AI Summary & Key Takeaways
AI InsightOverall median survival was 20 months, 2 and 4 year survival rates were 40% and 15%, respectively.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Treatment modalities of the superior sulcus tumours remain controversial. This study aims to investigate factors influencing survival in surgically treated superior sulcus tumours. Thirty-one cases of surgically treated superior sulcus tumours between 1994 and 2001 were retrospectively reviewed in terms of their demographic and clinical features, treatment modalities, and survival. All patients were male with a mean age of 52±9 (range, 32- 73). Twelve (39%) patients underwent surgery following radiotherapy while remaining 19 (61%) were treated with surgery alone. Lobectomy was performed in 25 (81%) of cases, and wedge resection in 6 (19%). Pathological staging was T3N0 in 20, T3N2 in 3, T3N3 in 1, T4N0 in 5 and T4N2 in 2 cases. Complete resection rate was 92% in cases who underwent surgery following radiotherapy, whereas this was only 68% in surgery alone group (p=0.1). Overall median survival was 20 months, 2 and 4 year survival rates were 40% and 15%, respectively. Median survival was 42 months in preoperative radiotherapy group and 13 months in surgery alone group (p=0.22). Negative prognostic factors included incomplete resection (p =0.01), type of resection (p=0.02), invasion of subclavian artery (p=0.01) or vertebrae (p=0.03). Mediastinal lymph node involvement (p=0.2), invasion of brachial plexus (p=0.1) or subclavian vein (p=0.19) affected outcome adversely though the differences did not reach statistical significance. The morbidity and mortality rates were 29% and 9.7%, respectively. The optimal treatment for superior sulcus tumor is surgery following preoperative radiotherapy. Both the chance of complete resection and survival rate were increased by preoperative radiotherapy but the differences did not reach statistical significance.
Özet
Superior sulkus tümörlerinin (SST) tedavi yöntemleri hâlâ tartışmalıdır. Bu çalışmada, merkezimizde cerrahi tedavisi yapılan olgularda sağkalımı etkileyen faktörler araştırıldı. 1994-2001 yılları arasında, SST tanısıyla cerrahi rezeksiyon uygulanan 31 olgu, demografik ve klinik özellikler, tedavi şekli ve sağkalım yönünden retrospektif olarak değerlendirildi. Olguların tümü erkek olup, yaş ortalaması 52±9 (32-73) yıldı. Olguların 19’una (%61) doğrudan cerrahi, 12’sineyse (%39) radyoterapi sonrası cerrahi yapıldı. Olguların 25’ine (%81) lobektomi, 6’sına (%19) “wedge” rezeksiyon uygulandı. Postoperatif patoloji sonrası 20 olgu T3N0, 5 olgu T4N0, 3 olgu T3N2, 2 olgu T4N2 ve 1 olgu T3N3 idi. Preoperatif radyoterapi sonrası cerrahi yapılanlarda komplet rezeksiyon oranı %92, doğrudan cerrahi yapılanlardaysa %68’di (p=0.1). Tüm olguların medyan sağkalım süresi 20 ay; 2 ve 4 yıllık sağkalımlarsa sırasıyla %40 ve %15’ti. Preoperatif radyoterapi sonrası cerrahi yapılan olgularda medyan sağkalım süresi 42 ay, doğrudan cerrahi yapılan olgulardaysa 13 aydı (p=0.22). Sağkalımı kötü etkileyen prognostik faktörler inkomplet rezeksiyon (p=0.01), parankim rezeksiyon şekli (p=0.02), subklavyan arter (p=0.01) ve vertebra tutulumuydu (p=0.03). Mediyastinal lenf nodu tutulumu (p=0.2), pleksus brakiyalisin tutulumu (p=0.1) ve subklavyan ven (p=0.19) tutulumu istatistiksel olarak anlamlılığı tespit edilemeyen, ancak sağkalım üzerine kötü etkisi olan faktörler olarak belirlendi. Morbidite oranı %29 ve mortalite oranı %9.7 olarak saptandı. SST’lerin optimal tedavisi preoperatif radyoterapi sonrası cerrahidir. Preoperatif radyoterapiyle hem komplet rezeksiyon hem de sağkalım oranı artmış olsa da, bu farklılıklar istatistiksel anlamlılığa ulaşamamıştır.