Journals / Tasavvuf İlmi ve Akademik Araştırma Dergisi / 2009 / Sayı: 24

Davud-i Khalwatī of Mudurnu and stylistic forms in his Gulshen-i Tevhīd u Tahkīk

Mudurnulu Dâvûd-ı Halvetî ve Gülsen-i Tevhîd ü Tahkîk adlı eserindeki dil ve ifâde özellikleri

Pages
39–73
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The Gulshen-i Tevhīd u Tahkīk presents various examples of stylistic forms, such as giving advice, direct speech, story-telling, conversation and question-answer , attestations and proofs from the Quran, Hadith and other Islamic references.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Dāvūd-i Khalwatī or Mudurnī is a Sufi poet from Mudurnu who lived between the second half of the 15th century and the beginning of the 16th century.
📊
Key Findings & Data:Mudurnī was a sheikh of the Khalwatī Sufi order.
💡
Conclusion & Impact:The Gulshen-i Tevhīd u Tahkīk presents various examples of stylistic forms, such as giving advice, direct speech, story-telling, conversation and question-answer , attestations and proofs from the Quran, Hadith and other Islamic references.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Dāvūd-i Khalwatī or Mudurnī is a Sufi poet from Mudurnu who lived between the second half of the 15th century and the beginning of the 16th century. Mudurnī was a sheikh of the Khalwatī Sufi order. The Gulshen-i Tevhīd u Tahkīk, a work of his which has reached us, is a unique work in the mathnawi form. This mathnawi is a religious, mystical, and ethical text and was written in 913/1508. Even though it presents linguistic peculiarities of “Ancient Anatolian Turkish”, it also shows the characteristics of a “Transition Period” work, on the basis of the fact that it was composed during a period when Arabic and Persian words and phrases became more and more visible in literary works. The Gulshen-i Tevhīd u Tahkīk presents various examples of stylistic forms, such as giving advice, direct speech, story-telling, conversation and question-answer , attestations and proofs from the Quran, Hadith and other Islamic references.

Özet

Dâvûd-ı Halvetî XV. yüzyılın ikinci yarısı ve XVI. yüzyılın başlarında yaşamış Mudurnulu mutasavvıf bir şâirdir. Halvetî tarîkatı şeyhi olan Dâvûd-ı Mudurnî’nin günümüze ulaşan yegâne eseri Gülsen-i Tevhîd ü Tahkîk’tir. 913/1508’de Mudurnu’da yazılan bu mesnevî, “dinî-tasavvufî ve ahlâkî” bir eserdir. Eser, dil açısından “Eski Anadolu Türkçesi” özellikleri göstermekle beraber Arapça-Farsça kelime ve terkiplerin de sayıca artmaya başladığı bir dönemde yazıldığından “geçis dönemi” eseri görünümündedir. Gülsen-i Tevhîd ü Tahkîk’te, dînî-tasavvufî edebiyat ürünlerinde kullanılan anlatım şekillerinden “nasihat ve hitap yoluyla, doğrudan doğruya, tahkiye, mükâleme ve soru yoluyla, delîl ve ispat yoluyla anlatım”ın çeşitli örnekleri görülmektedir.

🔖

Cite This Article

İSLAMOĞLU, A. (2009). Davud-i Khalwatī of Mudurnu and stylistic forms in his Gulshen-i Tevhīd u Tahkīk. Tasavvuf İlmi ve Akademik Araştırma Dergisi, Sayı: 24, 39–73. https://ajindex.com/articles/359214

