Journals / Bitki Koruma Bülteni / 2018 / Cilt: 58 - Sayı: 4

Çeltik Ekim Alanlarında Sorun Olan Cyperus difformis L. (Kız Otu)’ in Genetik ve Morfolojik Çeşitliliğinin Belirlenmesi

Pages
231–246
Publication Date
2018-12-29
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu noktada alınacak önlemlerin entegre mücadele stratejileri açısından önem arz ettiği unutulmamalıdır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Cyperus difformis L. (Kız otu) dünya genelinde olduğu çeltik üretim alanlarında sorun olan önemli yabancı ot türlerinden biridir.
📊
Key Findings & Data:Türün morfolojik ve genetik çeşitliliğin saptanmasıyla ülkemizdeki mevcut dayanıklılık olgusuna etkisinin belirlenmesi hedeflenen çalışma kapsamında, çeltik ekim alanlarını temsil edecek şekilde 50 populasyon ile çalışılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Bu noktada alınacak önlemlerin entegre mücadele stratejileri açısından önem arz ettiği unutulmamalıdır.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Kantitatif karakterler · moleküler markır · mücadele stratejileri

Özet

Öz Cyperus difformis L. (Kız otu) dünya genelinde olduğu çeltik üretim alanlarında sorun olan önemli yabancı ot türlerinden biridir. Türün morfolojik ve genetik çeşitliliğin saptanmasıyla ülkemizdeki mevcut dayanıklılık olgusuna etkisinin belirlenmesi hedeflenen çalışma kapsamında, çeltik ekim alanlarını temsil edecek şekilde 50 populasyon ile çalışılmıştır. Morfolojik farklılığı saptamak için 13 farklı parametre incelenmiştir. Analiz sonuçları populasyonlar arasında morfolojik olarak belirgin farklılığı göstermiştir. Populasyonlar arasındaki genetik varyasyon 17 oligonükleotid primeri kullanılarak Rasgele Çoğaltılmış Polimorfik DNA analiziyle belirlenmiştir. Average Linkage kullanılarak oluşturulan dendogram bilgilerine göre 0.25’ lik genetik uzaklıkta çalışılan populasyonların iki ana gruba ayrıldığı görülmüştür. Yapılan morfolojik ve moleküler analizlerde incelenen populasyonlar arasında bazı kantitatif karakterler noktasında farklılıklar tespit edilmiştir. Farklı bölgelerde yetişen populasyonlar arasında morfolojik bakımdan göz ardı edilmeyecek düzeylerde benzerlikler saptanırken, genetik olarak çeşitlilik daha yüksek bulunmuştur. Bu durum gen taşınması noktasında yüksek bir potansiyeli işaret etmektedir. Saptanan olgunun coğrafi alanlara adaptasyon, insanlar ve aletler tarafından tohumların bölgeler arası taşınması ve yabancı ot mücadele yöntemleri içerisinde özellikle kullanılan herbisitlere karşı yabancı ot tarafından geliştirilen dayanıklılıktan kaynaklanabileceği kanısına varılmıştır. Bu bağlamda C. difformis tohum hareketinin azaltılması, çeltik tohumluk trafiğinin ve herbisit kullanımının iyi denetlenmesinin yanısıra, kültürel yöntemler gibi alan yönetimi uygulamalarına odaklanılması gerekmektedir. Bu noktada alınacak önlemlerin entegre mücadele stratejileri açısından önem arz ettiği unutulmamalıdır.

🔖

Cite This Article

ALTOP, E. K., MENNAN, H. (2018). Çeltik Ekim Alanlarında Sorun Olan Cyperus difformis L. (Kız Otu)’ in Genetik ve Morfolojik Çeşitliliğinin Belirlenmesi. Bitki Koruma Bülteni, Cilt: 58 - Sayı: 4, 231–246. https://ajindex.com/articles/38040

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Abad P., Pascual B., Maroto J.V., López-Galarza S., Vicente M.J. and Alagarda J. 1998. RAPD analysis of cultivated and wild yellow nut sedge (Cyperus esculentus L.). Weed Science, 46, 318-321. Arriola P.E. and Ellstrand N.C. 1996. Crop-to-weed gene flow in the genus Sorghum (Poaceae): Spontaneous interspecific hybridization between Johnsongrass, Sorghum halepense, and crop sorghum, Sorghum bicolor. American Journal of Botany, 83, 1153-1160.
  2. Backhaus R., Sax H. and Wanders K. 1989. Status and perspectives of vegetation monitoring by remote sensing. Space Technology, 4, 333-338.
  3. Baker J., Hidayat Asins M.J., Jose L. and Carretero O. 2007. Morphologic and isosizyme variation in barnyard grass (Echinochloa) weed species. Weed Technology, 13, 209-215. Barrett S.C.H. and Seaman D.E. 1980. The weed flora of Californian rice fields. Aquatic Botany, 9, 351-376.
  4. Bromham L., Woolofit M., Lee M.S.Y. and Rambaut A. 2002. Testing the relationship between morpholoical and molecular rates of change along phylogenies. Evolution, 56, 1921-30.
  5. Budak H., Shearman R.C., Gaussoin R.E. and Dweikat I. 2004. Application of sequence-related amplified polymorphism markers for characterization of turfgrass species. Hort Science, 39, 955-958.
  6. Claerhout S., Reheul D. and De Cauwer B. 2015. Sensitivity of Echinochloa crus-galli populations to maize herbicides: a comparison between cropping systems. Weed Science, 55, 470-481.
  7. Danquah E.T., Johnson D.E., Riches C., Arnold G.M. and Karp A., 2002. Genetic diversity in Echinochloa spp. collected from different geographic origins and within rice fields in Cote d’lvoire. Weed Research, 42-5, 394. Demeke T., Lynch D.R.L., Kawchuk M., Kozub G.C. and Armstrong J.D. 1996. Genetic diversity of potato determined by random amplified polymorphic DNA analysis. Plant Cell Reports, 15, 662-667.
  8. Dodet M., Petit R.J. and Gasquez J. 2008. Local spread of the invasive Cyperus esculentus (Cyperaceae) inferred using molecular genetic markers. Weed Research, 48, 19–27. Fritsch P. and Rieseberg L.H. 1992. High outcrossing rates maintain male and hermaphrodite individuals in populations of the flowering plant Datisca glomerata. Nature, 359, 633-636.
  9. Gaiotto F.A., Bramucci M. and Grattapaglia D. 1997. Estimation of outcrossing rate in a breeding population of Eucalyptus urophylla with dominant RAPD and AFLP markers. Theoretical and Applied Genetics, 95,842–849. Gjuric R. and Smith Jr.S.R. 1996. Identification of cross-pollinated and self-pollinated progeny in alfa