Journals / Toplum ve Hekim / 2011 / Cilt: 26 - Sayı: 4

Legal analysis of public-private partnership practices in various countries

Çeşitli ülkelerdeki kamu özel ortaklığı uygulamalarının hukuki açıdan değerlendirilmesi

Pages
274–288
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this context, examination of the PPP practices in various countries from a legal point ofview is a necessity.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The concept of public-private partnership (PPP) has emerged in the 1990s in the world.
📊
Key Findings & Data:In Turkey, this concept came up with the article (addition article 7) which is added to the Health Services Code (Code No.3359) in 2005.
💡
Conclusion & Impact:In this context, examination of the PPP practices in various countries from a legal point ofview is a necessity.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:2005 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The concept of public-private partnership (PPP) has emerged in the 1990s in the world. Public-private partnership, which is based on a long-term contractual relationship between the administration and the private sector and is provided for the participation of the admininstration and the private sector together to the conduction and/or financing of the public services, is an umbrella concept used for all the models of funding, infrastructure and service delivery models. In Turkey, this concept came up with the article (addition article 7) which is added to the Health Services Code (Code No.3359) in 2005. PPP models are applied in many countries of the world. This concept is a product of globalization and liberal economic policies. When the PPP practices in the world are examined, it can be seen that it is intended to narrow the state’s role in the public services by rearranging the field of public service through the PPP models. By the spread of the PPPs, the state’s role in the field of public services has turned into a regulatory and supervisory role. In this context, examination of the PPP practices in various countries from a legal point ofview is a necessity.

Özet

Kamu özel ortaklığı kavramı dünyada 1990'lı yıllarda ortaya çıkmıştır. Kamu özel ortaklığı (KÖO), idare ile özel sektör arasında uzun süreli bir sözleşme ilişkisine dayanan ve kamu hizmetlerinin görülmesine ve/ veya finansmanına idare ile özel sektörün birlikte katılmasını öngören, finansman, altyapı ve hizmet sağlama modellerinin tümü için kullanılan bir üst kavramdır. Türkiye'de bu kavram 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'na 2005 yılında eklenen bir madde (ek madde 7) ile gündeme gelmiştir. KÖO modelleri dünyanın birçok ülkesinde uygulanmaktadır. Bu kavram, küreselleşme ve liberal ekonomi politikalarının bir ürünüdür. Dünyadaki KÖO uygulamalarına bakıldığında, KÖO modelleri ile, kamu hizmeti alanının yeniden düzenlenerek, devletin kamu hizmetlerindeki rolünün daraltılmasının amaçlandığı görülür. KÖO'ların yaygınlaşmasıyla birlikte, devletin kamu hizmetleri alanındaki rolü, daha çok düzenleyici ve denetleyici bir role dönüşmektedir. Bu bağlamda, çeşitli ülkelerdeki KÖO uygulamalarının hukuki açıdan incelenmesi bir gereklilik arzetmektedir.

🔖

Cite This Article

KASAPOĞLU, M. T. (2011). Legal analysis of public-private partnership practices in various countries. Toplum ve Hekim, Cilt: 26 - Sayı: 4, 274–288. https://ajindex.com/articles/367576

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Andrade A., Raquel A. S. (2010) Public-Private Partnership in Portugal-The Legal Structure of the Public Private Partnership Contract and the Peripheral Contracts, European Public Private Partnership Law Review, Vol.1:46-53 Çalık O. Avrupa Birliği Yeni Kamu Alımları Direktiflerinin Yapım İhalelerine Getirdiği Değişiklikler: 9 www.intes.org.tr/content/file/ cozumarama/oguz_calik.pdf, (Son erişim tarihi, 17.05.2011)
  2. Çal S. (2008) Türkiye'de Kamu Hizmeti ve İmtiyazın Dönüşüm Öyküsü, TOBB Yayın Sıra No:58, Ankara: 218 DPT Kanun Tasarısı Taslağı. Bazı Yatırım ve Hizmetlerin Kamu Kesimi ile Özel Sektör İşbirliği Modelleri Çerçevesinde Gerçekleştirilmesine İlişkin Kanun Tasarısı Taslağı Genel Gerekçesi, DPT, s.1, http://ekutup.dpt.gov.tr/haber/ahd/ahd.asp, (Son erişim tarihi, 28.04.2011)
  3. Eker A.Y. (2007) "Kamu Özel Sektör Ortaklıkları", Bütçe Dünyası, 2(25), Bahar: 59-67
  4. Giritli İ., Bilgen P., Akgüner T. (2006), İdare Hukuku, 2.Basım, Der Yayınları, İstanbul: 847 Green Paper on Public-Private Partnerships and Community Law On Public Contracts and Concessions (Kamu Özel Ortaklıkları ve Topluluk Hukukunda Kamu İhaleleri ile İmtiyazlara İlişkin Yeşil Kitap), COM (2004) 327 Final, Brussels, 30.04.2004
  5. Güzelsarı S. (2009) "Kamu Özel Ortaklıkları Üzerine Eleştirel Bir Değerlendirme", Kamu Yönetimi Yapı İşleyiş Reform (Ed.Barış ÖVGÜN), Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi, Kamu Yönetimi Araştırma ve Uygulama Merkezi (KAYAUM) Yayını-5, Ankara, Ekim 2009, http:// yonetimbilimi.politics.ankara.edu.tr/karasuPPP.pdf, (Son erişim tarihi, 28.04.2011), s.43-77
  6. Hail D. (2008) PPPs in the EU-a Critical Appraisal, 2008, www.psiru.org/reports/2008-11 -PPPs-crit.doc, (Son erişim tarihi, 27.03.2011)
  7. Hartmann D. (2006) "Public Private Partnerships in France-The Principles and the Legal and Policy Frameworks", European Public Private Partnership Law Review, Vol.1: 36-42.
  8. IMF (2006)
  9. Public-Private Partnerships, Government Guarantees and Fiscal Risk, International Monetary Fund, Washington DC, 2006:1 JETRO (2010) Public Private Partnerships in Australia and Japan, Facilitating Private Sector Participation, Japan External Trade Organization (JETRO) Asia and Oceania Division, Overseas Research Department, August:4. Karasu K. (2009) "Kamu Özel Ortaklığı: Sözleşme Sisteminin Genelleşmesi", Kamu Yönetimi Yapı İşleyiş Reform (Ed.Barış ÖVGÜN), Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi, Kamu Yönetimi Araştırma ve Uygulama Merkezi (KAYAUM) Yayını-5, Ankara, Ekim 2009, http://yonet