Journals / Toplum ve Hekim / 2016 / Cilt: 31 - Sayı: 2

Transformation in Health: Health Paradigm and Media

SAĞLIKTA DÖNÜŞÜM: SAĞLIK PARADİGMASI VE MEDYA

Pages
101–109
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

It is possible to say that ongoing radical changes serve a paradigm shift, but, considering the large scope of health services, the mentioned paradigm shift is likely to be a slow process.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Advances in medical care have lowered the mortality rate of acute infectious diseases world-wide, resulting in a comparatively increased prevalence of chronic and degenerative disorders.
📊
Key Findings & Data:Life expectancy has increased and, consequently, the period of time during which individuals want to benefit from health care has increased.
💡
Conclusion & Impact:It is possible to say that ongoing radical changes serve a paradigm shift, but, considering the large scope of health services, the mentioned paradigm shift is likely to be a slow process.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Advances in medical care have lowered the mortality rate of acute infectious diseases world-wide, resulting in a comparatively increased prevalence of chronic and degenerative disorders. Life expectancy has increased and, consequently, the period of time during which individuals want to benefit from health care has increased. This medical progress has caused a high expectation about individual health and quality of life which is hard to meet; and resulted in an illusion of a life free from all diseases and symptoms. People's life styles, life concepts and behaviour patterns have undergone a transformation, and continue to change together with social, industrial and technological improvements. Through mediation of media and new communication technologies, individuals' need for health care has increased the demand for health services. In today's world, changing health paradigm and communication practices can be viewed as inseparable partners. In this paper, changing health paradigm and the health discourse in media are handled in a parallel narrative. The individual, as a body which is watched, supervised and controlled, is in the position of taking the responsibility of developing and maintaining his health, and therefore, adopting the right health behaviour patterns which are presented to him. While the traditional media preserves its present status in presenting health information, the usage of new media is also increasing rapidly with the help of its fast, accessible a dialogic nature. Nevertheless, the validity and reliability of the health information which appear in the new media is a matter of serious concern. It is possible to say that ongoing radical changes serve a paradigm shift, but, considering the large scope of health services, the mentioned paradigm shift is likely to be a slow process.

Özet

Tıp alanında yaşanan gelişmeler dünya genelinde akut bulaşıcı hastalık salgınlarına bağlı ölüm oranlarını düşürürken dejeneratif hastalıkların görülme sıklığını görece olarak artırmış, yanı sıra süreğenleşmenin sık rastlanmasına yol açmıştır. Yaşam süresi uzamış; bireylerin sağlık hizmetlerinden yararlanmak istedikleri süre ve olanak beklentisi de buna bağlı olarak artmıştır. Tıptaki ilerleme bireysel sağlık ve yaşam kalitesi konusunda karşılanması güç bir beklenti yaratmış; hastalıkların ve semptomların hiç mevcut olmadığı bir hayata dair bir illüzyona neden olmuştur. Toplumsal, endüstriyel ve teknolojik gelişmelerle beraber, bireylerin yaşam biçimleri, hayatı algılayışları ve davranış kalıpları da dönüşerek değişmiş ve değişmeye devam etmektedir. Buna bağlı olarak bireylerin sağlık hizmetlerine olan ihtiyacı, medya ve yeni iletişim teknolojilerinin de aracılığı ile, bu hizmetlere yönelik talebi yükseltmiştir. Günümüz dünyasında, değişen sağlık anlayışı ve iletişim pratikleri birbirinden ayrılmaz bir ikili olarak değerlendirilebilir. Bu çalışmada değişen sağlık paradigması ve medyada sağlık söylemi paralel bir anlatımla ele alınmıştır. Birey, gözetlenen, denetlenen, kontrol altında tutulan bir beden olarak, sağlığının geliştirilmesi ve devamlılığının sorumluluğunu üstlenmesi gereken, bu nedenle de kendine sunulan sağlıklı yaşam önerileriyle doğru sağlık davranışlarını hayata geçirmesi beklenen bir konumdadır. Geleneksel medya sağlık bilgilerinin sunumunda mevcut durumunu korurken, hızlı, erişilebilir ve diyalojik olma özellikleri nedeniyle yeni medyanın kullanımını da hızla artırmaktadır. Bununla beraber yeni medyada yer alan sağlık bilgilerinin ve önerilerin doğruluğu ve güvenilirliği bir endişe konusu olma özelliğini sürdürmektedir. Yaşanmakta olan köklü değişimlerin bir paradigma değişimine hizmet etmekte olduğunu; ancak, sağlık hizmetlerinin alanının genişliği düşünüldüğünde, sözü edilen paradigma değişiminin yavaş olacağını söylemek mümkündür.

