Journals / Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 17 - Sayı: 1

Türkiye’deki Boylu Ardıç (Juniperus excelsa M. Bieb) Popülasyonlarının Yayılış Gösterdiği Toprakların Bazı Fiziksel ve Kimyasal Özellikler Bakımından Karşılaştırılması

Pages
37–52
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Elde edilen sonuçlar da bu türün ekolojik önemini ortaya koymaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Boylu/boz ardıç (Juniperus excelsa M.
📊
Key Findings & Data:Bieb.) Türkiye’deki ardıç ormanlarının %82’lik kısmını oluşturmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Elde edilen sonuçlar da bu türün ekolojik önemini ortaya koymaktadır.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Boylu ardıç · ekolojik önem · ekolojik esneklik

Özet

Boylu/boz ardıç (Juniperus excelsa M. Bieb.) Türkiye’deki ardıç ormanlarının %82’lik kısmını oluşturmaktadır. Türkiye’deki ardıç ormanları içinde bu baskın türün yetiştiği toprak koşullarını araştırmak amacıyla coğrafik özellikleri bakımından farklı 20 popülasyondan toprak örnekleri alınmıştır. Toprak örnekleri bünye, kireç, pH, tuzluluk, organik madde ve bitki gelişiminde önemli bazı mineral maddelerin miktarı bakımından analiz edilmiştir. Yapılan analizler sonucunda toprak bünyelerinin tınlı veya kumlu tın olduğu bulunmuştur. Topraklardaki pH değerlerinin 7,0-8,0 aralığında olduğu ve toprakların genellikle tuzsuz olduğu görülmüştür. Toprak örneklerinin çoğunda kireç ve organik madde miktarlarının orta veya yüksek düzeyde olduğu bulunmuştur. Ca ve Fe miktarları fazla, P miktarı orta-yüksek, Cu miktarı yeterdir; ancak Mg, K, Mn ve Zn miktarları ise oldukça değişkendir. Hem bu çalışmanın hem de benzer diğer çalışmaların bulguları karşılaştırmalı olarak incelendiğinde, boylu ardıcın yetişmek için ihtiyaç duyduğu toprak koşullarının oldukça esnek olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bunun yanında, bu türün zorlu toprak koşullarına uyum sağlayarak yetişebildiği ve ormanlar oluşturabildiği görülmüştür. Elde edilen sonuçlar da bu türün ekolojik önemini ortaya koymaktadır.

🔖

Cite This Article

EVREN, Ö. H., KAYA, S. N. (2020). Türkiye’deki Boylu Ardıç (Juniperus excelsa M. Bieb) Popülasyonlarının Yayılış Gösterdiği Toprakların Bazı Fiziksel ve Kimyasal Özellikler Bakımından Karşılaştırılması. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi, Cilt: 17 - Sayı: 1, 37–52. https://ajindex.com/articles/364375

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Adams, R.P. (2014). Junipers of the World: The Genus Juniperus. Trafford Publishing, USA, 415 p. Alpaslan, M., Güneş, A. & İnal, A. (2005). Deneme Tekniği. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Toprak Bölümü Yayını. Ankara, 437s. Altun, L., Yılmaz, E., Günlü, A., Ercanlı, İ., Usta, A., Yılmaz, M. & Bakkaloğlu, M. (2007). Murat Dağı (Uşak) yöresinde yayılış gösteren ağaç türlerinin (kızılçam, karaçam ve sarıçam) verimliliğini etkileyen kimi ekolojik etmenlerin araştırılması. Kastamonu Üniversitesi, Orman Fakültesi Dergisi, 7(1): 71-92.
  2. Bhat, Z.A., Padder, S.A., Ganaie, A.Q., Dar, N.A., Rehman, H.U. & Wani, M.Y. (2017). correlation of available nutrients with physico-chemical properties and nutrient content of grape orchards of Kashmir. Journal of Pharmacognosy and Phytochemistry, 6(2):181-185.
  3. Black, C. A. (1965). Methods of Soil Analysis. Part 2, Amer. Society of Agronomy Inc., Publisher Madisson, Wilconsin, U.S.AA. 1372-1376.
  4. Bouyoucos, G.J. (1951). A recalibration of the hydrometer method for making mechanical analysis of soil. Agronomy Journal, 43:434-438.
  5. Coode, M.J.E. & Cullen J. (1982). Juniperus L. In: Davis, P.H. (Ed.). Flora of Turkey and the East Aegean Islands. Edinburg University. Press., pp. 78-84,
  6. Edinburg. Çağlar, K.Ö. (1949). Toprak Bilgisi. Anakara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları. No: 10. Çepel, N. (1995). Orman Ekolojisi. İstanbul Üniversitesi Yayın No: 3886, İstanbul, 536s. ÇŞB, (2017). Topraktaki Ağır Metal Sınır Değerleri. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı, Ankara. http://sgb.csb.gov.tr/mevzuat/dosyalar/ r_20131001003814507_7542c1f8-141f-4e9d-bc2f-3c94f17f0c62.pdf. (Erişim tarihi: 05.09.2018).
  7. Douaihy, B., Vendramin, G.G., Boratyński, A., Machon, N. & Dagher-Kharrat, M.B. (2011). High genetic diversity with moderate differentiation in Juniperus excelsa from Lebanon and the eastern Mediterranean region. AoB Plants, plr003: 1-14.
  8. Eyüboğlu, F., Kurucu, N. & Talaz, S., (1996). Türkiye topraklarının bitkiye yarayışlı bazı mikro element bakımından genel durumu. Toprak Gübre Araştırma Enstitüsü Genel Yayın No: 217, Seri No: R.133, Ankara. FAO, (1984). Fertilizer and Plant Nutrition Guide Bulletin. 9. Food and Agriculture Organization. http://www.fao.org/3/a-aq355e.pdf (Erişim tarihi: 05.09.2018).
  9. Fotiadis, G., Angelova, N., Nikolov, N. Melovski, L., Karadelev, M., Avukatov, V. & Nikolov, L. (2012). Conservation action plan for grecian juniper forests in the Praspa Lakes Watershed (Final Report). Global Environment Facility-Lawrence Jones W