Journals / Kilitbahir / 2020 / Sayı: 16

The multifariousness of humor characters in the work of Abu Hayyan al-Tawhidi "Al-Basair wa'l-Dhakhair"

Ebû Ḥayyân et-Tevḥîdî’nin el-Beṣâir ve’z-Zeḫâir Adlı Eserinde Mizahî Karakter Çeşitliliği

Journal
Kilitbahir
Pages
7–42
Publication Date
2020-03-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

To this end, the humorous figure repertoire in the study will be introduced with binary categorization under the headings 'anonymous characters" and "popular personalities".

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In addition to being a cultural ansiclopedy in the literary fields of Arabic, a voluminous encyclopedical and one of the leading works, the book "Al-Basair wa'l-Dhakhair" of Abu Hayyan al-Tawhidi, who is one of the writers of IV.centure, one can also say that it's also has an identification of whimsy compilation regarding drollery.
📊
Key Findings & Data:All of it is thanks to humor in literary passages, jokes, plays, songs, as well as analysing the word in other technical meanings.
💡
Conclusion & Impact:To this end, the humorous figure repertoire in the study will be introduced with binary categorization under the headings 'anonymous characters" and "popular personalities".
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:mizahî karakterler · Ebû Ḥayyân et-Tevḥîdî · el-Beṣâir ve’ẕ-ẕeḫâir

Abstract

In addition to being a cultural ansiclopedy in the literary fields of Arabic, a voluminous encyclopedical and one of the leading works, the book "Al-Basair wa'l-Dhakhair" of Abu Hayyan al-Tawhidi, who is one of the writers of IV.centure, one can also say that it's also has an identification of whimsy compilation regarding drollery. All of it is thanks to humor in literary passages, jokes, plays, songs, as well as analysing the word in other technical meanings. The aim of this article is to point out that very feature of the above metoined book: it had been one of the main references to classical Arabic whimsy. To this end, the humorous figure repertoire in the study will be introduced with binary categorization under the headings 'anonymous characters" and "popular personalities".

Özet

Hicri IV. yüzyıl müelliflerinden Ebû Ḥayyân et-Tevḥîdî’nin edeb sahasının önde gelen hacimli eserlerinden el-Beṣâir ve’ẕ-ẕeḫâir’i, bir kültür ansiklopedisi olmasının yanı sıra, muhtevasındaki anekdotik pasajlar, fıkralar, söz oyunları, tarihsel nükteler vs. sebebiyle kelimenin teknik manasıyla da bir mizah derlemesi hüviyetindedir. Bu makale ile amaçlanan, çoğu defa gözden kaçırılan, el-Beṣâir ve’ẕ-ẕeḫâir’in klasik Arap mizahının ana referanslarından biri olma özelliğine dikkat çekmektir. Bu maksatla, eserde yer alan mizahî figür repertuvarı ikili bir kategorizasyonla “anonim karakterler” ve “popüler şahsiyetler” başlıkları altında muhtasaran tanıtılacaktır.

🔖

Cite This Article

TAN, T., GÜNDAY, H. (2020). The multifariousness of humor characters in the work of Abu Hayyan al-Tawhidi "Al-Basair wa'l-Dhakhair". Kilitbahir, Sayı: 16, 7–42. https://ajindex.com/articles/377030

