SavedAdd your journal

Journals / Tarihin Peşinde Uluslararası Tarih ve Sosyal Araştırmalar Dergisi / 2018 / Cilt: 18 - Sayı: 18

MANUEL MAVROZOMES AND HIS SERVICE TO SULTANATE OF RUM

MANUEL MAVROZOMES VE TÜRKİYE SELÇUKLU DEVLETİNE HİZMETİ

Mehmet Ali HACIGÖKMEN
Pages
249–265
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In our study, Manuel Mavrozomes’s life and his services to Sultanate of Rum will be tried to reveal.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Manuel Mavrozomes, the domain of our study, was one of the most prominent emir among Turkish Seljuq state.
📊
Key Findings & Data:Manuel Mavrozomes known as the host of Kaykhusraw I during his exile period in Istanbul and as the father‐in‐law who gave his daughter to him in the historical records.
💡
Conclusion & Impact:In our study, Manuel Mavrozomes’s life and his services to Sultanate of Rum will be tried to reveal.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Manuel Mavrozomes, the domain of our study, was one of the most prominent emir among Turkish Seljuq state. Manuel Mavrozomes known as the host of Kaykhusraw I during his exile period in Istanbul and as the father‐in‐law who gave his daughter to him in the historical records. Manuel Mavrozomes appeared in the political life of Seljuqs after Kaykhusraw I’s ascending the throne for the second time. He was assigned to top official positions of Sultanate of Rum especially during the reign of Kayqubad I. Although he was not descended from Seljuqs, he received the title of Melik. Manuel Mavrozomes was Christian until his death. Besides, Manuel Mavrozomes’s services in Seljuqian state draw attention because of the relation between Mavrozomes’s family and Komnenos family. In our study, Manuel Mavrozomes’s life and his services to Sultanate of Rum will be tried to reveal.

Özet

Çalışmamızın konusunu teşkil eden Manuel Mavrozomes Türkiye Selçuklu Devletinde en önemli emirler arasındadır. Tarihî kayıtlarda Manuel Mavrozomes ismi I. GıyaseddinKeyhüsrev’in sürgün döneminde İstanbul’da onu ağırlayan sonrada Sultana kızını veren kayınpeder olarak geçer. Manuel Mavrozomes, I. GıyaseddinKeyhüsrev’in ikinci defa tahta çıkışından sonra Selçuklu siyasi hayatında görülmeye başlar. Özellikle I. Alaedddin Keykubat döneminde Selçuklu devletinin en üst kademesinde görevler alır. O Selçuklu soyundan olmadığı halde melik unvanı ile de anılmıştır. Manuel Mavrozomes’un ölümüne kadar Hristiyan olarak kaldığını da biliyoruz. Ayrıca Mavrozomes ailesinin Komnenos ailesi ile bağı olması dolayısıyla Manuel Mavrozomes’un Selçuklu devletindeki hizmeti dikkat çekmiştir. Çalışmamızda Manuel Mavrozomes hayatı ve Selçuklu Devletine hizmeti ortaya konmaya çalışılacaktır.

🔖

Cite This Article

HACIGÖKMEN, M. A. (2018). MANUEL MAVROZOMES AND HIS SERVICE TO SULTANATE OF RUM. Tarihin Peşinde Uluslararası Tarih ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, Cilt: 18 - Sayı: 18, 249–265. https://ajindex.com/articles/363027

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Anonim Selçuknâme, nşr. vetrc. Feridun Nafiz Uzluk, Ankara 1952.
  2. Ayönü, Yusuf, “Batı Anadoluʹda Bizanslı Yerel Hâkimlerin Bağımsızlık Hareketleri (XII. Yüzyılın Sonları ve XIII. Yüzyılın Başlarında)” Tarih Araştırmaları Dergisi, 2007, 26(42), s. 141‐154. Ayönü, Yusuf, “Bizans İmparatoru I. AndronikosKomnenos’un Hayatı ve Devlet Teşkilatını Yeniden Düzenlemeye Yönelik Reformları” Tarih İncelemeleri Dergisi XXIX / 1, 2014, s. 107‐126. AnnaKomnena, Alexiad: Anadolu’da ve Balkan Yarımadası’ında İmparator AlexiosKomnenos Dönemi’nin Tarihi Malazgirt’in Sonrası, çev. Bilge Umar, İstanbul 1996.
  3. Angold, Michael, A ByzantineGovernment in Exile. Governmentand Society undertheLaskaridsofNicaea, 1204–1261.
  4. Oxford University Press, London 1975. Bedrüʹd‐din Aynî, İkduʹl‐cüman, II, nşr. M. M. Emin, Kahire 1407/1987.
  5. Bayram, M. “Türkiye Selçukluları Uç Beyi Denizlili Mehmet Bey”, Türkler, VI, Ankara 2002, s. 287‐294. Cahen, Claude, Osmanlılardan Önce Anadoluʹda Türkler, çev. Yıldız Moran, İstanbul 1979.
  6. Ceylan, Mehmet Akif, “Coğrafi Perspektiften Myriokefalon Savaşı’nın Yeri ve Konya Bağırsak Boğazı” S. Ü. Selçuklu Araştırmaları Dergisi, S. 5, Güz 2016, s. 69‐94. Chaldon, F. LesComnenes, II, Paris 1912.
  7. Von Dieten, Jan‐Louis, NiketasChoniates. Erläuterungen zu den Reden und Briefen nebst einer Biographie (= SupplementaByzantina. Bd. 2). Walter de Gruyter, Berlin/New York 1971.
  8. Dölger, Franz, Regesten der Kaiserurkunden des Oströmischen Reiches von 565– 1453. Teil 3, Band 3: Regesten von 1204–1282(= Corpus der griechischen Urkunden des Mittelalters und der neueren Zeit. Reihe A: Regesten. Abt. 1, Tl. 3, Bd. 3). 2. Auflage neu bearbeitet von Peter Wirth. C. H. Beck, München 1977. Ebu’l‐Ferec, Gregory, Ebu’l‐Ferec Tarihi, II, çev. Ömer Rıza Doğrul, T. T. K. Basımevi, Ankara 1987.
  9. Eyice, Semavi, “Konya İle Sille Arasında Akmanastır” İ. Ü. Şarkiyat Mecmuası. S. 6, 1966, s. 135‐160. Eyice, S. “Akmanastır”, DİA, C. II, İstanbul 1989, s. 281‐282. Gardiner, Alice, TheLascarids of Nicaea: theStory of an Empire in Exile, 1912 Amsterdam: Adolf M. Hakkert, 1964.
  10. Gökhan, İlyas, “XIII. Yüzyılda Maraş”, S. Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı 13, Konya 2005, s. 191–222.
  11. Göksu, E., “Türkiye Selçuklu Devletinde Gulâm Eğitimi ve Gulâmhâneler”, Nüsha, 2007/24, s. 65‐84. Grabler, Franz, DieKrone der Komnenen, Köln ( tarihsiz). Hacıgökmen, M. Ali “Türkiye Selçukluları Şehzade ve Sultanlar Muallimi Mecdüddin İshak”, Belleten, LXXVI/ 276‐Yıl: 2012 Ağustos, s. 421‐432. Hasluck, F. W. Chri