Journals / Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 51 - Sayı: 1

Determination of Some Vegetation Characteristics in Forest Gap Rangelands of Sarıkamış

Sarıkamış Orman İçi Mera Bitki Örtülerinin Bazı Özelliklerinin Belirlenmesi

Pages
88–96
Publication Date
2020-01-25
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The similarity index was found from 31.5% and 47.5% among rangeland sites.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The forest gap rangelands are an important source of forage for both domestic and wild animals and there are not enough records about the status of these areas in our country.
📊
Key Findings & Data:A total of 63 plant species were found in the pasture sections examined.
💡
Conclusion & Impact:The similarity index was found from 31.5% and 47.5% among rangeland sites.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Orman içi mera · Botanik kompozisyon · Mera sağlığı

Abstract

The forest gap rangelands are an important source of forage for both domestic and wild animals and there are not enough records about the status of these areas in our country. This study was carried out in Sarıkamış scotch pine (Pinus sylvestris L.) forests in order to determine the vegetation of forest gap rangelands. A total of 63 plant species were found in the pasture sections examined. The dominant plant species in rangelands sites were sheep fescue (Festuca ovina) and bulbous bluegrass (Poa bulbosa) of grasses and red clover (Trifolium pratense) of legumes. In the study area, botanical composition was determined as 51.01% grasses, 17.50% legumes and 31.48% other plant families. The canopy coverage rate was determined as 24.56% on average. The highest rangeland quality degree was 53.21 in sparse rangeland and the lowest rangeland quality degree was 32.16 in covered rangeland site. For rangeland health; uncovered rangeland site was evaluated as “Risky-Fair” class, sparse rangeland site was evaluated as “Unhealthy-Good” class and covered rangeland site was evaluated as “Unhealthy-Fair” class. The similarity index was found from 31.5% and 47.5% among rangeland sites.

Özet

Orman içi meralar gerek evcil gerekse yaban hayvanları açısından önemli bir kaba yem kaynağıdır ve ülkemizde bu alanların durumu hakkında yeterli kayıt yoktur. Bu çalışma, Sarıkamış sarıçam (Pinus sylvestris L.) ormanlarında orman içi meralarının bitki örtüsünün belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. İncelenen mera kesimlerinde toplam 63 bitki türüne rastlanmış olup, kesimlerde hakim bitki türleri buğdaygillerden koyun yumağı (Festuca ovina), yumrulu salkımotu (Poa bulbosa), baklagillerden ise çayır üçgülü (Trifolium pratense) olduğu tespit edilmiştir. Çalışma alanında botanik kompozisyonda ortalama olarak buğdaygiller %51.01, baklagiller %17.50 ve diğer familyalar ise %31.48 oranında tespit edilmiştir. Toprağı kaplama oranı ortalama %24.56 olarak belirlenmiştir. En yüksek mera kalite derecesi 53.21 ile seyrek kesimde, en düşük mera kalite derecesi ise 32.16 ile kapalı kesimde olduğu belirlenmiştir. Mera durum sınıfı ve sağlığı yönünden açık kesim riskli orta, seyrek kesim sorunlu iyi ve kapalı kesim ise sorunlu orta sınıfında yer almıştır. Mera kesimleri arasındaki benzerlik indeksinin %31.5 ile %47.5 arasında değiştiği belirlenmiştir.

🔖

Cite This Article

BİLGİLİ, A., KOÇ, A. (2020). Determination of Some Vegetation Characteristics in Forest Gap Rangelands of Sarıkamış. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Cilt: 51 - Sayı: 1, 88–96. https://ajindex.com/articles/36875

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Adams, B.W., Wilms W.D., Smoliak S., Wroe R.A., 1986. Range It’s Nature and Use. Alberta Forestry, Land and Wildlife Public Lands Division, Alberta. 23 p. Anonim, 2012. Tarım Verileri. Türkiye İstatistik Kurumu, Ankara, http://www.tuik.gov.tr (11.04.2015)
  2. Atalay, İ., 2002. Türkiye’nin Ekolojik Bölgeleri. Orman Bakanlığı Yayınları, No:163, İzmir.
  3. Avcıoğlu, R., Tung T., Akbari N., Özel N., 1996. Seferihisar Yöresi Orman içi ve Orman Kenarı Doğal Meralarının Islahı Olanakları Üzerinde Ön Araştırmalar. Orman Bakanlığı, Ege Ormancılık Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü, Teknik Bülten No:2, İzmir.
  4. Bakır, Ö., 1970. Ortadoğu Teknik Üniversitesi Arazisinde Bir Mera Etüdü. Ankara Üniv. Ziraat Fak. No: 382, Bilimsel Araş. ve İnc. No: 232, Ankara, 123 s. Bakoğlu, A., Koç, A., Gökkuş, A., 1999. Erzurum Yöresi Çayır ve Meralarındaki Yaygın Bitki Türlerinin Ömür Uzunluğu, Çiçeklenmeye Başlama Tarihi ve Ot Kalitesi ile İlgili Bazı Özellikler. Turkish Journal of Agriculture and Forestry, 23 (1999) Ek Sayı 4, 951-957.
  5. Barbour, M.G., Burk J.H., Pitts W.D., 1987. Terrestrial Plant Ecology. The Benjamin/Cummings Publ. Co., Inc., 634 p. Gençkan, M.S., Avcıoğlu R., Soya H., Doğan O.O., 1990. Türkiye meralarının kullanımı, korunması ve geliştirilmesine ilişkin sorunlar ve çözüm yolları. Türkiye Ziraat Mühendisliği 3.Tek. Kong, 8-12
  6. Ocak, Ankara, 53-61 s. Gökkuş, A., Koç, A., 1991. Alpin meralar: ekolojisi, vejetasyon yapısı ve önemi. Tarımda Kaynak, 2 (2-3):43-47.
  7. Gökkuş, A., Koç, A., Çomaklı, B., 2000. Çayır-Mer’a Uygulama Kılavuzu. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları No: 142, 139 s., Erzurum. Gökkuş, A., Koç, A., 2001. Mera ve Çayır Yönetimi. Atatürk Üniv. Zir. Fak. Ders. No: 228, Erzurum, 329 s. Harrington, T.B., 2006.
  8. Plant Competition, Facilitation, and Other Overstory-Understory Interactions in Longleaf Pine Ecosystems. Chapter 5. In: Jose, Shibu; Jokela, Eric J.; Miller, Deborah L., eds. The Longleaf Pine Ecosystem Ecology, Silviculture, and Restoration. Springer: 135-156.
  9. Harris, A.T., Asner G.P., Miller M.E., 2003. Changes in vegetation structure following long-term grazing in pinyon-juniper ecosystems: integrating imaging spectroscopy and field studies. Ecosystems 6:368-383.
  10. Herbel, C.H., Pieper R.D., 1991. Grazing Management. In Semiarid Lands and Deserts: Soil Resources and Reclamation (Ed.J.Skujin), Marcel Dekker, Inc. 361-385 p. Hoffmann, M., Kowarsch N., Bonn S., Isselstein J., 2001. Management for biodiversity and consequences for grassland productivity.