Journals / Öneri Dergisi / 1999 / Cilt: 2 - Sayı: 12

İSLÂMÎ KÜLTÜRDE RÜYALAR BİLİMİ

Pages
265–269
Publication Date
1999-06-10
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Dünyevî bilimleri sıralarken de, büyü sanatı, astroloji ve İslâm tarafından yasaklanan diğer keskin uygulamaları reddeder.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:İbni Haldûn (d. 1406), genel olarak insanlık kültüründen bahsederken İlâhî ilham ve rüyaların, varlığını kabul eder.
📊
Key Findings & Data:Sonra dinî bilimleri tanımlarken, rüyalar ve yorumlarının önemini kabul eder[l].
💡
Conclusion & Impact:Dünyevî bilimleri sıralarken de, büyü sanatı, astroloji ve İslâm tarafından yasaklanan diğer keskin uygulamaları reddeder.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:islam · rüya

Özet

İbni Haldûn (d. 1406), genel olarak insanlık kültüründen bahsederken İlâhî ilham ve rüyaların, varlığını kabul eder. Sonra dinî bilimleri tanımlarken, rüyalar ve yorumlarının önemini kabul eder[l]. Dünyevî bilimleri sıralarken de, büyü sanatı, astroloji ve İslâm tarafından yasaklanan diğer keskin uygulamaları reddeder.

Keywords
🔖

Cite This Article

MAROTH, M. (1999). İSLÂMÎ KÜLTÜRDE RÜYALAR BİLİMİ. Öneri Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 12, 265–269. https://ajindex.com/articles/36377

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (2)

  1. [ 1 ]-Ibn Khaldun: “Muqaddima” (Cairo), Kitap I, Bölüm 6; Kitap 6, Bölüm 12. [2]-H. Gätje: “Philosophische Traumlehre im İslâm”. ZDMG 109 (1959), 258-85. [3 [-Aristotle. “On prophecy in Sleep”. 462b 16-18. [4] -Aristotle. “On the Soul”, 429a 1 [5] -Aristotle,“On Dreams”. 459a 16. [61-14.
  2. Siebeck. “Geschichte der Psychologie”, 1/2 (Gotha. 1884). 48-49 [7] -Düring. “Aristoteles”. (Heidelberg, 1966), 578-79. [8] -Aristotle. "Nicomachean Ethics”, 1140b 25-28. [9J-Aristotle. “On Memory and Recollection”. 449b 32-450a [10]-Siebeck, “Geschichte”, 50-55. [ 11 ]-Aristoteles, “De Anima”. Aristoteles über die Seele, tercüme W. Theiler (Berlin, 1973), 142. [12] -Aristotle, “On Sleep and Waking”, 456b 18-457b 8. [13] -Aristotle. “Posterior Analytics”, 94a 38. [141-Aristotle. “On Prophecy”. 464a 8-9: [15] -L. Binswager, “Wandlungen in der Auffasung und Deutung des Traumes von den Griechen bis zur Gegenwart”. (Berlin. 1928). 4: [16] -Albinus. “Eisgoge didaskalikos”. in Plato Dialogi VI. ed. C. Fr. Hermann (Leipzig. 1902), 176-77: [ 17]-Themistii in “Libros Aristotelis de Anima praphrasis”. (Commentaria in Aristotelem. Graeca V. 3). ed. R. Heinze (Berlin, 1899). s. 99. 11. 17- 18. [18] -Ioannis Philoponi in “Aristotelis de Anima libros commenteria", (Commantaria in Aristotelem Graeca XV), ed. M. Hayduck (Berlin. 1897). s. 494. II. 25 vd. [19] -R. Walzer, “Al-Farabi on the perfect state”. (Oxford. 1985), Chapter 14. [20] -Galenus, “Tais Toü Somatos Krasesin Ai Tes Psükes Dnameis Epontai”, in: “Scripta minora”, ed. J. Marqwardt (Leipzig, 1891), 32-79. [21 ]-H. Gätje, “Die aristotelische Psychologie im İslâm”. (Heidelberg. 1971), 136-39. [22] -Ioannis Philoponi in “Aristotelis de Anima libros commenteria”. 535, II. 4-6. [23] -İbn Sînâ, “Tis’a rasä’il”. (Cairo. 1908). 110. [24] -J. Jolivet, “L’âme selon al-Kindi”. (Leiden, 1971). 50-73. [25] -Abû Rida, “Rasâ’il al- Kindî al-falsafiyya”. (Cairo. 1950), I. 357: J. Jolivet, L’âme. 12-13. [26] -“Epitome der Parva Naturalia des Averroes”. 1. ed. H. Gätje (Wiesbaden, 1961). 60. [27] -M. Maroth, “Das System der Wissenchaften bei Ibn Sina” in “Àvicenna / Ibn Sina”, 980-1036, ed. B. Brentjes (Halle, 1980). II, 27-34. [28] -Averroes, “Parva Naturalia”, 93-94. [29] -Al-Fârâbî. “Ihsâ’ al-’ulûm”, ed. Uthmân Amîn (Cairo. 1968), 93; Fârâbî’nin kaynağı için bkz. Plato. “Republic”. 525c.