Journals / Tarihin Peşinde Uluslararası Tarih ve Sosyal Araştırmalar Dergisi / 2018 / Cilt: 19 - Sayı: 19

ANIMAL STRUGGLE SCENES IN CONTEMPORARY TURKISH PAINTING

ÇAĞDAŞ TÜRK RESMİNDE HAYVAN MÜCADELE SAHNELERİ

Pages
1–31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In the study on which the general screening model is based, qualitative research methods and techniques are used.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In the Turkish mythological system, many elements such as gods, souls or animals are characterized by opposing classes like good‐bad, light‐darkness, and they are evaluated within the main elements of opposite space and sky.
📊
Key Findings & Data:Animal struggle scenes seen in the arts of Hun, Seljuk, Ottoman and many other ancient Turkish civilizations have taken place in contemporary Turkish paintings, especially in the 1950s, with artists have turned to traditional sources, sometimes with symbolic meanings in traditional culture and sometimes as a means of plastic expression.
💡
Conclusion & Impact:In the study on which the general screening model is based, qualitative research methods and techniques are used.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

In the Turkish mythological system, many elements such as gods, souls or animals are characterized by opposing classes like good‐bad, light‐darkness, and they are evaluated within the main elements of opposite space and sky. While these elements maintain the order in their fields, they are in a fierce battle with each other. The manifestation of the contrasting elements of Turkish mythology in the field of art is also a reflection of the struggle between space and sky; has shown itself in the ʹAnimal Struggle Scenesʹ, which has hit a turning mark on Turkish art. Animal struggle scenes seen in the arts of Hun, Seljuk, Ottoman and many other ancient Turkish civilizations have taken place in contemporary Turkish paintings, especially in the 1950s, with artists have turned to traditional sources, sometimes with symbolic meanings in traditional culture and sometimes as a means of plastic expression. In this context; the examples of works of Avni Arbaş, Cevat Dereli, Rauf Tuncer, Can Göknil, Turhan Ekici, Şaban Okan, Murat Tolga, Durmuş Ali Akca, Esat Acet Nuhoğlu and İlham Enveroğlu were analyzed and evaluated within the scope of the subject. It has been found that the said artists interpret their compositions while preserve the form and stylization of animal struggle scenes on ancient artifacts that extant or interpret their compositions with traditional animal wrestling, reflected in Turkish folk culture, such as cock fighting and bull‐horse‐camel wrestling. In the study on which the general screening model is based, qualitative research methods and techniques are used.

Özet

Türk mitolojik sisteminde, tanrılar, ruhlar ya da hayvanlar gibi birçok unsur iyi‐kötü, aydınlık‐karanlık vb. gibi birbirine zıt sıfatlarla nitelendirilerek yine birbirine zıt yer ve gök ana unsurları içerisinde değerlendirilmiştir. Söz konusu unsurlar kendilerine ait alanlardaki düzeni sağlarken birbirleriyle de kıyasıya bir mücadelenin içerisinde olmuşlardır. Türk mitolojisindeki zıt unsurların sanat alanındaki tezahürü de, yine yer ve gök arasındaki mücadelenin yansıması olarak; Türk sanatında bir döneme damgasını vurmuş olan ‘Hayvan Mücadele Sahneleri’nde kendisini göstermiştir. Hun, Selçuklu, Osmanlı ve daha başka birçok köklü Türk medeniyetinin sanatında görülmekte olan hayvan mücadele sahneleri çağdaş Türk resminde de özellikle 1950’li yıllarda sanatçıların geleneksel kaynaklara yönelmesi ile bazen geleneksel kültürdeki sembolik anlamları ile bazen de plastik bir ifade aracı olarak birçok eserde yerini almıştır. Bu bağlamda; Avni Arbaş, Cevat Dereli, Rauf Tuncer, Can Göknil, Turhan Ekici, Şaban Okan, Murat Tolga, Durmuş Ali Akça, Esat Acet Nuhoğlu ve İlham Enveroğlu’nun eser örnekleri konu kapsamında incelenerek değerlendirilmiştir. Söz konusu sanatçıların, ya günümüze ulaşan eski eserler üzerindeki hayvan mücadele sahnelerinin biçim ve stilizasyonlarını koruyarak kompozisyonlarında yorumladıkları ya da horoz dövüşü ve boğa‐at‐deve güreşi gibi Türk halk kültürüne yansıyan geleneksel hayvan güreşlerini kompozisyonlarında yorumladıkları tespit edilmiştir. Genel tarama modelinin esas alındığı çalışmada, nitel araştırma yöntem ve teknikleri kullanılmıştır.

