AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAccording to the results of this study, perennial ryegrass showed the best performance in terms of speed of emergence, ground cover speed, ground cover rate, general appearance and infrequency degree, while tall fescue showed the best performance in terms of cold tolerance, leaf color, regeneration power and hay yield in pure sowings.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The aim of the study was to determine turf performance of some perennial turf grasses and mixtures in Isparta conditions. Five perennial turf grasses which are perennial ryegrass (Lolium perenne L.), Kentucky bluegrass (Poa pratensis L.), tall fescue (Festuca arundinacea L.), creeping red fescue (Festuca rubra L. var. rubra) chewings red fescue (Festuca rubra L. var. commutata) were used as materials. This study was carried out at Agricultural Research and Applied Center of Suleyman Demirel University in Turkey, during 2014-15 years. This research was conducted in a randomized block design with three replications. In the experiment, speed of establishment, ground cover speed, ground cover rate, cold tolerance, leaf color, regeneration power, leaf texture, tiller number, general appearance, infrequency degree and hay yield were determined. According to the results of this study, perennial ryegrass showed the best performance in terms of speed of emergence, ground cover speed, ground cover rate, general appearance and infrequency degree, while tall fescue showed the best performance in terms of cold tolerance, leaf color, regeneration power and hay yield in pure sowings. When the mixtures are compared, the mixtures with perennial ryegrass showed the performance better than the others. As a result, pure perennial ryegrass or mixtures with perennial ryegrass may be used for turf establishment in Isparta conditions.
Özet
Bu çalışma, Isparta koşullarında bazı buğdaygil çim bitkileri ve karışımlarının yeşil alan performanslarının belirlenmesi amacı ile yapılmıştır. Çok yıllık çim (Lolium perenne L.), çayır salkım otu (Poa pratensis L.), kamışsı yumak (Festuca arundinacea L.), rizomlu kırmızı yumak (Festuca rubra L. var. rubra) rizomsuz kırmızı yumak (Festuca rubra L. var. commutata) olmak üzere beş buğdaygil çim bitkisi materyal olarak kullanılmıştır. Araştırma, 2014-15 yılları arasında Süleyman Demirel Üniversitesi Tarımsal Araştırma ve Uygulama Merkezinde yürütülmüştür. Deneme tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekrarlamalı olarak kurulmuştur. Araştırmada, çıkış hızı, kaplama hızı, kaplama derecesi, kışa dayanıklılık, yaprak rengi, yenilenme gücü, yaprak dokusu, kardeş sayısı, genel görünüm, seyrekleşme derecesi ve kuru ot verimi tespit edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, saf ekimlerde en iyi performansı çıkış hızı, kaplama hızı, kaplama derecesi, seyrekleşme derecesi ve genel görünüm bakımından çok yıllık çim gösterirken, kışa dayanıklılık, yaprak rengi, kuru ot verimi ve yenilenme gücü bakımından kamışsı yumak göstermiştir. Karışımlar karşılaştırıldığında ise çok yıllık çimin bulunduğu karışımların diğerlerinden daha iyi performans gösterdiği tespit edilmiştir. Sonuç olarak Isparta koşullarında çim alan tesisinde çok yıllık çim saf olarak veya karışım halinde kullanılabilir.