SavedAdd your journal

Journals / Öneri Dergisi / 2026 / Cilt: 21 Sayı: 66

A FIELD STUDY ON THE INTERCULTURAL COMMUNICATION COMPETENCE OF INTERNATIONAL STUDENTS

ULUSLARARASI ÖĞRENCİLERİN KÜLTÜRLERARASI İLETİŞİM YETERLİĞİ ÜZERİNE BİR ALAN ARAŞTIRMASI

Fırat Yolcu(Sivas Cumhuriyet Üniversitesi)0000-0003-2408-7502
Nurettin Güz(ANKARA HACI BAYRAM VELİ ÜNİVERSİTESİ)
Pages
723–750
Publication Date
2026-07-28
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The results obtained reveal that the international student experience supports the development of intercultural communication competence by increasing the levels of intercultural sensitivity, awareness and resourcefulness.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study was produced from the author's doctoral dissertation titled "A field study on the communication competence of international students in the context of intercultural communication".
📊
Key Findings & Data:In the second part, 7 different study groups were determined using the criterion sampling method and in-depth interviews were conducted with a total of 41 international students.
💡
Conclusion & Impact:The results obtained reveal that the international student experience supports the development of intercultural communication competence by increasing the levels of intercultural sensitivity, awareness and resourcefulness.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kültür · İletişim · Kültürlerarası iletişim yeterliği

Abstract

This study was produced from the author's doctoral dissertation titled "A field study on the communication competence of international students in the context of intercultural communication". The research is a field study that aims to describe the intercultural communication competencies of international students. In the theoretical part of the research, the concepts of culture and communication were explained in the context of mutual interaction, and information was given about intercultural communication, intercultural communication competence and international education. In the second part, 7 different study groups were determined using the criterion sampling method and in-depth interviews were conducted with a total of 41 international students. As a result of the interview, qualitative data were analyzed using the Maxqda data analysis program. The data obtained were divided into three main categories, namely affective, cognitive and behavioral competence, under the main theme of “Intercultural Communication Competence” and 21 codes and 7 subcodes under these categories. Research findings show that international students have similar knowledge, attitudes and skills and that there are significant relationships between these competency areas. The results obtained reveal that the international student experience supports the development of intercultural communication competence by increasing the levels of intercultural sensitivity, awareness and resourcefulness.

Özet

Bu çalışma yazarın “Kültürlerarası iletişim bağlamında uluslararası öğrencilerin iletişim yeterliği üzerine bir alan araştırması” başlıklı doktora tez çalışmasından üretilmiştir. Araştırma, uluslararası öğrencilerin kültürlerarası iletişim yeterliklerini betimlemeyi amaçlayan bir saha çalışmasıdır. Araştırmanın kuramsal bölümünde kültür ve iletişim kavramları karşılıklı etkileşim bağlamında açıklanarak kültürlerarası iletişim, kültürlerarası iletişim yeterliği ve uluslararası eğitim konuları hakkında bilgiler verilmiştir. İkinci bölümde ise ölçüt örnekleme yöntemi kullanılarak 7 farklı çalışma grubu belirlenmiş ve toplamda 41 uluslararası öğrenciyle derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Görüşme sonucunda nitel veriler Maxqda veri analizi programı kullanılarak analiz edilmiştir. Elde edilen veriler “kültürlerarası iletişim yeterliği” ana teması altında duyuşsal, bilişsel ve davranışsal yeterlik olmak üzere üç ana kategori ve bu kategorilerin altında 21 kod ve 7 alt koda ayrılmıştır. Araştırma bulguları uluslararası öğrencilerin benzer bilgi, tutum ve becerilere sahip olduklarını ve bu yeterlik alanları arasında anlamlı ilişkiler bulunduğunu göstermektedir. Elde edilen sonuçlar uluslararası öğrenci deneyiminin kültürlerarası duyarlık, farkındalık ve beceriklilik düzeylerini artırarak kültürlerarası iletişim yeterliğinin gelişimini desteklediğini ortaya koymaktadır.

🔖

Cite This Article

Yolcu, F., Güz, N. (2026). A FIELD STUDY ON THE INTERCULTURAL COMMUNICATION COMPETENCE OF INTERNATIONAL STUDENTS. Öneri Dergisi, Cilt: 21 Sayı: 66, 723–750. https://doi.org/10.14783/maruoneri.1783122

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (56)

