SavedAdd your journal

Journals / Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi / 2017 / Cilt: 48 - Sayı: 2

Erzurum İli Hınıs İlçesinde Farklı Bitkilerin Yetiştirildiği Toprakların Bazı Fiziksel Ve Kimyasal Özelliklerinin Araştırılması

ELİF YAĞANOĞLU
Adil AYDIN
Pages
125–131
Publication Date
2017-10-14
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Elde edilen sonuçlara göre araştırma yöresi toprak örneklerinin reaksiyon olarak nötr (%58.3) ve hafif alkalin (%41.7), tuz içeriği bakımından tuzsuz (%100), kireç içeriği bakımından orta kireçli (%75.0) ve fazla kireçli (%25.0), organik madde içeriği yönünden az (%25.0), orta (%58.3), fazla (%16.7) sınıfında yer aldığı, elverişli P2O5 içeriklerinin ortalama 3.6 kg/da ile az, değişebilir K2O içeriğinin fazla, tekstürel açıdan %50.0’si tınlı, %42.0’si killi tın ve %8.0’inin killi bünyeye sahip olduğu belirlenmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırma Erzurum ili Hınıs Ovası tarım topraklarının verimlilik potansiyelini belirlemek amacı ile yapılmıştır.
📊
Key Findings & Data:Bu amaçla Erzurum ili Hınıs ilçe merkezinin dört bir yanından (Doğu, Batı, Güney ve Kuzey), farklı kültür altındaki (kuru tarım, sulu tarım ve çayır)arazilerden 0-30 cm derinlikten alınan 36 adet toprak örneği üzerinde yürütülmüştür.
💡
Conclusion & Impact:Elde edilen sonuçlara göre araştırma yöresi toprak örneklerinin reaksiyon olarak nötr (%58.3) ve hafif alkalin (%41.7), tuz içeriği bakımından tuzsuz (%100), kireç içeriği bakımından orta kireçli (%75.0) ve fazla kireçli (%25.0), organik madde içeriği yönünden az (%25.0), orta (%58.3), fazla (%16.7) sınıfında yer aldığı, elverişli P2O5 içeriklerinin ortalama 3.6 kg/da ile az, değişebilir K2O içeriğinin fazla, tekstürel açıdan %50.0’si tınlı, %42.0’si killi tın ve %8.0’inin killi bünyeye sahip olduğu belirlenmiştir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:36 adet
⚙️Variables:toprak · analiz

Özet

Bu araştırma Erzurum ili Hınıs Ovası tarım topraklarının verimlilik potansiyelini belirlemek amacı ile yapılmıştır. Bu amaçla Erzurum ili Hınıs ilçe merkezinin dört bir yanından (Doğu, Batı, Güney ve Kuzey), farklı kültür altındaki (kuru tarım, sulu tarım ve çayır)arazilerden 0-30 cm derinlikten alınan 36 adet toprak örneği üzerinde yürütülmüştür. Toprak örneklerinde pH, E.C, kireç, organik madde, yarayışlı P, KDK, değişebilir Na ve K ile tekstür analizleri yapılmıştır. Araştırma yöresi toprak örneklerinin analiz sonuçları ile sınır değerler karşılaştırılarak yöre topraklarının verimlilik durumları ile üretim potansiyelleri belirlenmeye çalışılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre araştırma yöresi toprak örneklerinin reaksiyon olarak nötr (%58.3) ve hafif alkalin (%41.7), tuz içeriği bakımından tuzsuz (%100), kireç içeriği bakımından orta kireçli (%75.0) ve fazla kireçli (%25.0), organik madde içeriği yönünden az (%25.0), orta (%58.3), fazla (%16.7) sınıfında yer aldığı, elverişli P2O5 içeriklerinin ortalama 3.6 kg/da ile az, değişebilir K2O içeriğinin fazla, tekstürel açıdan %50.0’si tınlı, %42.0’si killi tın ve %8.0’inin killi bünyeye sahip olduğu belirlenmiştir.

