüntüleri (M. Topal, Çev.). İstanbul: Öteki Yayınları.
  7. Bernard, J. (1972).
  8. The future of marriage. New Haven, CT: Yale University Press.
  9. Bianchi, S. M.,& Milkie, M. A. (2010). Work and family research in the first decade of the 21st century. Journal of Marriage and Family, 72(3), 705–725. https://doi.org/10.1111/j.1741-3737.2010.00726.x
  10. Blanchard, V. L., Hawkins, A. J., Baldwin, S. A., & Fawcett, E. B. (2009). Investigating the effects of marriage and relationship education on couples' communication skills: A meta-analytic study. Journal of Family Psychology, 23(2), 203. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. & Demirel F. (2013). Bilimsel araştırma yöntemleri. (15. Baskı). Ankara:
  11. Pegem Akademi. Campbell, K. & Wright, D. W. (2010). Marriage today: Exploring the incongruence between Americans’ beliefs and practices. Journal of Comparative Family Studies, 41(3), 329-345. doi:10.3138/jcfs.41.3.329 Christensen, E. J. (2014). Young adult’s marital attitudes and intentions: The role of parental conflict, divorve and gender. Colarado: Colorado State University Press.
  12. Coulson, N. (2016). Psikologlar için çevrimiçi araştırma yöntemleri. (Çev. Ed.) D. Hasta. Ankara:
  13. Nobel. Duran, Ş. & Hamamcı, Z. (2010). Evlilik öncesi ilişki geliştirme programının romantik ilişkiler yaşayan üniversite öğrencilerinin iletişim becerileri ve çatışma iletişim tarzlarıüzerine etkisinin incelenmesi. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 23(23), 87-100.
  14. Eidelson, R. J. ve Epstein, N. (1982). Cognition and relationship maladjustment: Development of a measure of dysfunctional relationship beliefs. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 50, 715–720.
  15. Erbek, E., Beştepe, E., Akar, H., Eradamlar, N. & Alpkan, R. L. (2005). Evlilik uyumu. Düşünen Adam, 18(1), 39-47.
  16. Ercan, H. (2013). Genç yetişkinlerde benlik kurgusu üzerine bi