Journals / Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2014 / Sayı: 33

External Factor of the Sentence in Turkey Turkish and Turkmen Turkish

Türkiye Türkçesi ve Türkmen Türkçesinde Cümle Dışı Unsur

Pages
69–86
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Classification and terminological differences are evaluated in the conclusion.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The Turkish language, which is increasingly used and spoken across a widespread area, has a number of varieties.
📊
Key Findings & Data:Differences can be found at the level of sound, form and meaning.
💡
Conclusion & Impact:Classification and terminological differences are evaluated in the conclusion.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The Turkish language, which is increasingly used and spoken across a widespread area, has a number of varieties. Differences can be found at the level of sound, form and meaning. Besides these differences there are some important common factors, the sentence being the most important. The Turkish language’s economy and its sentence structure provide great opportunities for creating literary and scientific texts. Related to the common factors there are different approaches for evaluating the grammatical structure of the sentence. In this article, we compare external factors of the sentence in Turkey Turkish and Turkmen Turkish, which is a controversial topic. First, discussions in Turkey Turkish are given and then perceptions of external factor of sentence shown in Turkmen Turkish are compared. Classification and terminological differences are evaluated in the conclusion.

Özet

Geçmişten günümüze işlenerek zenginleşen ve çok geniş bir coğrafyada kullanılan Türkçe, tarihî süreç içerisinde farklı kollara ayrılmıştır. Türkçenin farklı mecralarda seyreden kolları arasındaki farklılıklar ses ve şekil özelliklerinde, anlam dünyasında kendini hissettirir. Ancak bu farklılıkların yanında Türkçenin bütün kollarında ortak olan, değişmeyen yapı taşları da mevcuttur. Bütün Türk lehçelerinde değişmeyen yapı taşlarının başında cümle gelir. Türkçenin sağlam ve ifade kabiliyeti yüksek cümle yapısı hem edebî hem de ilmî eserlerin meydana getirilmesinde büyük bir kolaylık sağlamaktadır. Türk lehçelerinde cümle alanındaki ortaklıkların yanı sıra özellikle cümlenin gramatikal açıdan değerlendirilmesinde zaman zaman farklı yaklaşımlar da sergilenmektedir. Biz de bu makalemizde Türkiye Türkçesinin tartışmalı konularından biri olan ‘cümle dışı unsur meselesini Türkmen Türkçesi ile karşılaştırarak benzer ve farklı yönlerini ortaya koymaya çalıştık. Öncelikle Türkiye Türkçesindeki tartışmalar ortaya konulmaya çalışılmış ardından da Türkmen Türkçesindeki ‘cümle dışı unsur algısı Türkiye Türkçesi ile karşılaştırmalar yapılarak aktarılmaya çalışılmıştır. Sınıflandırma ve terminoloji farkları sonuç bölümünde değerlendirilmiştir.

🔖

Cite This Article

DİNAR, T. (2014). External Factor of the Sentence in Turkey Turkish and Turkmen Turkish. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı: 33, 69–86. https://ajindex.com/articles/358001

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. AKIN Cüneyt, “Türkiye Türkçesinde Cümlede Tümleçler Üzerine”, AKÜ Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: IX, Sayı 2, Aralık, 2007. AKTAN Bilâl, Türkiye Türkçesinin Söz Dizimi, Gazi Kitabevi Yay., Ankara, 2009. ALYILMAZ Cengiz, “Orhun Yazıtlarının Söz Dizimi”, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, yayınlanmamış doktora tezi, Erzurum, 1994.
  2. ATABAY Neşe, ÖZEL Sevgi, ÇAM Ayfer, Türkiye Türkçesinin Sözdizimi, Papatya Yay., İstanbul, 2003. AYAN Ekrem, “Kazak Türkçesi ve Türkiye Türkçesinin Cümle Ögeleri Yönünden Karşılaştırılması”, Turkish Studies / Türkoloji Araştırmaları, Volume 2/3, Summer 2007.
  3. AZIMOV P. ve BAYLIYEV H., Türkmen Diliniñ Grammatikası: II. Bölüm-Sintaksis, Türkmenistan Neşiryatı, Aşgabat, 1970. BERKİL Özgür Semih, “Türkmen Türkçesindeki Edatlarla Türkiye Türkçesindeki Edatların Karşılaştırmalı Analizi”, Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Denizli, 2003. BİRAY Nergis, “Türkiye Türkçesi İle Kırgız Türkçesindeki Cümlelerin Unsurları Bakımından Karşılaştırılması”, Dil Araştırmaları Dergisi, Cilt 1, Sayı 1, Güz 2007. BİRAY Himmet, “Türkmen Şivesinin Sentaks Bakımından Türkiye Türkçesiyle Karşılaştırılması”, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara, 1985.
  4. ÇARIYAROV B. ve SARIYEV G., Türkmen Diliniñ Grammatikası: II. Bölüm-Söz Düzüminiñ ve Yönekey Sözlemiñ Sintaksisi, Ilım Neşiryatı, Aşgabat, 1977. DAŞDEMİR Muharrem, “Dedem Korkut Kitabı’nın Söz Dizimi”, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, yayınlanmamış doktora tezi, Erzurum, 2000. DELİCE H. İbrahim, “Cümle Çözümlemelerinde Cümle Dışı Unsur Terimi Yerine Yeni Bir Teklif”, İstanbul Kültür Üniversitesi Uluslararası Türk Dili ve Edebiyatı Kongresi: UTEK 2007,
  5. Bildiriler, C.1, İstanbul, 2009.
  6. DELİCE H. İbrahim, Türkçe Sözdizimi, Kitabevi Yay., İstanbul 2007. DEMİRAY Kemal, “Edat Tümleçleri Konusundan Doğan Düşünceler”, Türk Dili Dergisi, Ekim 1967,
  7. Cilt XVII, Sayı 193. DİNAR Talat, “Başmakçı ve Dazkırı Ağzı”, Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Afyon, 2006.
  8. DİZDAROĞLU Hikmet, Tümce Bilgisi, TDK Yay., Ankara, 1976. DİZDAROĞLU Hikmet, “Edat Tümleçleri Üzerine”, Türk Dili, Şubat 1968,
  9. Cilt XVII, Sayı 197. EDİSKUN Haydar, Türk Dilbilgisi, Remzi Kitabevi, İstanbul, 1992. ERCİLASUN Ahmet Bican, “La Enklitiği ve Türkçede Bir “Pekistirme Enklitiği” Teorisi”, Dil Arastırmaları Dergisi, Sayı 2, Bahar 2008.
  10. ERGİN Muharrem, Türk Dil Bilgisi, Bayrak Yay., İstan