  1. Aksoy, Z. (2015). Kültürel zekâ: Kültürlerarası iletişim ve yönetimde çağdaş bir yaklaşım. İstanbul: Beta.
  2. Aksoy, Z. (2020). Kültürlerarası yeni medya: Sosyal medyanın kültürlerarası iletişim üzerinde algılanan etkileri. Mersin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü e-Dergisi, 3(2), 126-144.
  3. Alver, F. (2003). Basında yabancı tasarımı ve yabancı düşmanlığı. İstanbul: Der Yayınları.
  4. Barrett, M., Byram, M., Lázár, I., Mompoint-Gaillard, P., & Philippou, S. (2014). Developing intercultural competence through education. Strasbourg: Council of Europe.
  5. Bennett, M. J. (2004). Becoming interculturally competent. J. S. Wurzel (Ed.), Toward multiculturalism: A reader in multicultural education (p. 62-77) in. Newton, MA: Intercultural Resource Corporation.
  6. Binark, M. (2006). Kültürlerarası iletişim çalışmalarının Türkiye haritası: Sorulması gereken sorular. Kültür ve İletişim, 9(17), 71-88.
  7. Bolat, M. A. (2017). Türkiye’nin uluslararası öğrenci politikası: Durum tespiti ve öneriler. O. Akgül (Ed.), Uluslararası öğrencilik sosyal, ekonomik ve kültürel perspektifler (s. 8-19) içinde. İstanbul: Harf Yayın İletişim.
  8. Braun, V., & Clarke, V. (2006). Using thematic analysis in psychology. Qualitative research in psychology 3(2),77-101.
  9. Byram, M. (2009). The intercultural speaker and the pedagogy of foreign language education. D. K. Deardorff (Ed.), The SAGE handbook of intercultural competence (pp. 321-332) in. Los Angeles, London, New Delhi, Singapore, Washington DC: SAGE.
  10. Carlson, J. S., & Widaman, K. (1988). The effects of study abroad during college on attitudes toward other cultures. International Journal of Intercultural Relations, 12(1), 1-17.
  11. Chaney, D. C. (2018). Yaşam biçimlerinden yaşam tarzına: Kültürü ideoloji ve duyarlılık olarak yeniden düşünmek. J. Lull (Ed.), İletişim çağında kültür (E. S. Civelek, Çev.) (s. 127-150) içinde. Ankara: Hece Yayınları.
  12. Chen, G. M., & Starosta, W. (1996). Intercultural communication competence: A synthesis. B. B. Burleson (Ed.), Communication Yearbook (p. 353-383) in. California: Sage Publications.
  13. Chen, G. M., & Starosta, W. (1997). A review of the concept of intercultural sensitivity. Human Communication, 1(1) 1-16.
  14. Chen, H., & Hu, B. (2023). On the intercultural sensitivity of university students in multicultural regions: A case study in Macao. Frontiers in Psychology, 14, 1-11. https://doi:10.3389/fpsyg.2023.109.0775
  15. Cohen, L., & Manion, L. (1994). Research methods in education. London: Routledge.
  16. Deardorff, D. K., & Jones, E. (2009). Intercultural competence. Thousand Oaks: Sage.
  17. DeVito, J. A. (2005). Essentials of human communication. Boston: Pearson Education.
  18. Fantini, A. E. (2000). A central concern: Developing intercultural competence. SIT Occasional Paper Series 1, 25-42.
  19. Fantini, A. E. (2020). Reconceptualizing intercultural communicative competence: A multinational perspective. Research in Comparative and International Education, 15(1), 52-61.
  20. Fritz, W., Graf, A., Hentze, J., Möllenberg, A., & Chen, G. M. (2005). An examination of Chen and Starosta’s model of intercultural sensitivity in Germany and United States. Intercultural Communication Studies, 14 (1) 53-64.
  21. Fujimoto, Y., Bahfen, N., & Fermelis, J. (2007). The global village: Online cross-cultural communication and HRM. Cross Cultural Management: An International Journal, 14 (1), 7-22.
  22. Gallois, C., Volcic, Z., & Liu, S. (2014). Introducing intercultural communication: Global cultures and contexts. London: SAGE Publications.
  23. Göker, G. (2022). Kültürel farklılıklar ve iletişim. İ. Özdemir & S. Y. Işık (Ed.), Kültürlerarası iletişim (s. 91-123) içinde. Ankara: Siyasal Kitabevi.
  24. Güngör, E. (1995). Kültür değişmesi ve milliyetçilik. İstanbul: Ötüken Yayınları.
  25. Hammer, M. R., Nishida, H., & Wiseman, R. L. (1996). The influence of situational prototypes on dimensions of intercultural communication competence. Journal of Cross-Cultural Psychology, 27(3), 267-282.
  26. Hill, A. (2007). Key themes in interpersonal communication: Culture identities and performance. Buckingham: Open University Pres.
  27. Işık, M. (2016). İletişim bilimine giriş. Konya: Eğitim Yayınevi.
