Journals / Temaşa Erciyes Üniversitesi Felsefe Bölümü Dergisi / 2021 / Sayı: 15

İsmet Özel’in Jazz Şiirinde Kötülük Problemi

Pages
214–232
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Kuyuya düşen çocuğu oradan çıkarmaktan daha önemli olan onun kuyuya düşmesini engelleyebilmektir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışma, İsmet Özel’in Jazz şiirini felsefi ve dini literatürde önemli bir yer tutan kötülük problemi açısından analiz etmektedir.
📊
Key Findings & Data:Kötülük problemi, en sade haliyle, Tanrı’nın mutlak kadir, mutlak iyi ve her şeyi bilen sıfatları ile dünyada var olan kötülüklerin nasıl uzlaştırılabileceği üzerinde durur.
💡
Conclusion & Impact:Kuyuya düşen çocuğu oradan çıkarmaktan daha önemli olan onun kuyuya düşmesini engelleyebilmektir.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kötülük problemi · İsmet Özel · Teodise

Özet

Bu çalışma, İsmet Özel’in Jazz şiirini felsefi ve dini literatürde önemli bir yer tutan kötülük problemi açısından analiz etmektedir. Kötülük problemi, en sade haliyle, Tanrı’nın mutlak kadir, mutlak iyi ve her şeyi bilen sıfatları ile dünyada var olan kötülüklerin nasıl uzlaştırılabileceği üzerinde durur. Çözüm olarak sunulan argümanlar teodise olarak adlandırılır. Zıtlık, ceza, imtihan, ebedi ahenk, karakter yapım teorisi ve özgür irade gibi teodiseler bunların başlıcalarıdır. Şiirde yer aldığı haliyle, şair doğal ve ahlaki kötülük arasında bir bağ kurarak, kötülüğün fail nedenini insanın kendisinde bulur. Aşkın bir varlığa herhangi bir atıfta bulunmaz. Fail neden olarak insanın ahlaki özensizliğinin hem doğal hem de ahlaki kötülüklerin en temel kaynağı oluşturduğunu düşünen şair için çıkış yolu da bu kapsamda bireyin ahlaki olgunluk ve titizliğe kavuşmasından geçer. Modernizmin kalıpları içinde kendine yabancılaşarak herkesleşen bireyin kendisine dönmesi gerektiği vurgulanır. Ne var ki şair kötülüğün ereksel nedeni üzerine sarih bir göndermede bulunmaz. Bir başka ifadeyle, kötülüğün teleolojik olarak neye hizmet ettiği yönünde bir anlatımı şiirde bulamayız. Özel ne ebedi ahenk ne karakter yapım teorisi ne de daha büyük bir iyinin gerçekleşmesi için kötülüğe müsamaha gösterilmesi ve tahammül edilmesi gibi teodiseleri benimsediğini çağrıştıran ifadeler kullanır. Ayrıca, kötülüğün sıradanlaşmasını ve kötülük olarak algılanmasının zayıflayarak gözden kaçmasını kitle haline gelerek öz benliğinden uzaklaşan birey ile paralel bir düzlemde ele alır. Diğer bir deyişle, kötülüğün fail nedeni olarak rasyonalitesini doğru kullanamayan birey işaret edilirken, sorunun çözümü en yalın haliyle rasyonalitesini doğru kullanan birey çağrısı temelinde nihayetlendirilir. Bu da bağdaşmacılık yerine libertaryan özgür irade argümanını kabul ettiğini gösterir. Sonuç olarak, sorumluluk insanda olduğuna göre çözüm de ondadır. Kuyuya düşen çocuğu oradan çıkarmaktan daha önemli olan onun kuyuya düşmesini engelleyebilmektir.

🔖

Cite This Article

ÖZTÜRK, F. (2021). İsmet Özel’in Jazz Şiirinde Kötülük Problemi. Temaşa Erciyes Üniversitesi Felsefe Bölümü Dergisi, Sayı: 15, 214–232. https://ajindex.com/articles/360886

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (20)

  1. Adorno, Theodor W., ve Max Horkheimer. Aydınlanmanın Diyalektiği. İstanbul: Kabalcı Yayıncılık, 2010.
  2. Arıcan, M. Kazım. “Kant'ın Kötülük Anlayışı ve Teodise Eleştirisi”. Cumhuriyet Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 10/2 (2006): 223-242.
  3. Arendt, Hannah. Kötülüğün Sıradanlığı, Adolf Eichmann Kudüs'te. Çev., Özge Çelik. İstanbul: Metis Yayınları, 2009. —. Totalitarizmin Kaynakları 3/ Totalitarizm. Çev., İsmail Serin. İstanbul: İletişim Yayınları, 2014. Augustinus. İtiraflar. Çeviren Çiğdem Dürüşken. İstanbul: Kabalcı Yayınevi, 2010.
  4. Aydın, Mehmet. Din Felsefesi. İzmir: İzmir İlahiyat Fakültesi, 2002.
  5. Bakır, Kemal. 2015. “Hannah Arendt'te Kötülük Problemi”. Kaygı Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Felsefe Dergisi 25 (2015): 97-113.
  6. Benn, Stanley I. A Theory of Freedom. Cambridge: Cambridge University Press, 1990.
  7. Camus, Albert. Sisifos Söyleni. Düz., Tahsin Yücel. İstanbul: Can Yayınları, 2012. —. Veba. Çev., Nedret Tanyolaç Öztokat. İstanbul: Can Yayınları, 2012.
  8. Davies, Brian. An Introduction to the Philosophy of Religion. Oxford: Oxford University Press, 1982.
  9. Demir, Fethi. “Sezai Karakoç ile İsmet Özel'in Poeitk Fikirleri Bağlamında Türkiye'de Modern İslami Şiir”. The Journal of Academic Social Science Studies 60 (2017): 131-145.
  10. Dostoyevski, Karamazov Kardeşler, çev. Nihal Yalaza Taluy. İstanbul, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, 2019.
  11. Efil, Şahin. 2011. “İbn Arabi'ye Göre Tasavvuf Felsefesinde Kötülük Problemi ve Teodise”. Felsefe Dünyası 1/53 (2011): 92-110.
  12. Gündoğan, Ali Osman. Albert Camus: Hayatı, Yapıtları, Felsefesi. Bursa: MKM Yayıncılık, 2011.
  13. Hanna, Thomas L. “Albert Camus and the Christian Faith”. Camus: A Collection of Critical Essays içinde, düz.: Germaine Brée. N. J.: A Spectrum Book, 1962.
  14. Hasker, William. “İnsanın Özgülüğü ve Kötülük Problemi”. Düz.: Fehrullah Terkan. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 53/1 (2012): 183-198.
  15. Hick, John. Evil and the God of Love. New York: Plgrave Macmillan, 2007. —. Philosophy of Religion. New Jersey: Prentice Hall, 1990.
  16. Hume, David. Din Üstüne. Çev., Mete Tunçay. Ankara: İmge kitabevi Yayınları, 1995.
  17. İmamoğlu, Tuncay. “Seneca Felsefesinde Kötülük Problemi”. Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi II 1 (2002).
  18. Inwagen, Peter Van. The Problem of Evil. Oxford: Oxford University Press, 2008.
  19. Kant, Immanuel. Ahlak Merafiziğinin Temellendirilmesi. Çev., İonna Kuçuradi. Ankara: Türkiye Felsefe Kurumu Yayınları, 2002.
  20. Kazanç, Fethi Kerem. “Kelami Düşüncede Kötülük Sorununa Kısa Bir