Journals / sinecine: Sinema Araştırmaları Dergisi / 2010 / Cilt: 1 - Sayı: 1

Şakir Sırmalı’s Influence on Discourse About Film in the 1950s

1950'LER SİNEMA ORTAMINDA ŞAKİR SIRMALI'NIN SÖYLEMİNİN ETKİSİ

Pages
5–44
Publication Date
2019-05-10
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

His professional career as a director and producer ended abruptly, because his distinctive film-making style did not suit the cultural, social, and economic conditions of the film industry at the time.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This article examines the history of Turkish cinema from a cultural perspective.
📊
Key Findings & Data:By drawing on articles written by the director Şakir Sırmalı and certain polemical responses to them, it evaluates his impact on film circles in Turkey in the 1950s.
💡
Conclusion & Impact:His professional career as a director and producer ended abruptly, because his distinctive film-making style did not suit the cultural, social, and economic conditions of the film industry at the time.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:ŞakirSırmalı · Falih Rıfkı Atay · Adnan Ufuk (NijatÖzön)

Abstract

This article examines the history of Turkish cinema from a cultural perspective. By drawing on articles written by the director Şakir Sırmalı and certain polemical responses to them, it evaluates his impact on film circles in Turkey in the 1950s. Sırmalı was excluded from professional and critical circles while attempting to raise awareness of problems within the Turkish film industry. His professional career as a director and producer ended abruptly, because his distinctive film-making style did not suit the cultural, social, and economic conditions of the film industry at the time.

Özet

Türk sinema tarihine kültürel bir perspektiften bakan bu makale, tartışmalı bir yönetmen olan Şakir Sırmalı’nın entelektüel söyleminin 1950’ler sinema ortamındaki etkisini, onun yazılı metinleri ve ona karşı yazılan metinler etrafında inceleyip ortaya koymaktadır. Amaç, Sırmalı’nın söyleminin Türk sinema ortamında yaptığı etkiyi ve çektiği tepkiyi ortaya çıkarmaktır. Yöntem, bu söylemi oluşturan yazılı metinlerin karma (mixte) biçimde anlatılması ve açıklanması işlemine dayanır. Sırmalı, Türk sinemasının sorunları üzerine kamuoyu oluşturmaya çalışması ve bu sorunları medyatize etmesi sonucunda, sinema çevreleri tarafından (lonca ve eleştiri) dışlanmıştır. Ayrıca, o dönemin Türk sinemasının kültürel, toplumsal ve ekonomik bağlamı Şakir Sırmalı’nın kişisel sinema anlayışıyla çelişmiş, bu sebepten Sırmalı yönetmenlik ve yapımcılık kariyerine de son vermek zorunda kalmıştır.

🔖

Cite This Article

YILDIRIM, T. (2019). Şakir Sırmalı’s Influence on Discourse About Film in the 1950s. sinecine: Sinema Araştırmaları Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 1, 5–44. https://ajindex.com/articles/377276

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. AFRHC [Association française de recherche sur l’histoire du cinéma] (2008, 6 Temmuz). Rencontre: Écrire et Éditer L’Histoire Du Cinéma Aujourd’hui [Toplantı, sözlü kaynak]. http://www.cinematheque.fr.
  2. Akad, L. (2004). Işıkla Karanlık Arasında. İstanbul:
  3. Türkiye İş Bankası. Andak, S. (1957, 16 Ocak). Kamelyalı Kadın Filminin Rejisörü ile Bir Konuşma. Cumhuriyet, s. 5. Andrew, D. (1989). Histoire esthétique ou Histoire culturelle. J. Aumont, A. Gaudreault & M. Marie (Ed), Histoire Du Cinéma. Nouvelles Approches (s. 89-100). Paris: Sorbonne. Arpad, B. (1959, 15 Temmuz). Türk Sinemasının Kırk Yılı (1919-1959). Sinema-Tiyatro 5, s. 6–8.
  4. Atay, F. R. (1953, 20 Nisan). Bir de Yerli Film Derdi Çıktı. Dünya, s. 1 ve 7. Barzun, J. & Graff, H.F. (2004). Modern Araştırmacı (F. Dilber, Çev.). Ankara: TÜBİTAK. Bessière, I. & Gili, J. (Ed.) (2002). Histoire Du Cinéma – Problématique Des Sources. Paris: Institut National d’Histoire de l’Art, Maison des Sciences de l’Homme, Université de Paris I. Boratav, K. (2005). Türkiye İktisat Tarihi: 1908-2005. İstanbul:
  5. İmge. Burke, P. (2008). Kültür Tarihi (M. Tunçay, Çev.). İstanbul:
  6. Bilgi Üniversitesi.
  7. Chartier, R. (1998). Yeniden Geçmiş (L. Arslan, Çev.). Ankara:
  8. Dost. Çalapala, R. (1947). Türkiye’de Filmcilik – Filmlerimiz. İstanbul: YFYC. Dış Ticaret Rejimi Hakkında Karar. Resmi Gazete, 9990 (1958, 25 Ağustos). Efelerin Efesi İlânı (1952, 9 Eylül). İstanbul Ekspres, s. 3. Efelerin Efesi İlânı (1952, 15 Ekim). İstanbul Ekspres, s. 2. Erksan, M. (1957, 1 Temmuz). Eleştirmecilerle Bir Rejisör. Yeditepe, s. 5 ve 8. Film Festivalinin Neticesi Alındı (1953, 30 Nisan). Vatan, s. 1 ve 7. Film Sansürü İçin Yeni Bir Nizamname Hazırlanıyor (1955, 20 Mart). Vatan, s. 2. Filmciler de ‘Göbek Atma’ ve Sansürden Şikâyetçi (1955, 26 Ocak). Vatan, s. 3. Gruda, Y. (1957, 1 Şubat). Kamelyalı Kadın. Yeditepe, s. 4. Gruda, Y. (1957, 1 Nisan). Kamelyalı Kadın Filmi. Yeditepe, s. 6. Güney, B. (1955, 1 Şubat). Vahşi İntikam. Yeditepe, s. 4. Heper, M. (2006). Türkiye Sözlüğü: Siyaset, Toplum ve Kültür (Z. Mertoğlu, Çev.). Ankara:
  9. Doğu Batı. İlhan, A. & Arpad, B. (1952, 6 Kasım). Sinema Tenkidleri: İki Yeni Türk Filmi. Vatan, s. 4 ve 7. Kadri Bilinmeyen Deha (1957, 13 Nisan). Akis 153, s. 31. Kamelyalı Kadın (1957, 26 Ocak). Akis 142, s. 33. Kamelyalı Kadın İlânı (1957, 15 Ocak). Cumhuriyet, s. 2. Kutlar, O. (1968, Kasım). Seyyit Han Üzerine. Yeni Sinema 24, s. 5–12.
  10. Lagny, M. (1992). De L’Histoire Du Cinéma. Méthode Historique et Histoire Du Cinéma. Par