  28. İlbuğa, E. U. (2010). Çokkültürlülük, ulus-ötesilik ve kültürlerarası iletişim yeterliği. Çankaya Üniversitesi Journal of Humanities and Social Sciences, 7(1), 163-180.
  29. Karataş, Z. (2015). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Manevi Temelli Sosyal Hizmet Araştırmaları Dergisi, 1(1), 62-80.
  30. Kartarı, A. (2016). Kültür, farklılık ve iletişim: Kültürlerarası iletişimin kavramsal dayanakları. İstanbul: İletişim Yayınları.
  31. Khaziev, L. (2020). Hall’un geniş ve dar bağlamlı kültür yaklaşımı çerçevesinde Rus ve Türk kültürünün karşılaştırılması. O. Akgül (Ed.), 5. Uluslararası öğrenci sempozyumu bildiriler kitabı – 2 – Din-Tarih- Sosyoloji (s. 384-398) içinde. İstanbul: Harf Yayınları.
  32. Kim, Y. Y. (2015). Achieving synchrony: A foundational dimension of intercultural communication competence. International Journal of Intercultural Relations, 48, 27-37.
  33. Kösoğlu, N. (2005). Türk olmak ya da olmamak. İstanbul: Ötüken Neşriyat.
  34. Lane, J. E., & Ersson, S. (2008). Culture and politics: A comparative approach. Abingdon: Ashgate Publishing.
  35. Mora, N. (2011). Kültürlerarası iletişim bağlamında insana dair duygular ve ritüeller. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
  36. Mulder, M., Gulikers, J., Biemans, H., & Wesselink, R. (2009). The new competence concept in higher education: error or enrichment, Journal of European Industrial Training, 33(8/9), 755-770.
  37. OECD (2021). Education at a glance 2011: OECD indicators. OECD Publishing.
  38. Okmeydan, S. B. (2020). Kültürlerarası iletişim alanındaki eğilimler: “Kültürlerarası iletişim” başlıklı lisansüstü tezlerin bibliyometrik analizi. TRT Akademi Dergisi, 5, 578-611.
  39. Oskay, Ü. (1997). İletişimin ABC’si. İstanbul: Der Yayınları.
  40. Oyur, E. (2019). Çok kültürlü kişilik-kimlik ve kültürlerarası iletişim. Ankara: Gazi Kitabevi.
  41. Öğüt, N. (2017). Kültürlerarası duyarlılık düzeyi ile etnikmerkezcilik, yaşam doyumu ve mutluluk düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. (Yayımlanmamış doktora tezi). Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
  42. Önlü, M., & Saran, M. (2019). Akademik Bir Disiplin Olarak Kültürlerarası İletişim Kuramsal Temelleri. S. Okmeydan Bitirim & M. Saran (Ed.), Kültürlerarası İletişim: İletişim Odaklı Güncel Yaklaşımlar (s. 15- 54) içinde. Konya: Eğitim Yayınevi.
  43. Özdemir, İ. (2011). Kültürlerarası iletişimin önemi. Folklor/Edebiyat, 17(66), 29-38.
  44. Rigel, N. (2000). İleti tasarımında haber. İstanbul: Der Yayınları.
  45. Sarı, E. (2004). Kültürlerarası iletişim: Temeller, gelişmeler, yaklaşımlar. Folklor/Edebiyat, X(39), 1-34.
  46. Sarı, E. (2010). Kültür, kimlik, politika. Mardin’de kültürlerarasılık. İstanbul: İletişim Yayınları.
  47. Sarwari, A., Adnan, H., Rahamad, M., & Abdul Wahab, M. (2024). The requirements and importance of intercultural communication competence in the 21st century. Sage Open, 14 (2) 1-10.
  48. Silverman, D. (1993). Interprting qualitative data: Methods for analysing talk, text and interaction. London: Sage Publications.
  49. Sorbonne Joint Declaration. (1998). Europen higher education area and Bologna process. Erişim adresi: https://www.ehea.info/media.ehea.info/file/1998_Sorbonne/61/2/1998_Sorbonne_Declaration_ English_552612.pdf, Erişim tarihi: 16.09.2023.
  50. Spitzberg, B. H. (2000). A model of intercultural communication competence. In E. L. Samovar. & R. E. McDaniel (Eds.), Intercultural communication: A reader (pp. 379-391) in. Boston: Wadsworth Cengage Learning.
  51. Spitzberg, B. H. (2010). Axioms for a theory of intercultural communication competence. In L. A. Samovar, Porter, Richard E., & Mcdanial, Edwin R. (Eds.), Intercultural communication a reader (Vol. 13, p. 424- 434) in. Boston: Wadsworth.
  52. Taş, O. (2017). İletişim, medya ve kültür: Anahtar kavramlar. Ankara: Ütopya Yayınevi.
  53. Tylor, E. B. (1920). Primitive culture. New York: J.P. Putnam’s Sons.
  54. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
  55. Yolcu, F. (2023). Kültürlerarası iletişim yeterliği bağlamında uluslararası öğrencilerin çok dilli becerileri. SSD Journal, 15-28. http://dx.doi.org/10.31567/ssd.1081
  56. YÖBYS (2023). Uyruğa göre öğrenci sayıları raporu. Yükseköğretim Bilgi Yönetim Sistemleri. Erişim Adresi: https://istatistik.yok.gov.tr/, Erişim tarihi: 20.10.2023.