Journals / TRT Akademi / 2018 / Cilt: 3 - Sayı: 5

Organizational and Managerial Promlems of Education Systems which is Subject to Cinema

Sinemaya Konu Olan Eğitim Sistemlerinin Örgütsel ve Yönetsel Sorunları

Pages
138–163
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

With this work, based on education 40 films which has been issued organizational and managerial problems of education systems has evaluated examined the functionality.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:To address an issue of cinema’s educational theme and using of cinema for educational institutions is a purposeful whole, is not ordinary case.
📊
Key Findings & Data:Powerful states tried to maintain the whole in addition worked up into an important industry expanding cinema’s the value and sphere of influence since the dawn of cinema.
💡
Conclusion & Impact:With this work, based on education 40 films which has been issued organizational and managerial problems of education systems has evaluated examined the functionality.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Eğitim · Kültür · Sinema

Abstract

To address an issue of cinema’s educational theme and using of cinema for educational institutions is a purposeful whole, is not ordinary case. Powerful states tried to maintain the whole in addition worked up into an important industry expanding cinema’s the value and sphere of influence since the dawn of cinema. As well as subject to cinema of organizational and managerial problems of education systems within this industry contributed to take on the agenda of various issues from teachers to manager, from school to society layers and to encourage of motivation for solution cases. With this work, based on education 40 films which has been issued organizational and managerial problems of education systems has evaluated examined the functionality.

Özet

Sinemanın eğitim temasını ele alması, eğitim kurumlarının da sinemayı kullanması sıradan bir durum değil amaçlı bir bütünlüktür. Güçlü devletler, sinemanın ortaya çıkışından bu yana bu bütünlüğü sağlamaya çalışmış dahası sinemanın değerini ve etki alanını genişleterek önemli bir endüstri haline dönüştürmüşlerdir. Eğitim sistemlerinin örgütsel ve yönetsel sorunlarının sinemaya konu olması ise bu endüstri içerisinde öğretmenlerden yöneticilere, okuldan toplumun birçok katmanına muhtelif meselelerin gündeme alınmasına ve çözüm olgularına yönelik motivasyonun güçlendirilmesine katkı sağlamıştır. Bu çalışma ile eğitim sistemlerinin örgütsel ve yönetsel sorunlarını işleyen eğitim temalı 40 film incelenerek, işlevsellikleri değerlendirilmiştir.

🔖

Cite This Article

YALANIZ, Y. (2018). Organizational and Managerial Promlems of Education Systems which is Subject to Cinema. TRT Akademi, Cilt: 3 - Sayı: 5, 138–163. https://ajindex.com/articles/368835

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (20)

  1. Adadağ, Ö. (2012). Ulusu Eğitmek: İki Dünya Savaşı Arası Dönemde Eğitici Sinema. Galatasar Üniversitesi İletişim Dergisi(17), s. 29-61.
  2. Başdemir, H. Y. (2012). Türk Eğitim Sisteminin Yapısal Sorunları ve Bir Öneri. Liberal Düşünce Dergisi(67), s. 35-53.
  3. Corliss, R. (2011, Ocak 3). All-Time 100 Movies. Mayıs 10, 2017 tarihinde www.time.com: http://content.time.com/time/specials/2007/0,28757,1662224,00.html adresinden alındı Cündioğlu, D. (2015). Sinema ve Felsefe. İstanbul:
  4. Kapı Yayınları.
  5. Çağlayan, T. A. (2012). Türkiye'de Sinema Politikası. Mayıs 15, 2017 tarihinde www.kameraarkasi.org: http://www.kameraarkasi.org/makaleler/makaleler/sinemapolitikasi.html adresinden alındı Efendioğlu, E. (2013). Türk Sinemasında Öğretmen İmajı. Yüksek Lisans Tezi, Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  6. Erkılıç, H. (2008). Sinema Politikaları Çerçevesinde Filmlere Sağlanan Devlet Desteği. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi(33), s. 57-71.
  7. Güçhan, G. (1993). Sinema Toplum İlişkileri. Kurgu Dergisi(12), s. 51-71.
  8. Gül, G. (2009). Sinema Devlet İlişkisi: Dünyadan Örnekleri ve Türkiye. Mayıs 22, 2017 tarihinde www.kameraarkasi.org: http://www.kameraarkasi.org/makaleler/ makaleler/sinemadevletiliskisi.pdf adresinden alındı Gülşen, E. (2011). Sinemanın Hakikati. İstanbul:
  9. Külliyat Yayınları.
  10. Gür, B., & Çelik, Z. (2009). Türkiye'de Milli Eğitim Sistemi: Yapısal Sorunlar ve Öneriler. Ankara: SETA. Mayıs 24, 2017 tarihinde http://file.setav.org/Files/Pdf/20121126140909_seta-turkiyede_milli_egitim_sistemi.pdf adresinden alındı Kaşkaya, A. (2013). Okul ve Öğretmen İçerikli Sinema Filmlerinin Öğretmen Adaylarının Pedagojik İnançları ve Eleştirel Yansıtma Becerileri Üzerine Etkisi. Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  11. Kocadaş, B. (2004). Kitle İletişim Araçları Eğitim İlişkisi. Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi IV(2), s. 129-135.
  12. Kösterelioğlu, İ., & Bayar, A. (2014). Türk Eğitim Sisteminin Sorunlarına İlişkin Güncel Bir Değerlendirme. The Journal of Academic Social Studies(25), s. 177-187.
  13. Kutay, U. (2011). Sinema Politik Sosyo Semiyoloji Notları. İstanbul:
  14. Es Yayınları.
  15. Maktav, H. (2001). Türk Sinemasının Üniversiteye Bakışı. Birikim Dergisi(142-143), s. 139-143.
  16. Meriç, C. (2015). Kültürden İrfana. İstanbul:
  17. İletişim Yayınları.
  18. Monaco, J. (2013). Bir Film Nasıl Okunur? Sinema Dili, Tarihi ve Kuramı. İstanbul:
  19. Oğlak Yayınları.
  20. Morgan, G. (1998). Yönetim ve Örgüt Teorilerinde Metafor. İstanbul: BZD Yayıncılık. Önder,