🔖

Cite This Article

DALKIRAN, A. (2018). ANIMAL STRUGGLE SCENES IN CONTEMPORARY TURKISH PAINTING. Tarihin Peşinde Uluslararası Tarih ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, Cilt: 19 - Sayı: 19, 1–31. https://ajindex.com/articles/363052

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. ATASOY, Fatih, YÜCER ÖZKUL, Banu, ÖZBAŞER, Fatma Tülin, “Türkiye’deki Aseel Horoz ve Tavuklarda Bazı Morfolojik Özellikler”, Lalahan Hayvancılık Araştırma Enstitüsü Dergisi, Cilt 56, Sayı 2, Ankara 2016, ss. 56‐62. BIES, Jean, Şamanizm ve Edebiyat, Din ve Fenomoloji, (Çeviren: Havva Köser), İz Yayıncılık. İstanbul: (2000).
  2. ÇORUHLU, Yaşar, Türk Mitolojisinin Ana Hatları (2. Baskı), Kabalcı Yayınevi, İstanbul 2006.
  3. ÇORUHLU, Yaşar, Türk Mitolojisinin Ana Hatları, Kabalcı Yayıncılık, İstanbul 2011.
  4. ÇORUHLU, Yaşar, Türk Sanatında Hayvan Sembolizmi, Kömen Yayınları, Konya 2014.
  5. DALKIRAN, Ahmet, Çağdaş Türk Resminde Şamanist Etkiler, Selçuk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Güzel Sanatlar Eğitimi Anabilim Dalı Basılmamış Doktora Tezi, Konya 2010.
  6. DİYARBEKİRLİ, Nejat. ‘Türk Sanatının Kaynaklarına Doğru’ Türk Sanatı Tarihi ve İncelemeleri, Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları, İstanbul 1969.
  7. EBERHARD, Wolfram, “Çin Kaynaklarına Göre Türkler ve Komşularında Spor” (Çeviren: Nimet, Turgun Uluğtuğ), Ülkü Halkevleri ve Halkodaları Der‐ gisi, XVI/87, Ankara 1940, s. 211. ELİADE, Mircea, Shamanism Archaic Techniques of Ecstasy, (Çeviren: Willard B. Trask), London 1964.
  8. ESİN, Emel, Orta Asya’dan Osmanlıya Türk Sanatında İkonografik Motifler, Kabalcı Yayınevi, İstanbul 2004.
  9. İNAN, Abdülkadir, Tarihte ve Bugün Şamanizm Materyaller ve Araştırmalar (2.Baskı), Türk Tarih Kurumu Basımevi, Ankara 1972.
  10. KALAFAT, Yaşar, Türk Halk İnançlarında Hayvan Üslubunda Mitolojik Devirda‐ yım‐III, Berikan Yayınevi, Ankara 2016. KORKMAZ; Esat, Eski Türk İnançları ve Şamanizm Terimleri Sözlüğü, Anahtar Kitaplar Yayınevi, İstanbul 2003.
  11. ÖGEL, Bahaeddin, İslamiyetten Önce Türk Kültür Tarihi ‐ Orta Asya Kaynak ve Buluntularına Göre (3. Baskı), TC Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Ku‐ rumu Yayınları, Ankara 1988).
  12. ÖGEL, Bahaeddin, Türk Mitolojisi (I. Cilt), Türk Tarih Kurumu Basımevi, Anka‐ ra 1998.
  13. SARI, İbrahim, Türklerde Spor, Net Medya Yayıncılık, Antalya 2017.
  14. YILMAZ, Orhan, ERTUĞRUL, Mehmet, “Deve Güreşi mi Deve Dövüşü mü”, Adnan Menderes Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Cilt 12, Sayı 2, Aydın 2015, ss. 117 – 123. TÜRKMEN, Mehmet, (2007), Güreşin Tarihçesi, http://forum.bedenegitimi.gen.tr/gures‐039‐tarihcesi‐ve‐turkiyede‐ gelisimi‐t51.html?s=4e578f1879d84be3e8838d167c3ba2f5&a mp;, ta‐ rih11.02.2018.
  15. URAL, Murat (1999), Can Göknil ve Muskalar. https://www.estanbul.com/forum/t18115‐muskalar/, tarih: 05.03.2018. Hayvanlar ve İnsanlar, http://www.milliyet.com.tr/hayvanlar‐ve‐ insanlar‐