Journals / Tarihin Peşinde Uluslararası Tarih ve Sosyal Araştırmalar Dergisi / 2015 / Sayı: 14

THE MAMLUK SULTAN NÂSIR MUHAMMAD B. QALAWUN’S RELATIONSHIP WITH ANATOLIAN PRINCIPALITIES IN THE PROCESS THAT THEY GAINED INDEPENDENCE FROM DOMINATION OF THE MONGOL‐ILKHANID

MOĞOL‐İLHANLI TAHAKKÜMÜNDEN BAĞIMSIZLIĞA GİDEN SÜREÇTE MEMLÛK SULTANI NÂSIR MUHAMMED B. KALAVUN'UN ANADOLU BEYLİKLERİ İLE MÜNASEBETLERİ

Pages
29–50
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In our article we are going to deal to al‐Nasır Muhammad’s relationship with the Kara‐ manids, Dulkadirids and Eretnains.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Sultan al‐Nasır Muhammad b.
📊
Key Findings & Data:Qalawun was raised to the sultanate in the Turkish Mamluk as al‐ Malik al‐Nasır for three times 693‐694 (1293‐1294), 698‐708 (1299‐1309), 709‐741 (1310‐1341).
💡
Conclusion & Impact:In our article we are going to deal to al‐Nasır Muhammad’s relationship with the Kara‐ manids, Dulkadirids and Eretnains.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Sultan al‐Nasır Muhammad b. Qalawun was raised to the sultanate in the Turkish Mamluk as al‐ Malik al‐Nasır for three times 693‐694 (1293‐1294), 698‐708 (1299‐1309), 709‐741 (1310‐1341). Unlike the first and second reigns that the senior amirs had betrayed him, al‐Nasır Muhammad governed the third period with a limited number of trusted men of high caliber. He was a strong, autocratic ruler; histhird reign lasted thirty‐one years, until his death in 741 (1341). Those years have been described as the “climax of Egyptian culture and civilisation”, a time when “the state reached the highest pinnacle of its power”. His third reign was known for peace better than war. As a result of opposing policies of Sultan al‐Nasır Muhammad b. Qalawun against of the Ilkha‐ nids, the impact of Ilkhanids on Anatolia weakens. Principalities of the Anotolia act as the sultanʹs regent. In our article we are going to deal to al‐Nasır Muhammad’s relationship with the Kara‐ manids, Dulkadirids and Eretnains.

Özet

Memlûk sultanı Nâsır Muhammed b. Kalavun el‐Melikün‐Nâsır unvanıyla Memlûk Türk Devletinde 693‐694 (1293‐1294), 698‐708 (1299‐1309), 709‐741 (1310‐1341) yılları arasında üç kez tahta oturur. Üst düzey emirlerin baskısında geçen birinci ve ikinci saltanat dö‐ nemlerinin aksine otuz iki yıl süren üçüncü saltanat dönemi boyunca güçlü ve otokrat bir sultan olarak öne çıkar. Bu dönem savaşlardan çok barışın konuşulduğu, Mısır kültür ve medeniyet tarihinin zirvesi ayrıca devletin ulaştığı en üst nokta olarak kabul edilir. Haçlı saldırıları ve Moğol istilâları sonrası uzun bir süreden sonra Mısır ve Suriyede istikrar hâkim olur. Nâsır Muhammedin saltanatı boyunca İlhanlılara karşı uyguladığı siyasetin bir sonucu olarak Anadolu üzerindeki İlhanlı etkisi giderek zayıflar. Anadolu beylikleri dönem dönem sultanın nâibi olarak hareket ederler. Bu bağlamda makalemizde Nâsır Muham‐ medin Karamanoğulları Beyliği, Eretna Beyliği ve Dulkadiroğulları Beyliği ile olan ilişki‐ lerini ele alacağız.

🔖

Cite This Article

SAĞLAM, A. (2015). THE MAMLUK SULTAN NÂSIR MUHAMMAD B. QALAWUN’S RELATIONSHIP WITH ANATOLIAN PRINCIPALITIES IN THE PROCESS THAT THEY GAINED INDEPENDENCE FROM DOMINATION OF THE MONGOL‐ILKHANID. Tarihin Peşinde Uluslararası Tarih ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, Sayı: 14, 29–50. https://ajindex.com/articles/363171

References (3)