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Âbî, Ebû Sa‘d Manṣûr b. el-Ḥüseyn. Nesrü’d-dür fi’l-muhâḍarât. tahk. Ḫâlid Abdülġanî Maḥfûẓ. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-‘İlmiyye, 2004. ‘Aḳḳâd, ‘Abbâs Maḥmûd. Cuḥâ ed-Dâḥik ve’l-mudḥik. Kâhire: Müessesetü Hindâvî, 2013. ‘Askerî, Ebû Hilâl. Cemheratü’l-emsâl. Beyrut: Dâru’l-Fikr, ts. ‘Askerî, Ebû Hilâl. Kitâbü’ṣ-ṣınâ‘ateyn. thk. Ali Muhammed el-Becâvî, Muhammed Ebü’l-Faḍl İbrâhîm. Beyrut: el-Mektebetü’l-‘Unṣuriyye, 1998. Câḥiẓ, Ebû ‘Usmân ‘Amr b. Baḥr. el-Buḫalâ. Beyrut: Dâr ve Mektebetü’l-Hilâl, 2. Baskı, 1993. Câḥiẓ, Ebû ‘Usmân ‘Amr b. Baḥr. Cimriler Kitabı. çev. Yahya Atak. İstanbul: Şule Yayınları, 1999. Cevherî, İsmâîl b. Ḥammâd. Tâcü’l-luġa ve ṣıḥâḥu’l-ʿArabiyye. thk. Ahmed Abdülgafûr Attâr. Beyrut: Dâru’l-‘İlm li’l-Melâyîn, 4. Baskı, 1987.
  2. Civelek, Yakup. “Türk ve Arap Folklorunda Nasrettin Hoca ve Cuḥâ El-Arabî Karakteri”. Akademik Araştırmalar Dergisi 7/26 (Ağustos-Ekim 2005), 143-156.
  3. Çakır, Faruk. Abbâsî Sarayının Hazırcevap Nedîmi Ebü’l-‘Aynâ (Hayatı-Mizahçılığı-Nükteleri). (Basılmamış Yüksek Lisans Tezi), Bursa: Uludağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2018.
  4. Dalkılıç, Bayram. “Ebû Hayyân et-Tevhîdî’nin Hayat Felsefesi”. Dini Araştırmalar 7/19 (2004), 83-104.
  5. Demir, Ethem. “Ali Ahmed Bâkesîr’in Romanlarındaki Kadın Karakterlerin Analizi”. Sss Journal 4/18 (2018), 1832-1844.
  6. Doğan, Yusuf. Abbasîlerde Mizah. Sivas: Cumhuriyet Üniversitesi Yayınları, 2012.
  7. Doğan, Yusuf. “Meşhur Arap Edibi Amr b. Osman Câhiz’in (ö. 255/869) El-Buhalâ (Cimriler) Adlı Eserinde Abbâsî Dönemi Dilenciliği ve Dilencileri”. Bir Kent Sorunu: Dilencilik Sempozyumu. Haz. Suvat Parin. İstanbul: İstanbul Büyükşehir Belediyesi Zabıta Daire Başkanlığı, 2009.
  8. Efil, Muhammed, Şahin, Şener. "Hiciv Oklarını “Kur’ân” Sadağından Çeken Âmâ: Basralı Nüktedan Ebü’l-‘Aynâ". Bilimname 2018 / 35 (Nisan 2018): 73-95.
  9. Erünsal, İsmail. “Verrâk”. İstanbul: DİA, 2016. Fîrûzâbâdî, Ebü’ṭ-Ṭâhir Mecdüddîn Muhammed b. Ya‘ḳûb b. Muhammed. el-Ḳāmûsü’l-muḥîṭ. Beyrut: Müessesetü’r-Risâle, 8. Baskı, 2005.
  10. Filiz, Şahin. “Ebu Hayyân et-Tevhîdî ve Bilgi Felsefesi”. Bilimname 2/2 (2003), 119-131. Ġâlib ‘Anâbise. “Nevâdiru Müzebbid el-Medînî: beyne’l-müsteve’l-edebiy-yi’ş-şa‘biyyi’l-laṭîf ve’l-müsteve’l-beẕî’”. Mecelletü’l-mecma‘ 2 (2010), 161-187.
  11. Günday, Hüseyin. “Abbasi Sarayının Sivri Dilli Nedimi: el-Cemmâz (1)”. Dicle Üniversitesi İlahiyat Fakültesi 12/1 (2010), 23-54.
  12. Günday, Hüseyin. “Abbasi Sarayının Sivri Dilli Nedimi: el-Cemmâz (2)”. Dicle Üniversitesi İlahiyat Fakültesi 12/2 (2010), 69-98. Günd