🔖

Cite This Article

EMÜLER, D. S. (2016). Transformation in Health: Health Paradigm and Media. Toplum ve Hekim, Cilt: 31 - Sayı: 2, 101–109. https://ajindex.com/articles/367458

References (21)

  1. Bandura, A. (1977)
  2. Social Learning Th eory, Oxford, England: Prentice-Hall. Barsky, A.J. (1988)
  3. Th e paradox of health, Th e New England Journal of Medicine, 318: 414-418.
  4. Cheek, J. (2008) Healthism: A New Conservatism, Qualitative Health Research, 18 (7): 974-982.
  5. Conrad, P. (1992)
  6. Medicalization of Social Control, Annual Review of Sociology 18: 209-232.
  7. Conrad, P. (2007)
  8. Medicalization of Society, USA: Th e Johns Hopkins University. Crawford, R. (1980) Healthism and Th e Medicalisation of Everyday Life. International Journal of Health Service, 10: -88. Foucault, M. (1993) Cinselliğin Tarihi 1, çev., H. Tufan, İs- tanbul: Afa. Illich, I. (1995) Sağlığın Gaspı, çev., S.Sertabiboğlu, İstanbul:
  9. Ayrıntı. Iyengar, S. (1991) Is Anyone Responsible? How Television Fra- mes Political Issues, London: University of Chicago. Greenhalgh, T., Wessely, S. (2004) 'Health For Me': A Socio- cultural Analysis Of Healthism in Th e Middle Classes. British Medical Bulletin, 69: 197-213.
  10. Karpf, A. (1998)
  11. Doctoring Th e Media, London: Routledge. Kuhn T.S. (2006) Bilimsel Devrimlerin Yapısı, çev. N. Kuyaş, İstanbul:
  12. Kırmızı. Seale, C. (2004) Health and Media: An Overview, Health and Media, in C. Seale (der.) içinde, USA: Blackwell: 1-19.
  13. Sezgin, D. (2011) Tıbbileştirilen Yaşam Bireyselleştirilen Sağlık, İstanbul:
  14. Ayrıntı. Sezgin, D. (2013)
  15. Sağlık Okuryazarlığını Anlamak, İletişim, Galatasaray Üniversitesi İletişim Fakültesi Yayını Sağlık İletişimi özel sayı 3, İ. Çınarlı-H. Yücel (ed.): 73-91.
  16. Sezgin, D. (2014) Dijital Yaşamda Mobil Sağlık Uygulamaları, Digital Communication Impact. International Academic Confe- rence, İstanbul, 16-17 October 2014: 598-609.
  17. Sezgin, D. (2015a) Sağlık İletişiminde Paradigma İhtiyacı: Di- siplinlerarası İşbirliğine Çağrı, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası. 68(3): 57-63.
  18. Sezgin, D. (2015b) Toplumsal Cinsiyet Bağlamında Sağlık ve Tıbbileştirme, Sosyoloji Araştırmaları Dergisi, Cilt. 18. Sayı.1. Nisan:153-186.
  19. Sezgin, D. (2015c) Mobile Health Applications in Digital Life, Journal of Media Critiques, Special Issue: 121-134. doi: 17349/jmc114309. Signorelli, N. (1990) Television and Health: Images and Impact, Mass Communication and Public Health Complexities and Confl icts, C. Atkin ve L.Wallack (der.) içinde, London: Sage: 96- 113. Signorelli, N. (1993) Mass Media Images and Impact on Health,USA: Greenwood Szasz, T. (2007)
  20. Th e Medicalization of Everyday Life, USA: Syracuse University. Th omas, R. K. (2006)
  21. Health Communication, USA: Springer