Journals / Tekstil ve Mühendis / 2020 / Cilt: 27 - Sayı: 118

DOKUMA KUMAŞLARIN MATEMATİKSEL YAPI TANIMI VE TASARIMI

MATHEMATICAL DEFINITION OF STRUCTURE AND DESIGN OF WOVEN FABRICS

Pages
123–127
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Tasarım metodu kumaşın tezgahta dokunabilirliğini ve sonraki kullanımında boyutsal dayanıklılığını güvenceye alacak biçimde geliştirilmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Dokuma kumaş yapılarının yapısal özelliklerine dayalı genel bir matematiksel tanımı tek bir ağırlık fonksiyonu biçiminde geliştirilmiştir.
📊
Key Findings & Data:Bu fonksiyon tek ya da çok katlı yapılarda bileşen ipliklerin yapısal özellikleri ile kullanım sıklıklarını belirleyen, aynı zamanda örgü ve desen özelliklerini simgeleyen değişkenleri de içeren ağırlık terimlerinden oluşmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Tasarım metodu kumaşın tezgahta dokunabilirliğini ve sonraki kullanımında boyutsal dayanıklılığını güvenceye alacak biçimde geliştirilmiştir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Dokuma kumaş yapılarının yapısal özelliklerine dayalı genel bir matematiksel tanımı tek bir ağırlık fonksiyonu biçiminde geliştirilmiştir. Bu fonksiyon tek ya da çok katlı yapılarda bileşen ipliklerin yapısal özellikleri ile kullanım sıklıklarını belirleyen, aynı zamanda örgü ve desen özelliklerini simgeleyen değişkenleri de içeren ağırlık terimlerinden oluşmaktadır. Bazı fantezi ve motifli kumaşlarda belirli estetik ögeler oluşturmak için ekstra iplikler kullanılır ve geliştirilen genel fonksiyon, bu ipliklerin kullanılacak tezgahın ağızlık açma düzenine bağlı olarak kullanım biçimini hesaba katacak biçimde geliştirilmelidir. Daha sonra, bu fonksiyon kullanılarak, yapısal amacı istenen birim ağırlık, estetik amacı arzu edilen motif büyüklüğü olan bir yapısal ve estetik tasarım metodu geliştirilmiştir. Tasarım metodu kumaşın tezgahta dokunabilirliğini ve sonraki kullanımında boyutsal dayanıklılığını güvenceye alacak biçimde geliştirilmiştir.

Özet

A general mathematical definition of woven fabric structures is developed, as based on their structural characteristics,which is expressed in the form of a fabric weight function. This function is composed of the terms representing weights of constituentyarns with their structural characteristics and frequency of use, including also variables denoting weave and design features in singleor multi layer fabric structure. In some fancy and figured fabrics extra yarns are used to obtain certain aesthetic features and thegeneral function developed should take into account the manner in which these yarns are used, according to the shedding arrangementof the loom to be employed. A method of structural and aesthetic design is, then, developed using this function, in accord withweaving and aesthetic design requirements, the structural aim being a required unit weight, the aesthetic aim being a desired figuresize. The method of design is developed to secure the weavability of fabric on the loom and the dimensional stability of fabric insubsequent use.

🔖

Cite This Article

BAŞER, G. (2020). DOKUMA KUMAŞLARIN MATEMATİKSEL YAPI TANIMI VE TASARIMI. Tekstil ve Mühendis, Cilt: 27 - Sayı: 118, 123–127. https://ajindex.com/articles/366179

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (6)

  1. Baser, G., (1994), Karmaşık Dokuma Yapılarının Bilgisayar Destekli Tasarımına Matematiksel Yaklaşım, Tekstil ve Mühendis, 8, 45-46, 24-33
  2. Baser, G., (2008), Dokuma Tekniği ve Sanatı Cilt 2: Dokuma Kumaş Tasarımı, Punto Yayıncılık Ltd. Şti., İzmir
  3. Baser, G., (2008), Engineering Approach to Industrial Design of Woven Fabrics, J. Fashion Design, Technology and Education, 2, 79-87
  4. Baser, G., (1998), Dokuma Tekniği ve Sanatı. Cilt I: Temel Dokuma Tekniği ve Kumaş Yapıları, TMMOB Tekstil Mühendisleri Odası, Izmir
  5. Ashenhurst, T. R. (1884), A Tretise on Textile Calculations and the Structure of Fabrics, J. Broadbent and Co., London 6. Brierley, S., (1931), Theory and Practice of Cloth Setting, The Textile Manufacturer, 15, 47
  6. Snowden, D. C., (1965), Thread Spacings in Woven Fabrics, Institut Textile de France, 4, 331-341.