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Ahmed Rif’at Efendi, Lugat-i Târîhiyye ve Coğrafiyye I-VII, İstanbul: Mahmûd Bey Matbaası, 1300/1883. Akkus, Mehmet “Seyyid Yahyâ-yı Sirvânî”, Sahabeden Günümüze Allâh Dostları, c.VII, İstanbul: Sule, 1995. Asım Efendi, el-Okyanûsu’l-Basît fî-Tercümeti’l-Kâmûsı’l-Muhît, ty. Askar, Mustafa, “Bir Türk Tarikatı Olarak Halvetiyye’nin Tarihî Gelisimi ve Halvetiyye Silsilesinin Tahlili”, A.Ü.Đ.F.D., c.XXXIX, Ankara, 1999. Atâî, Nev’î-zâde, Hadâikü’l-Hakâik fî-Tekmileti’s-Sakâik (haz. Abdülkadir Özcan), Đstanbul: Çağrı, 1989.
  2. Ates, Ahmed, “Mesnevî”, İA, VIII, İstanbul, 1960. Abdülvehhâb Tarzî, Farsça Grameri, İstanbul: MEB, 1976.
  3. Aykut, Said, “Dâvûd-ı Halvetî”, Sahabeden Günümüze Allâh Dostları, c. VIII, Sule Yayınları, İstanbul, 1995. Bağdatlı Đsmail Pasa, Hediyyetü’l-Ârifîn Esmâu’l-Müellifîn ve Âsâru’l- Musannifîn, (I-II), Đstanbul: MEB, 1951. Bandırmalızâde Ahmed Münîb, Mir’âtu’t-Turuk, Đstanbul: Cemâl Efendi Matbaası, 1306/1889. Bursalı Mehmed Tâhir, Osmanlı Müellifleri I-III, Đstanbul: Matbaa-i Âmire, 1333/1915.
  4. Canım, Rıdvan, Latîfî Tezkiretü’s-Suarâ ve Tabsıratu’n-Nuzamâ –Đnceleme- Metin–, Ankara: AKM Atatürk Kültür Merkezi Yayınları, 2000.
  5. Cebecioğlu, Ethem, Tasavvuf Terimleri&Deyimleri Sözlüğü, Đstanbul: Anka, 2004.
  6. Cunbur, Müjgan, “Dâvûd-ı Halvetî”, Türk Dünyası Edebiyatçıları Ansiklopedisi, c. III, Ankara: AKM, 2003. Cürcânî, Ali b. Muhammed, et-Ta’rîfât, Kostantiniyye, ty. Çelebioğlu, Âmil, Muhammediyye I-II, Đstanbul: MEB, 1996.
  7. Elgin, Necati, “Dâvûd-ı Halvetî’nin ‘Gülsen-i Tevhîd’i”, Đ.Ü.E.F. Türk Dili ve Edebiyatı Dergisi, c. XIII, Đstanbul, 1965.
  8. Erdem, Sadık, Râmiz ve Âdâb-ı Zurafâ’sı –Đnceleme-Tenkidli Metin, Đndeks- Sözlük–, Ankara: AKM, 1994. Evliyâ Çelebi, Seyâhatnâme, İkdâm Matbaası, 1314/1897. Genç, İlhan, Esrâr Dede Tezkire-i Suarâ-yı Mevleviyye, Ankara: AKM, 2000.
  9. Gölcük, Serafeddin, Kelam Tarihi –Kişiler, Görüşler, Eserler–, Konya: Esra, 1992.
  10. Gölpınarlı, Abdülbâkî, Mevlânâ Müzesi Yazmalar Kataloğu I-IV, Ankara: TTK, 1972. “Halvetiye”, Türk Ansiklopedisi, c. XVIII, Ankara, 1970. Gülsen-i Tevhîd -Tevhîdler Güldestesi-, (haz. Ahmet Özalp), İstanbul: Kitabevi, 1995. Gümüshânevî, Ahmed Ziyâeddîn, Câmiu’l-Usûl, Kahire: Matbaatü’l-Vehbiyye, 1298. Güzel, Abdurrahman, “Tekke Siiri”, Türk Dili-Türk Siiri Özel Sayısı (Halk Siiri), (sayı: 445, 450), 1989. Harîrîzâde, Kemâleddîn, Tibyânu Vesâili’l-Hakâik fî-Beyâni Selâsili’t-Tarâik I-III, Süleymaniye Kütüphanesi, Đbrahim Efendi Bl., nr. 430-432.
  11. Hoca Sadettin Efendi, Tâcü’t-Tevârîh (Yalınlastıran: Đ