  1. ‐Aksarayî, Kerîmüddin Mahmudî Aksarayî (ö. 733/1332‐3), Müsâmeretü’l‐Ahbâr, (Çev: Mürsel Öztürk), TürkTarih KurumuYay., Ankara 2000. ‐Ayaz, Fatih Yahya, “Sır Kâtipliği”, DİA, c. XXXVII, Ankara 2009, ss. 116‐117. ‐Baybars el‐Mansûrî (ö. 725/1325), Zübdetü’l‐Fikre fî Târîhi’l‐Hicre. (Thk. D. S. Richards), ‐ Beyrut Das Arabische Buch Berlin, 1998/1419. ‐Baybars el‐Mansûrî
  2. et‐Tuhfetü’l‐Mülûkiyye fiʹd‐Devletiʹt‐Türkiyye (Thk. Abdülhamid Salih Hamdân), Kahire 1987. ‐Haykıran, Kemal Ramazan, “Anadolu’da Bir İlhanlı Valisi: Demirtaş Noyan (1314‐1328)” Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Güz 2009, Sayı:23, s. 161‐177. ‐Ebü’l‐Fidâ, el‐Meliküʹl‐Müeyyed İmadüddin İsmail b. Ali Ebüʹl‐Fidâ (ö. 732/1331), el‐ Muhtasar fî Ahbâri’l‐Beşer = Târîhu Ebî’l‐Fidâ (Thk. Mahmûd Deyyub), I‐II, Beyrut 1997/1417. ‐Galstyan, A. G., Ermeni Kaynaklarına Göre Moğollar, (Çev. İlyas Kamalov), Yeditepe Yayı‐ nevi, İstanbul 2005. ‐Göde, Kemal, Eretnalılar, TürkTarih Kurumu Yay., Ankara 2000. ‐İbn Battûta, Ebû Abdullah Muhammed b. Abdullah b. Muhammed b. İbrahim Levatî et‐ Tancî (ö. 770/1368), İbn Battûta Seyahatnâmesî, I‐II, (Çev. A. Sait Aykut), Yapı Kredi Yay., İstanbul 2000. ‐İbn Devâdârî, Ebû Bekr b. Abdullah b. Aybek İbnüʹd‐Devadari (ö. 736/1336), Kenzüʹd‐ Dürer ve Câmiüʹl‐gurer I‐IX, ed‐Dürretüʹz‐Zekiyye fî Ahbâriʹd‐Devletiʹt‐Türkiyye, (Thk. Ulrich Haarmann), c. VIII, Kahire 1971
  3. ed‐Dürrü’l‐Fâhir fî Sîreti’l‐Meliki’n‐Nâsır,(Thk. Hans Robert Roemer) c. IX, Kahire 1960/1379. ‐İbn Dokmak, Sarimüddin İbrahim b. Bedreddin Muhammed b. İzzeddin Aydemir İbn Dokmak (ö. 809/1407), en‐Nüfhatü’l‐Miskiyye fî’d‐Devleti’t‐Türkiyye: min Kitâbi’l‐ Cevheriʹs‐Semin fî Siyeriʹl‐Hulefâ veʹl‐Mülûk veʹs‐Selâtîn (min sene 637 hatta sene 805 h. ), (Thk. Ömer Abdüsselam Tedmuri), Beyrut 1999/1420. ‐İbn Hacer el‐Askalânî, Ebüʹl‐Fazl Şihabüddîn Ahmed İbn Hacer el‐Askalani (ö. 852/1449), ed‐Dürerüʹl‐Kâmine, I‐VI, (Thk. Muhammed Abdulmuîd Dân), Haydara‐ bad 1392/1972. ‐İbn Habib el‐Halebî, Ebû Muhammed Bedreddin Hasan b. Ömer İbn Habib el‐Halebî (ö. 779/1379), et‐Tuhfetü’l‐Mülûkiyye fiʹd‐Devletiʹt‐Türkiyye (Thk. Abdülhamid Salih Hamdân), Kahire 1987. ‐İbn Haldun, Ebu Zeyd Veliyyüddin Abdurrahman b. Muhammed İbn Haldun (ö. 808/1406), Kitâbü’l‐İber ve Dîvanü’l‐Mübtedâ ve’l‐Haber fî Eyyâmi’l‐Arab ve’l‐Berber ve men Ȃserehüm min zevi’s‐Sultâni’l‐Ekber, I‐VIII, (Thk. Halil Şehhâde), Beyrut 1421/2001. ‐İbn Kesir, Ebüʹl‐Fidâ İmadüddin İsmail b. Şihabüddîn Ömer b. Kesîr b. Dav’ b. Kesir (ö. 774/1373), e