AI Summary & Key Takeaways
AI InsightÖzellikle fonksiyonel hepatikojejunostomilerin yapılması bu komplikasyonun gelişimini azaltacaktır.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Giriş ve Amaç: Hepatolityazis (HL), lokal ve sistemik komplikasyonları, tedavi konusunda yetersizlikler ve nüks riskinin yüksekliği gibi nedenlerle problem olmaya devam etmektedir. Endoskopik girişimlerden, küçük bir segment rezeksiyonuna ve nihayetinde karaciğer transplantasyonuna kadar değişebilen cerrahi seçenekler mevcuttur. Bu makalemizde hepatolityazis tanısı almış hastalar ve uyguladığımız tedavi stratejileri literatür verileri ışığında değerlendirilmiştir. Gereç ve Yöntem: Çalışmada kliniğimizde 2014-2019 yılları arasında hepatolityazis tanısı almış hastalarımız ve uyguladığımız tedavi yöntemleri ,hasta dosyaları retrospektif olarak incelenerek değerlendirilmiştir. Hastaların demografik özellikleri, hastalık sebepleri, komplikasyonlar ve uygulanan tedavi seçenekleri irdelenmiştir. Bulgular: Çalışmaya 17 hasta alınmıştır. Hastaların yaş ortalaması 64,3 (yaş aralığı 32-89 yıl) tür. Yedi hastaya daha önceden kolesistektomi yapılmış olduğu saptandı. Kolesistektomi sırasında safra yolu travması gelişen üç hastadan ikisine hepatikojejunostomi, birine hepatikoduodenostomi yapıldığı ve darlık geliştiği saptandı. Bir hastada Whipple prosedürü sonrasında HJ yerinde darlık sonrasında HL gelişmişti. Kolesistektomi yapılmamış HL’li iki hastanın safra kesesinde taş yoktu. 9 hasta ameliyat edildi. İki hastaya sol hepatektomi, iki hastaya lateral sektör rezeksiyonu yapıldı. Anastomoz darlığı olan iki hastada HJ revizyonu, birinde stent ingrowth’u olan iki hastada anastomoz ve bifurkasyon rezeksiyonu ve neohepatikojejunostomi yapıldı. 8 hasta ise nonoperatif olarak medikal ve endoskopik yaklaşımlarla izleme alındı. Sonuç: Hepatolityazis multimodal yaklaşımla tedavi edilmesi gereken ciddi bir durumdur. Stent uygulaması ve anastomoz darlığı hepatolityazis gelişimini kolaylaştırmakta ve görülme riskini artırmaktadır. Özellikle fonksiyonel hepatikojejunostomilerin yapılması bu komplikasyonun gelişimini azaltacaktır.
Özet
Objective: Hepatolithiasis (HL) continues to be a problem due to its local and systemic complications, insufficiency in treatment modalities and highrisk of recurrence. There are various surgical options available, ranging from endoscopic interventions to a small segment resection and ultimately totransplantation. In this article, patients with the diagnosis of HL and our treatment strategies were evaluated in the light of literature.Material and Methods: The patients diagnosed with HL in our clinic between 2014-2019 were evaluated retrospectively by examining the patient files.Demographic characteristics of the patients, causes of the disease, complications and treatment options were evaluated.Results: 17 patients were included into the study. Mean age of the patients was 64.3 years (range 32-89 years). Seven patients had previous cholecystectomies.Stenosis was found to be developed in hepaticojejunostomy (HJ) site in three patients (two had HJ due to bile duct injury and one had HJ followingthe Whipple procedure), and in hepaticoduodenostomy site in one patient who had the history of biliary tract injury during cholecystectomy. Twopatients with HL without previous cholecystectomies had no gallbladder stones. Nine patients underwent surgery. Left hepatectomy was performed intwo patients and lateral sector resection was performed in 2 patients. Two patients with anastomotic stenosis underwent HJ revision and two patients withanastomotic stenosis and one patient with stent ingrowth underwent bifurcation resection and neo-hepaticojejunostomy. Eight patients were followedupnonoperatively with medical and endoscopic approaches.Conclusion: Hepatolithiasis is a serious condition that needs to be treated with a multimodal approach. Stenting and anastomotic stenosis facilitate thedevelopment of hepatolithiasis and increase the risk of its occurrence. In particular, by performing functional hepaticojejunostomy, the developmentof this complication will be decreased.