AI Summary & Key Takeaways
AI InsightBecause of the increase in the osteoporotic hip fracture risk, the prevention of falls and the reduction of fall risk should be one of the most important rehabilitation goals
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objectives: This study evaluated frequency of fall, fear of falling (FOF), and fall risk in patients with rheumatoid arthritis (RA) and investigated the relationship of these with functional status, balance, gait, disability, disease activity, and atlantoaxial subluxation (AAS). Patients and methods: Eighty-four female patients with RA and 44 healthy female volunteers were included in the study. Their fall history within the last year was questioned, and any use of an assistive device was recorded. The FOF was assessed using the Falls Efficacy Scale (FES). Tinetti balance and gait tests were performed for the evaluation of balance, gait, and fall risk. The disability in both groups was evaluated with the Health Assessment Questionnaire (HAQ). The disease activity was evaluated with the Chronic Arthritis Systemic Index. The presence of AAS was determined in the patient group using computed tomography imaging. The Beck Depression Inventory (BDI) and the 10-meter walk test were performed in both groups. Results: Twelve (14.3%) subjects in the patient group reported one or more falls within the year. Fifty-six (66.7%) patients described FOF. Anterior AAS was present in 13 (15.4%) patients. According to the Tinetti total score, 33 (39.3%) patients had low, 48 (57.1%) patients had medium, and three (3.6%) patients had high fall risk. The Tinetti total score (R2=0660), HAQ (R2=0.030) and BDI score (R2=0.027) were detected to be the prominent independent risk factors affecting variations in FES scores. No relationship between AAS and fall history, FOF, or disease activity was determined. Conclusion: The most important factors related to the fall risk and FOF were balance and disability level. Because of the increase in the osteoporotic hip fracture risk, the prevention of falls and the reduction of fall risk should be one of the most important rehabilitation goals
Özet
Amaç: Romatoid artritli (RA) hastalarda düşme sıklığı, düşme korkusu ve düşme riski değerlendirildi ve bunların fonksiyonel durum, denge, yürüme ve disabilite, hastalık aktivitesi ve atlantoaksiyel subluksasyon (AAS) ile ilişkisi araştırıldı.Hastalar ve yöntemler: Çalışmaya 84 RA'lı kadın hasta ve 44 sağlıklı kadın gönüllü dahil edildi. Son bir yıl içindeki düşme öyküleri sorgulandı ve yardımcı cihaz kullanımı kaydedildi. Düşme korkusu Düşme Etki Ölçeği (FES) ile değerlendirildi. Denge, yürüme ve düşme riskinin değerlendirilmesi için Tinetti denge ve yürüme testi uygulandı. Disabilite her iki grupta da Sağlık Değerlendirme Anketi (SDA) ile değerlendirildi. Hastalık aktivitesi Sistemik Kronik Artrit İndeksi ile değerlendirildi. Hasta grubunda AAS varlığı bilgisayarlı tomografi kullanılarak araştırıldı. Her iki gruba Beck Depresyon Envanteri (BDE) ve 10 metre yürüme testi uygulandı.Bulgular: Hasta grubundaki bireylerin 12'si (%14.3) son bir yıl içinde bir veya daha fazla düşme bildirdi. Elli altı hasta (%66.67) düşme korkusu tanımlıyordu. On üç hastada (%15.4) anteriyor AAS mevcuttu. Tinetti total skora göre 33 hastanın (%39,3) düşük, 48 hastanın (%57.1) orta ve üç hastanın (%3.6) yüksek düşme riski vardı. Tinetti total skoru (R2=0,660), SDA (R2=0,030) ve BDE skoru (R2=0,027) FES skorlarındaki değişiklikleri etkileyen belirgin bağımsız risk faktörleri olarak tespit edildi. Düşme öyküsü ve AAS, düşme korkusu veya hastalık aktivitesi arasında ilişki tespit edilmedi.Sonuç: Düşme riski ve düşme korkusu ile ilişkili en önemli faktörler denge ve disabilite düzeyi idi. Osteoporotik kalça kırığı riskindeki artış nedeniyle, düşmelerin önlenmesi ve düşme riskinin azaltılması en önemli rehabilitasyon hedeflerinden biri olmalıdır