Keywords
🔖

Cite This Article

YAĞANOĞLU, E., AYDIN, A. (2017). Erzurum İli Hınıs İlçesinde Farklı Bitkilerin Yetiştirildiği Toprakların Bazı Fiziksel Ve Kimyasal Özelliklerinin Araştırılması. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Cilt: 48 - Sayı: 2, 125–131. https://ajindex.com/articles/36934

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Anonim, 2002. İl Tarım ve Kırsal Kalkınma Master Planlarının Hazırlanmasına Destek Projesi. Erzurum Tarım Master Planı, Tarım ve Köy işleri Bakanlığı. Anonim, 2015. Türkiye İstatistik Kurumu Verileri. Anonim, 2016. Devlet Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğü Verileri. Alagöz, Z., Öktüren, F., Yılmaz, E., 2006. Antalya Bölgesinde Karanfil Yetiştirilen Sera Topraklarının Bazı Verimlilik Özelliklerinin Belirlenmesi. Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi 2006, 19(1): 123-129.
  2. Asri, F. Ö., Arı, N., Arpacıoğlu, A. E., Demirtaş, E. I., Aslan, D. H., 2008. Antalya Yöresinde Domates Yetiştirilen Sera Topraklarının Bazı Verimlilik Özelliklerinin Belirlenmesi. 4. Ulusal Bitki Besleme ve Gübreleme Kongresi Konya 2008, 998-1005.
  3. Aydın, A., ve Sezen, Y., 1995. Toprak Kimyası Laboratuvar Kitabı. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Ders Yayınları No: 174. Başaran, M., Okant, M., 2005. Bazı Toprak Özelliklerinin Eldivan Yöresinde Yetiştirilen Kirazların Beslenme Durumu Üzerine Etkisi. Tarım Bilim. Derg. 2005, 11(2):115-119.
  4. Bellitürk, K., 2011. Edirne İli Uzunköprü İlçesi Tarım Topraklarının Beslenme Durumlarının Belirlenmesi. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi 2011, 8(3):8-15.
  5. Bozkurt, M. A., Yarılgaç, T., Çimrin, K. M., 2001. Çeşitli Meyve Ağaçlarında Beslenme Durumlarının Belirlenmesi. Yüzüncü Yıl Üniv., Ziraat Fak., Tarım Bilimleri Dergisi 2001, 11(1): 39-45.
  6. Çimrin, K. M., Boysan, S., 2006. Van Yöresi Tarım Topraklarının Besin Elementi Durumları ve Bunların Bazı Toprak Özellikleri İle İlişkisi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarım Bilimleri Dergisi 2006, 16(2): 105-111.
  7. Demiralay, İ.,2013. Toprak Fiziksel Analizleri. Atatürk Üniv. Ziraat Fak. Ders Yayın. No:143 Eyüpoğlu, F., 1999. Türkiye Topraklarının Verimlilik Durumu. Toprak ve Gübre Araştırma Enstitüsü Yayınları Genel Yayın No: 220 Teknik Yayın No: T-67, Ankara.
  8. Gree, G. W., ve Hortage, K. H., 1986. Particle-Size Analysis. Methods of soil Analysis. Part 1. Physical and Minerological Methods Second Edition. Agronomy No. 9. P:383-441
  9. Güçdemir, İ. H., 2006. Türkiye Gübreler ve Gübreleme Rehberi. T.C T.B.K. TAGEM Toprak ve Gübre Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü Yayınları Genel Yayın No:231, Teknik Yayınlar No: T.69, Ankara.
  10. Güçdemir, İ. H., Türker, U., Karabulut, A., Usul, M., Bozkurt, M., Arcak, Ç., 2008. Çukurova’da Mısır Tarımında Hassas Tarım Tekniklerini Kullanarak Değişken Oranlı Gübre Uygulamaları. 4. Ulusal Bitki Besleme ve Gübreleme Kongresi Konya 2008, 116-125.
  11. Güzel, N., Gülüt, Y. K., ve Büyü