Journals / Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Dergisi / 2016 / Cilt: 25 - Sayı: 0

Determination of Molecular Diversity with ISSR Markers in Some Cultivated Alfalfa (Medicago sativa L.) Ecotypes

ISSR Primerleri ile Kültürü Yapılan Bazı Yonca (Medicago sativa L.) Ekotiplerinde Moleküler Farklılıkların Belirlenmesi

Pages
249–254
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

As a result, a highgenetic diversity was found out among the ecotypes and cultivars of allogamous Medicago sativa L.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The relationships among total 76 ecotypes of alfalfa (Medicago sativa L.), 70 landraces and 6 cultivars,collected in Van and neighboring provinces were investigated in the present study.
📊
Key Findings & Data:In the molecular method,Twelve ISSR primers were used and 85 polymorphic bands were obtained.
💡
Conclusion & Impact:As a result, a highgenetic diversity was found out among the ecotypes and cultivars of allogamous Medicago sativa L.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The relationships among total 76 ecotypes of alfalfa (Medicago sativa L.), 70 landraces and 6 cultivars,collected in Van and neighboring provinces were investigated in the present study. In the molecular method,Twelve ISSR primers were used and 85 polymorphic bands were obtained. The genetic distances betweenthe ecotypes were expressed by Euclidean coefficients. The genetic variation among alfalfa ecotypes wasexamined in 16 groups based on the localities, landraces and check cultivars. The highest genetic variationsand polymorphisms (H = 0.245, I = 0.366, and 70.59%) were found in Gurpinar localities. As a result, a highgenetic diversity was found out among the ecotypes and cultivars of allogamous Medicago sativa L.

Özet

Bu çalışma, Van ili ve çevre illerden toplanan 70 adet yonca (Medicago sativa L.) ekotipi ile 6 tescilli çeşitolmak üzere toplam 76 genotip arasındaki akrabalık ilişkilerinin belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. 12 adetISSR primeri kullanılmış ve 85 polimorfik bant elde edilmiştir. Ekotipler arasındaki genetik uzaklıklar Öklidkatsayısı yardımıyla belirlenmiştir. Yonca ekotiplerinin toplandığı bölgelere göre, ayrıca yerel çeşit olarak vetescilli çeşitler olmak üzere toplam 16 grup altında genetik varyasyonu incelenmiştir. En yüksek genetikçeşitlilik (H = 0.245 ve I = 0.366) ve polimorfizm (%70.59) olarak Gürpınar ekotiplerinde içerisindegözlenmiştir. Yabancı döllenen Medicago sativa'nın ekotip ve çeşitler arasında yüksek genetik çeşitliliğe sahipolduğu belirlenmiştir.

🔖

Cite This Article

ERTUŞ, M. M., SABANCI, C. O., ŞENSOY, S. (2016). Determination of Molecular Diversity with ISSR Markers in Some Cultivated Alfalfa (Medicago sativa L.) Ecotypes. Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Dergisi, Cilt: 25 - Sayı: 0, 249–254. https://ajindex.com/articles/360611

References (4)

  1. Anonim, 2010.Tür ve Irkların DNA İşaretleri ile Moleküler Tanımlanması Çalışma Paketi. TÜBİTAK TÜRKHAYGEN-1 Projesi. I. Çalıştay, 2-3 Nisan 2007, ODTÜ http://www.turkhaygen.gov.tr/doc/egitim_ODT U.pdf.(Erişim tarihi: 06.03.2010) Alınca S., 2008. Güneydoğu Anadolu Bölgesinden toplanan buton yoncasının (Medicago orbicularis) morfolojik özellikleri ve moleküler karakterizasyonu. Yüksek Lisans tezi. Dicle Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü (Basılmamış). Diyarbakır. Belaid Y., Chtourou-Ghorbel N., Marrakchi M. and Trifı- Farah N., 2006. Genetic diversity with in and between populations of Lathyrus genus (Fabaceae) revealedby ISSR markers. Genetic Resources and Crop Evolution. 53: 1413-1418. Doyle J.J. and Doyle J.L. 1987. A rapid DNA isolation procedure from small quantities of fresh leaf tissues. Phytochem. Bull. 19: 11-15. Labate J.A., 2000. Software for population genetic analyses of molecular marker data. Crop. Sci., 40:1521-1528.
  2. Michaud R., Lehman W.F. and Runbaugh M.D., 1988. World distribution and historical development. InHanson AA, Barnes DK, Hill RR (eds) ASA, CSSA, SSSA, Madison, WI, Agronomy, Series of Monographs 29:25-91.
  3. Özcan S., Gürel E. ve Babaoğlu M., 2004. Bitki Biyoteknolojisi. S.Ü. Vakfı Yayınları. Konya. 456. Paredes M., Becerra V., Rojo C., Del Pozo A., Ovalle C. and Aronson J., 2002. Ecotypic differentiation in Medicago polymorpha L. along an environmental gradient in central Chile. RAPDs studies show little genetic divergence. Euphtica, 123:431-439. Petolescu C. and Nedelea G., 2009. Genetic diversity analysis of the invitro regenerated alfalfa plants using Inter Simple Sequence Repeat (ISSR) markers. Romanian Biotechnological Leters, 14(6): 4882-4886.
  4. Reddy M.P., Sarla N. and Siddiq E.A., 2002. Inter Simple SequenceRepeat (ISSR) poly morphism and its application in plantbreeding. Euphytica, 128:9-17. Rohlf F.J., 1997. NTSYS-pc: Numerical Taxonomy and Multivariate Analysis System. Exeter Software, New York. Sabancı C.O., Baytekin H., Balabanlı C. ve Acar Z., 2010. Yem bitkileri üretiminin arttırılması olanakları. Türkiye Ziraat Mühendisliği VII. Teknik Kongresi. 11-15 Ocak 2010. Ankara Cilt I. 343-360. Şensoy S., 2005. Türkiye Kavunlarındaki Genetik Varyasyonun ve Fusarium Solgunluğuna Dayanıklılığın Fenotipik ve Moleküler Yöntemlerle Araştırılması. Doktora tezi. YYÜ Fen Bilimleri Enstitüsü (Basılmamış). Van. Tanksley S.D., Young N.D., Paterson A.H. and Bonierbale M.W., 1989. RFLP mapping in plant breeding: new tools for old science