Journals / Öneri Dergisi / 2007 / Cilt: 7 - Sayı: 28

REKLAMLARDA RETORİK FİGÜRLERİN KULLANIMI

Pages
327–335
Publication Date
2007-06-10
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu makalede amaçlanan, reklam dilinde kullanılan retorik yapılarının anlaşılmasına kavramsal ve sistematik bir katkıda bulunmaktır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Retorik figürleri ilk olarak Eski Yunan filozofları Aristo ve Quintillion tarafından tanımlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Retorik disiplininin ana ilgi alanı, verili durumlarda ifadenin en etkili biçimde nasıl aktarılabileceğinin bulunmasıdır.
💡
Conclusion & Impact:Bu makalede amaçlanan, reklam dilinde kullanılan retorik yapılarının anlaşılmasına kavramsal ve sistematik bir katkıda bulunmaktır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Reklamcılık · Reklam Dili · Retorik

Özet

Retorik figürleri ilk olarak Eski Yunan filozofları Aristo ve Quintillion tarafından tanımlanmıştır. Bir retorik figürü, ifadede gerçekleştirilmiş ‘sanatsal olarak yapılandırılmış bir sapma’yı ifade etmektedir. Retorik disiplininin ana ilgi alanı, verili durumlarda ifadenin en etkili biçimde nasıl aktarılabileceğinin bulunmasıdır. Reklamcılıkta sıklıkla görülen retorik figürleri şunlardır: eğreltileme (dolaylı benzerlik), düzdeğişmece (ilgili atıflar), kişileştirme (objelere ve cansız, varlıklara insanlara ait nitelikler yüklemek), cinas (benzer sesler veya anlamlar aracılığıyla nükteli kelime oyunları). Reklamcılık teorisinde, retorik ürün, müşteri ve metin/imaj arasında karşılıklı ilişkiler geliştirir. Retorik figürleri reklamlarda sıklıkla görülmesine rağmen, retorik teknikleri reklamlarda farklılaştırılmamış, düzensiz ve bütünleştirilin emiştir. Bu makalede amaçlanan, reklam dilinde kullanılan retorik yapılarının anlaşılmasına kavramsal ve sistematik bir katkıda bulunmaktır.

🔖

Cite This Article

BATI, U. (2007). REKLAMLARDA RETORİK FİGÜRLERİN KULLANIMI. Öneri Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 28, 327–335. https://ajindex.com/articles/35930

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (30)

  1. Barthes, R. (1999). The Old Rhetoric in The Semiotic Challenge. (Çev.: Howard, R.). New York: Hill&Wang
  2. Özerkan, Ş., (2001). Medya, Dil ve İletişim. İstanbul: Martı Yayınları
  3. Aristotales. (2000). Retorik. (Çev.: Doğan, M.H.)
  4. Baskı. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları
  5. Corbett, E. (1990). Classical Rhetoric for Modern Student. 3rd Ed. New York: Oxford University Press
  6. Yengin, H. (1996). Medyanın Dili. İstanbul: Der Yayınları
  7. Jakobson, R. (1960). Closing Statemantes: 'Linguistics and Poetics'. New York: Sebeok
  8. Aksan, D., (1999,1. Şiir Dili ve Türk Şiir Dili
  9. Baskı. Ankara: Engin Yayınları
  10. İnce, Ö. (1993). Yazınsal Söylem Üzerine. İstanbul: Can Yayınları
  11. Barthes, R. (1999). Göstergebilimsel Serüven. (Çev.: Rıfat, M. & S.)
  12. Baskı. İstanbul: Kaf Yayınları
  13. Akerson, F. (1987). Göstergebilime Giriş. İstanbul: Alan Yayıncılık
  14. Sopory, P. & Pillard, J. (1996). The Effects of Metaphor on Persuasion: A Meta Analysis. (http://www.public.asu.edu/ ~corman/infosys/papers/sopory.pdf). [11.01.2001]
  15. Lakoff, G. & Johnson, M. (1980). Metaphors I'Ve Live By. Chicago: Chicago University Press
  16. Hawkes, T. (1972). Metaphor. London: Methuan Press
  17. Mcguire, W. (2000). Standing on the Shoulders of Ancients: Consumer Research, Persuasion, and Figurative Language. Journal of Consumer Research, 27(1), 109-114
  18. Myers, G. (1994). Words in Ads. New York: Oxford University Press Inc
  19. Sperber, D. & Wilson, D. (1986). Relevance:’ Communication and Cognition Cambridge: Harvard University Press
  20. Büyük Larousse.(1986). Cilt 11. İstanbul: Interpress Basın ve Yayıncılık
  21. Dilçin, C. (1995). Örneklerle Türk Şiir Bilgisi
  22. Baskı. İstanbul: TDK Yayınları
  23. Mc.Quarrie, E. & Mick, G. (1996). Figures of Rhetoric in.Advertising Language. Journal of Consumer Research, 22(4). (http://lsb.scu.edu/.emcquarrie/rhetjar.htm). [24.12.2001], [20] Ogilvy, D. (1989). Bir Reklamcının itirafları. (Çev.: Yazgan, S.)
  24. Baskı. İstanbul: Afa Yayınları
  25. Wendell, V.H. (1992). Dictionary Of Concepts in Literary Criticism and Theory. London: Greenwood Press
  26. Berger, A. (1996). Kitle iletişiminde Çözümleme Yöntemi. (Çev.: Barkan, M. & Demiray, U.)
  27. Baskı. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları
  28. Guiraud, P. (1999). Anlambilim. (Çev.: Vardar, B.). İstanbul: Multilingual
  29. Crompton, A. (1979). The Craft of Copy Writing. London: Century Business Limited
  30. Tanaka, K. (1994). Advertising Language: 'A Pr