AI Summary & Key Takeaways
AI InsightOverall in-hospital mortality rate was 8.1% (11 cases).
📌 3 Key Takeaways
Abstract
We retrospectively evaluated 135 patients hospitalized in 2001-2003 with community acquired pneumonia to find out in-hospital mortality, mortality-related factors and also to investigate the adherence to National Diagnosis and Treatment Guidelines for Pneumonia (NDTGP). Demographic data, physical examination and laboratory findings were investigated to evaluate the adherence to NDTGP with respect to hospitalization and treatment criteria. Chi-square (Fisher’s exact test), Mann-Whitney U tests and logistic regression were used for statistical analysis. Mean age was 52.7±21.6 for 87 (64.4%) male and 48 (35.6%) female patients. Predisposing factors were present in 57.8% of the patients, whereas 37.8% had co-morbidity and COPD was the leading one (11.9%). The most frequent symptom was cough (84.4%) and fever was >40ºC in 8 patients. In 49 cases (36.3%) there was hypoxemia, and in 19 cases (14.1%) hyperkapnia. In years 2001, 2002, and 2003 the adherence to NDTGP increased gradually with rates of 66.7%, 83.7%, 94.7% for hospitalization and of 39.6%, 53.1%, 60.5% for treatment regimen, respectively. In-hospital mortality decreased with rates of 10.4%, 8.2% and 5.3% as well. Overall in-hospital mortality rate was 8.1% (11 cases). Age >65, co-morbidity, confusion, cerebrovascular disease (CVD), bilateral involvement on chest x-ray, signs of sepsis and high blood urea were associated with significantly higher mortality (p<0.05). Multivariate analysis by logistic regression revealed that CVD (p=0.02) and signs of sepsis (p=0.03) were independent risk factors of mortality. As a conclusion, adherence to NDTGP is improving year by year in our department and in-hospital mortality rate decreases; CVD and signs of sepsis were independent predictors of in-hospital mortality.
Özet
Hastanede yatırılarak tedavi edilen toplum kökenli pnömoni (TKP) olgularında hastane mortalitesi, mortaliteyle ilişkili faktörleri belirlemek ve kliniğimizde Ulusal Pnömoni Tanı ve Tedavi Rehberi’ne (UPTTR) uyum oranlarının yıllara göre değişimini görmek amacıyla Ocak 2001-Aralık 2003 arasında kliniğimizde yatırılarak tedavi görmüş 135 TKP olgusunun kayıtları retrospektif olarak incelendi. Demografik ve klinik özellikler, fizik muayene bulguları ve laboratuvar bulguları ve uygulanan tedavi incelenerek hastaneye yatış kriterleri ve tedavi açısından UPTTR’ye uygunluğu incelendi. İstatistiksel analizlerde χ2 (Fisher kesin olasılık testi) ve Mann-Whitney U testleri ile lojistik regresyon analizi kullanıldı. Olguların 87’si (%64.4) erkek, 48’i (%35.6) kadın olup, yaş ortalaması 52.7±21.6 idi. Olguların %57.8’inde risk faktörü, %37.8’inde ek hastalık mevcuttu ve en sık KOAH (%11.9) görüldü. En sık semptom öksürük (%84.4) olarak bulunmuşken, 8 olguda ateş >40ºC ölçülmüştü. Olguların 49’unda (%36.3) hipoksemi, 19’unda (%14.1) hiperkapni vardı. 2001, 2002 ve 2003 yıllarında sırasıyla hem yatış (%66.7, %83.7, %94.7) hem de tedavi uygunluğunda (%39.6, %53.1, %60.5) artış izlendi. Hastanede ölüm oranlarının ise (%10.4, %8.2, %5.3) giderek azaldığı görüldü. Hastane mortalitesi 11 olgu ile %8.1 olarak gerçekleşmişti. Tek değişkenli analizlerde yaş >65, ek hastalık, serebrovasküler hastalık (SVH), bilinç değişikliği, bilateral radyolojik tutulum, sepsis bulguları ve üre yüksekliğinde, mortalite anlamlı derecede yüksekti (p<0.05). Lojistik regresyonla yapılan çok değişkenli analizde, SVH varlığı (p=0.02) ve sepsis bulgularının (p=0.03) mortalite için bağımsız risk faktörleri olduğu görüldü. Sonuç olarak, kliniğimizde UPTTR’ye her geçen yıl daha fazla uyulmakta ve mortalite giderek azalmaktadır. SVH varlığı ve sepsis bulguları mortalitenin önemli belirteçleridir.